Με αφορμή την «Οικογένεια Τσεκμέ» του Τόλη Παπαδημητρίου, που ανεβαίνει στο Θέατρο Πόλη, ο ηθοποιός μιλά για τη χημεία των ηθοποιών στο σανίδι, το γέλιο ως αντίδοτο στην καθημερινότητα και τη δική του διαδρομή ανάμεσα στο θέατρο και στην τηλεόραση.
Σε μια παράσταση όπου η ελληνική οικογένεια δοκιμάζεται μέσα από μπερδέματα, υπερβολές και καταστάσεις που ξεφεύγουν από τον έλεγχο, ο Κωνσταντίνος Γαβαλάς βρίσκει την ευκαιρία να επιστρέψει στη χαρά της κωμωδίας.
- Από τον Ηλία Μαραβέγια
Με αφορμή την «Οικογένεια Τσεκμέ» του Τόλη Παπαδημητρίου, που ανεβαίνει στο Θέατρο Πόλη, ο ηθοποιός μιλά στο «ENJOY» για τη χημεία των ηθοποιών στο σανίδι, το γέλιο ως αντίδοτο στην καθημερινότητα και τη δική του διαδρομή ανάμεσα στο θέατρο και στην τηλεόραση.
Τι σας τράβηξε εξαρχής στην «Οικογένεια Τσεκμέ»;
Είχα μια καλή σχέση με τον Τόλη Παπαδημητρίου, είχαμε ωραία επικοινωνία μεταξύ μας, κάναμε λίγο παρέα, περνούσαμε καλά μαζί. Είχα δει άλλη δουλειά του, τη «Μαύρη Σαμπούκα», μια φοβερή κωμωδία. Μου έδωσε το κείμενο, το διάβασα και μου φάνηκε πολύ έξυπνο και αστείο. Οπότε ήταν μια δουλειά για την οποία ήμουν κατά 90% σίγουρος ότι θα περάσω καλά από τη στιγμή που μου έγινε η πρόταση. Μια δουλειά που περίμενα ότι θα αρέσει και στον κόσμο.
Και συνέβη αυτό που περιμένατε;
Η αλήθεια είναι πως συνέβη και με το παραπάνω. Τα σχόλια που ακούμε από τον κόσμο είναι πολύ όμορφα. Το πιο σύνηθες που μας λένε είναι: «Σας ευχαριστούμε πολύ για το γέλιο που μας προσφέρατε». Είναι μια παράσταση που όποιος έρθει να τη δει θα περάσει καλά, για δύο ώρες θα ξεχάσει τα πάντα.
Η παράσταση βασίζεται σε παρεξηγήσεις και μπερδέματα. Πόσο απαιτητικό είναι για έναν ηθοποιό να κάνει κωμωδία στο σανίδι;
Οσο απαιτητικό είναι να κάνει και δράμα. Μπορεί κάποιοι να λένε ότι η κωμωδία είναι πιο δύσκολο είδος, αλλά προσωπικά αυτό δεν το έχω εντοπίσει ακόμα. Σίγουρα είναι πιο δύσκολο να κάνεις κάποιον να γελάσει, γιατί υπάρχουν άνθρωποι με διαφορετική αίσθηση του χιούμορ. Η συγκίνηση είναι μία. Το συναίσθημα της θλίψης είναι ένα. Το αστείο, όμως, μπορεί να έχει διάφορες διακυμάνσεις. Και τα δύο, πάντως, απαιτούν να μην είσαι αμετροεπής και να έχεις συνέπεια στη δουλειά σου.
Τι ρόλο παίζει η χημεία των ηθοποιών σε μια κωμωδία που «τρέχει» με τέτοιο ρυθμό;
Πολύ σημαντικό. Είναι απαραίτητη. Ειδικά στην κωμωδία θεωρώ ότι η χημεία είναι το άλφα και το ωμέγα, ακριβώς επειδή το είδος αυτό θέλει ρυθμό. Αν δεν υπάρχει σύμπνοια στην ομάδα, ο ρυθμός χαλάει, και μαζί του χαλάει και η ροή της κωμωδίας.
Το έργο σατιρίζει την ελληνική οικογένεια στα… χειρότερά της. Πόσο κοντά ή μακριά νιώθεις ότι είναι αυτή η οικογένεια από την πραγματικότητα;
Νομίζω ότι είναι πολύ κοντά. Το πώς τσακώνονται μεταξύ τους τα αδέλφια, πώς μπορεί ο μικρότερος να εκμεταλλεύεται τον μεγαλύτερο αδελφό ή την αδελφή, το ότι ο καθένας κοιτάζει πρώτα να επωφεληθεί ο ίδιος, όχι απαραίτητα με αρνητικό πρόσημο. Είναι καταστάσεις που συμβαίνουν ανάμεσα στα αδέλφια. Ας πούμε, κι εγώ με τον αδελφό μου, στην κανονική ζωή, έχει τύχει να τσακωθούμε προσπαθώντας ο ένας να ρίξει τον άλλον, με χιούμορ βέβαια…
Πιστεύετε ότι η κωμωδία στην Ελλάδα έχει την αναγνώριση που της αξίζει ως είδος τέχνης;
Πιστεύω πως ναι!
Γιατί τότε τα δράματα είναι περισσότερα στην τηλεόραση και στο θέατρο;
Εντάξει, είμαστε πονεμένος λαός. Είναι και λίγο στο DNA μας το κλάμα, όπως και το γέλιο βέβαια. Εχουμε απ’ όλα, είμαστε μεσογειακοί, εκφραζόμαστε έντονα. Γελάμε, κλαίμε…
Για εσάς το γέλιο είναι τρόπος ζωής ή άμυνα;
Για εμένα το γέλιο είναι ζωτικής σημασίας.
Σας έχει συμβεί να πάτε στο θέατρο για να παρακολουθήσετε μια κωμωδία και να μη γελάσετε;
Δύσκολο, γιατί είμαι πολύ εύκολος στο να γελάσω. Γενικά, όταν πηγαίνω να δω μια παράσταση είμαι «ανοιχτός» στο να περάσω καλά, δεν το κάνω με κριτική ματιά. Και τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, όχι, δεν μου έχει συμβεί να πάω να δω κωμωδία στο θέατρο και να μη γελάσω.
Σε κριτικές και σχόλια για δουλειές στις οποίες συμμετέχετε πώς αντιδράτε;
Ολα αυτά είναι καλοδεχούμενα, αλλά δεν με επηρεάζουν στη δουλειά μου. Ούτε τα αρνητικά σχόλια που μπορεί να κάνουν κάποιοι με απασχολούν. Απεναντίας, με αφήνουν αδιάφορο.
Εχετε διανύσει μια μεγάλη διαδρομή από το Θέατρο Τέχνης μέχρι την τηλεόραση και το εμπορικό θέατρο. Τι σας κράτησε δυνατό σε αυτή την πορεία;
Η αγάπη μου για τη δουλειά. Δεν υπάρχει κάτι άλλο. Στο παρελθόν δοκίμασα να σταματήσω την υποκριτική, προσπάθησα να κάνω ένα σωρό άλλες δουλειές, αλλά συνειδητοποίησα ότι δεν μπορώ να κάνω κάτι καλύτερα από αυτό, ούτε κάτι που να με γεμίζει περισσότερο. Ετσι είμαι πλέον σίγουρος ότι η ηθοποιία είναι κάτι που μου δίνει ζωή.
Το 2016 φύγατε για δουλειά στη Γερμανία, όπου έχετε πει πως δεν περάσατε εύκολα. Τι σας άφησε τελικά αυτή η εμπειρία;
Αυτό έγινε για λόγους βιοπορισμού, γιατί ως ηθοποιός έπεσα πάνω στην οικονομική κρίση και δεν γινόταν να φυτοζωώ. Φυσικά, το να φύγω δεν ήταν μια απόφαση που πάρθηκε εύκολα. Ούτε στη Γερμανία ήταν εύκολα για μένα. Η εμπειρία αυτή με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι δεν θέλω να κάνω κάτι άλλο επαγγελματικά. Κατάλαβα πόσο μου έλειπαν και η δουλειά μου και η χώρα μου.
Θεωρείτε ότι αυτή η «άλλη» πλευρά της ζωής σάς βοήθησε να πατήσετε πιο γερά στα πόδια σας;
Σίγουρα, αυτές είναι εμπειρίες που σε ατσαλώνουν!
Η τηλεόραση είναι το ζητούμενο για έναν ηθοποιό που θέλει να βιοπορίζεται από αυτή τη δουλειά;
Οι απολαβές στην τηλεόραση είναι σίγουρα καλύτερες από αυτές του θεάτρου.
Εσείς ως ηθοποιός πού αισθάνεστε καλύτερα;
Εγώ μέχρι στιγμής δεν έχει τύχει να κάνω τηλεόραση χωρίς να έχω παράλληλα και θέατρο. Δεν μπορούσα ποτέ να κάνω μόνο τηλεόραση. Θα ήθελα να μου συμβεί κάποια στιγμή, γιατί μεγαλώνω και είναι λίγο «σκότωμα» να έχεις παράλληλα γυρίσματα και παραστάσεις… Φαντάζομαι θα μου συμβεί κι αυτό κάποια στιγμή.
Με τόσες τηλεοπτικές συμμετοχές τα τελευταία χρόνια, τι είναι αυτό που σας κάνει να λέτε το «ναι» σε έναν ρόλο;
Σε αυτό παίζουν ρόλο πολλοί παράγοντες. Το να είσαι ενεργός στη δουλειά, το οικονομικό κομμάτι, το πόσο θα σε ιντριγκάρει ερμηνευτικά ένας χαρακτήρας…
Φέτος πού σας συναντάμε τηλεοπτικά;
Αυτή την εποχή κάνω γυρίσματα για το «Grand Hotel», όπου θα εμφανιστώ για 15 επεισόδια στον ρόλο ενός διεφθαρμένου αστυνομικού που προσπαθεί να στήσει μια πλεκτάνη για να βγάλει λεφτά. Παράλληλα, έχω ολοκληρώσει τα γυρίσματά μου για το «Σπίτι δίπλα στο ποτάμι». Ο χαρακτήρας μου θα εμφανιστεί στα τελευταία 20 επεισόδια της σειράς.
Σας φόβισε ποτέ η αναγνωρισιμότητα που δίνει η τηλεόραση;
Επειδή ήμουν αρκετά μικρός όταν ξεκίνησα να κάνω τηλεόραση, δεν μπορώ να πω ότι με φόβισε. Απλώς δεν μπόρεσα να τη διαχειριστώ σωστά μέσα μου. Πήγα να «ξεφύγω» κάποια στιγμή. Δεν νομίζω ότι μου συνέβη, αλλά έφτασα κοντά. Παίζει ρόλο και το πώς είσαι σαν άνθρωπος. Η αναγνωρισιμότητα δεν σου φτιάχνει τον χαρακτήρα, σ’ τον αναδεικνύει.
Το γεγονός ότι μπορεί να πάτε για καφέ και να σηκώσει κάποιος το κινητό του και να σας τραβήξει φωτογραφία χωρίς την άδειά σας πώς σας κάνει να νιώθετε;
Αβολα. Δεν πρόκειται να κάνω κάτι, αλλά σίγουρα θα αισθανθώ άβολα. Βλέπεις ότι δεν σε σέβεται ο άλλος. Δεν είσαι αντικείμενο. Τυχαίνει απλώς να κάνεις μια δουλειά με προβολή. Δεν είναι ωραίο να σε αντιμετωπίζουν σαν αξιοθέατο.
Αν δεν ήσασταν ηθοποιός, ποια άλλη ζωή θα μπορούσατε να φανταστείτε για εσάς;
Νομίζω κάτι σε σχέση με τη μουσική. Είναι κάτι που μου αρέσει πολύ και έχω ασχοληθεί και στο παρελθόν. Παίζω κιθάρα -όχι επαγγελματικά- και τραγουδάω. Πλέον δεν έχω χρόνο να ασχοληθώ, αλλά μου αρέσει πολύ. Νομίζω ότι πάλι μέσα από την τέχνη θα έβρισκα τον δρόμο μου.
Η πατρότητα, που ήρθε στη ζωή σας σχετικά νωρίς, σας άλλαξε σαν άνθρωπο;
Ριζικά! Αλλαξε ο τρόπος που βλέπω τον κόσμο, ο τρόπος που προσεγγίζω ένα παιδί, το πώς προσέγγισα εγώ ξανά τον εαυτό μου έχοντας δίπλα μου ένα παιδί, οι προτεραιότητές μου. Ολα άλλαξαν! Αυτό που θέλω για τον γιο μου είναι να είναι ευτυχισμένος και να μην έχει θέματα με την ψυχή του.
Τι σας ηρεμεί πραγματικά στην καθημερινότητά σας;
Το να κάνω βόλτα με τη μηχανή μου και το διάβασμα. Η μηχανή ειδικά με ηρεμούσε πάντα, με το που ανέβαινα και άρχιζα να οδηγώ, μου έφευγαν τα πάντα.
Info
«Οικογένεια Τσεκμέ» του Τόλη Παπαδημητρίου, Τετάρτη – Κυριακή στο Θέατρο Πόλη. Σκηνοθεσία: Τ. Παπαδημητρίου. Ερμηνεύουν: Τόλης Παπαδημητρίου, Μαριλού Κατσαφάδου, Πηνελόπη Πλάκα, Κωνσταντίνος Γαβαλάς, Αντώνης Στάμος, Αντώνης Καλομοιράκης, Αννη Θεοχάρη
