Ο πόλεμος στο Ιράν έχει φέρει τεράστια προβλήματα στη μεταφορά αργού πετρελαίου και του υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), μιας και το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ έχει φέρει τεράστια αύξηση στις τιμές και σε αυτό το γεγονός αναφέρθηκε ο Βαγγέλης Μαρινάκης, πρόεδρος της Capital Maritime & Trading Corp.
Για την ακρίβεια στην ανάγκη σχηματισμού μίας επίσημης στρατηγικής συμμαχίας, κατά την οποία οι ναυτιλιακές εταιρείες θα αναδρομολογήσουν τις χωρητικότητες τους, τα κράτη του Κόλπου θα συνεισφέρουν με τις υποδομές τους και οι ΗΠΑ θα διασφαλίσουν στρατιωτικά και διπλωματικά τις μεταφορές ενέργειας.
Κυρίαρχη προτεραιότητα επ’ αυτού, όπως αναφέρει στο άρθρο με τίτλο “Προστατέψτε τα πλοία και τους ναυτικούς μας και θα βοηθήσουμε στο άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ”, είναι η ασφάλεια των πληρωμάτων, ενώ όπως τονίζει χαρακτηριστικά καταλήγοντας, “η ώρα για δράση είναι τώρα”.
Αναλυτικά το άρθρο του:
Για πρώτη φορά στην ιστορία, τα Στενά του Ορμούζ έχουν ουσιαστικά κλείσει. Το ένα πέμπτο του παγκόσμιου αργού πετρελαίου και του υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), καθώς και το ένα τρίτο της παγκόσμιας προμήθειας λιπασμάτων – όλα έχουν σταματήσει.
Οι τιμές της ενέργειας ανεβαίνουν. Ο πληθωρισμός επιστρέφει. Ο κόσμος θυμάται με σκληρό τρόπο τι συμβαίνει όταν οι αρτηρίες του παγκόσμιου εμπορίου διακόπτονται από εχθρικούς παράγοντες που είναι πρόθυμοι να χρησιμοποιήσουν την ενέργεια ως όπλο.
Πέρα από τις επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία, υπάρχει κάτι ακόμη πιο σημαντικό: οι ζωές των ναυτικών μας.
Η κατάσταση στην περιοχή έχει γίνει εξαιρετικά επικίνδυνη. Πλοία δέχονται επιθέσεις με πυραύλους και οι ζωές των μελών των πληρωμάτων βρίσκονται καθημερινά σε κίνδυνο. Μια δραστηριότητα που έχει σκοπό να διασφαλίζει την οικονομική ανάπτυξη και την ευημερία των κρατών έχει μετατραπεί σε στόχο για εκείνους που δεν διστάζουν να σκοτώνουν αθώους ανθρώπους.
Αυξανόμενοι κίνδυνοι για τα πετρελαιοφόρα
Αναφερόμενες επιθέσεις στη Μέση Ανατολή και στον Κόλπο του Ομάν
Η ναυτιλιακή βιομηχανία έχει αντιμετωπίσει κρίσεις και στο παρελθόν – την Ερυθρά Θάλασσα, τη Διώρυγα του Σουέζ, τα αδιέξοδα της εποχής της πανδημίας. Κάθε φορά προσαρμοζόμασταν. Κάθε φορά ο κόσμος προχωρούσε θεωρώντας ότι και η επόμενη κρίση θα λυθεί με τον ίδιο τρόπο. Αυτή η υπόθεση πλέον έχει καταρρεύσει.
Ο αυτοσχεδιασμός δεν είναι στρατηγική. Αυτό που απαιτεί η στιγμή είναι μια επίσημη συμμαχία μεταξύ των μεγάλων πλοιοκτητών του κόσμου, των χωρών του Κόλπου που παράγουν ενέργεια και των Ηνωμένων Πολιτειών, με έναν άμεσο στόχο: την αποκατάσταση της ροής ενέργειας από τον Κόλπο προς τις παγκόσμιες αγορές, διασφαλίζοντας την ασφαλή διέλευση των πλοίων μας και εγγυώμενοι ότι ο κόσμος δεν θα μπορεί να κρατηθεί ξανά όμηρος.
Μια τέτοια συμμαχία θα βασιζόταν σε τρεις άμεσες δεσμεύσεις.
Οι μεγάλοι ιδιοκτήτες δεξαμενόπλοιων και πλοίων LNG πρέπει τώρα να συντονιστούν για την ανακατεύθυνση της χωρητικότητας και την ανταλλαγή πληροφοριών στόλου, μεταφέροντας τον μέγιστο δυνατό όγκο μέσω εναλλακτικών διαδρόμων.
Τα κράτη του Κόλπου πρέπει να θέσουν άμεσα στη διάθεση αυτή τη διαδικασία τις εξαγωγικές τους υποδομές.
Και οι Ηνωμένες Πολιτείες – των οποίων η στρατηγική δέσμευση για τη σταθερότητα των αγορών ενέργειας και την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στα διεθνή ύδατα παραμένει κρίσιμη – θα μπορούσαν να ενισχύσουν την προσπάθεια μέσω της ναυτικής τους παρουσίας και της διπλωματικής τους δράσης, λειτουργώντας ως επιχειρησιακή ραχοκοκαλιά οποιουδήποτε κοινού πλαισίου και διασφαλίζοντας, πάνω απ’ όλα, την ασφάλεια των ναυτικών μας.
Κατανοώ ότι η Ουάσιγκτον αναγνωρίζει τη σημασία της συντονισμένης δράσης για τη διαφύλαξη των παγκόσμιων ενεργειακών ροών.
Οι προσπάθειες ενίσχυσης της αξιοπιστίας του ενεργειακού εφοδιασμού από την Αμερική και τους εταίρους της, συμπεριλαμβανομένης της συνέχισης της προμήθειας αμερικανικού και συμμαχικού LNG στις παγκόσμιες αγορές, καθώς και της ανάσχεσης αποσταθεροποιητικών κρατικών παραγόντων, δεν είναι αφηρημένοι στόχοι πολιτικής.
Ιδιαίτερα για την Ευρώπη, αυτές οι προτεραιότητες υπογραμμίζουν επίσης μια στρατηγική πραγματικότητα: η ήπειρος θα συνεχίσει να βασίζεται στην εισαγόμενη ενέργεια, αλλά δεν μπορεί επ’ αόριστον να διατηρεί αυτή την εξάρτηση από σχέσεις προμήθειας που έχουν επανειλημμένα αποδειχθεί πολιτικά ασταθείς.
Συνολικά, αυτές οι προτεραιότητες αποτελούν μια ισχυρή στρατηγική βάση για συνεργασία αυτού του είδους. Ο ιδιωτικός ναυτιλιακός τομέας είναι ο φυσικός εταίρος για μια τέτοια ατζέντα. Διαθέτουμε τα μέσα, την επιχειρησιακή εμβέλεια και τη βούληση.
Οι εταιρείες μας, Capital Clean Energy Carriers Corp, ο μεγαλύτερος εισηγμένος στις ΗΠΑ ιδιοκτήτης πλοίων LNG, και Capital Tankers Corp, ένας σημαντικός ιδιοκτήτης δεξαμενόπλοιων αργού πετρελαίου, εκπροσωπούν μέρος της πιο στρατηγικά κρίσιμης χωρητικότητας στο παγκόσμιο ενεργειακό σύστημα.
Είμαστε έτοιμοι να διαθέσουμε άμεσα αυτή τη δυναμικότητα.
Ωστόσο, θέλω να είμαι σαφής σε κάτι. Η αποκατάσταση των ενεργειακών ροών υπό τέτοιες συνθήκες θα απαιτήσει θαρραλέες αποφάσεις, σχετικά με την ασφάλιση, τη διέλευση και την προστασία των πλοίων που δραστηριοποιούνται σε αμφισβητούμενα ύδατα.
Αυτές δεν είναι αποφάσεις που η αγορά θα πάρει από μόνη της και δεν είναι αποφάσεις που μπορούν να περιμένουν μέχρι να συγκληθούν επιτροπές.
Ως ηγέτες της αγοράς τόσο στον τομέα του LNG όσο και των δεξαμενόπλοιων, είμαστε έτοιμοι να λάβουμε αυτές τις αποφάσεις για τον στόλο μας προς όφελος του κοινού καλού, θέτοντας στην άκρη το κέρδος.
Καλώ και άλλους πλοιοκτήτες, κυβερνήσεις, ασφαλιστικές εταιρείες να πράξουν το ίδιο. Το κόστος της αδράνειας το πληρώνει ήδη ο κόσμος. Ήρθε η ώρα όσοι έχουμε τη δυνατότητα να δράσουμε να προχωρήσουμε μπροστά και να αναλάβουμε το μερίδιο της ευθύνης που μας αναλογεί.
Η δράση μας πρέπει να είναι συντονισμένη. Πρέπει να κάνουμε ό,τι είναι δυνατό για να προστατεύσουμε τις ζωές των μελών των πληρωμάτων μας, των ανθρώπων που καλούνται να συνεχίσουν να δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό ώστε να διασφαλίζεται η ομαλή παγκόσμια διακίνηση αγαθών και εμπορευμάτων.
Απευθύνω σήμερα αυτή την πρόσκληση στους συναδέλφους μου στον κλάδο, στους υπουργούς ενέργειας των κρατών του Κόλπου και στους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής στην Ουάσιγκτον.
Η ώρα για δράση είναι τώρα.
