Συνάντηση του υπουργού Περιβάλλοντος Σταύρου Παπασταύρου με τον διευθύνοντα σύμβουλο της HELLENiQ ENERGY
Νωρίτερα από το πρώτο τρίμηνο του 2027 ενδέχεται να ξεκινήσει η ερευνητική γεώτρηση για υδρογονάνθρακες στο υπεράκτιο Block 2 στο Ιόνιο. Αυτό ανέφερε ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου, επικαλούμενος μία συνομιλία που είχε με τον διευθύνοντα σύμβουλο της HELLENiQ ENERGY Ανδρέα Σιάμισιη.
«Αν τρέχαμε πριν, τώρα τρέχουμε δύο φορές παραπάνω. Ο στόχος είναι να ξεκινήσουμε την πρώτη ερευνητική γεώτρηση μετά από 50 χρόνια το πρώτο τρίμηνο του 2027. Είδα τον κύριο Σιάμισιη, τον διευθύνοντα σύμβουλο της HelleniQ Energy, που είπε ότι η προσπάθεια είναι, ενδεχομένως, να πάμε και λίγο νωρίτερα. Εμείς, από την πλευρά μας, κάνουμε όλες τις ρυθμιστικές ενέργειες που χρειάζονται για να μπορέσει η κοινοπραξία να προχωρήσει» σημείωσε ο κ. Παπασταύρου. Τόνισε πως η κοινοπραξία μιλάει για ένα δυνητικό κοίτασμα 270 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων, εκτιμώντας ότι αυτό μπορεί να αποφέρει 10 δισ. ευρώ στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, εάν το κοίτασμα είναι εμπορικά εκμεταλλεύσιμο, θα απελευθερώσει έναν πολύ μεγάλο πλούτο για όλους τους Ελληνες και τις Ελληνίδες. Το θαλάσσιο Block 2 έχει παραχωρηθεί στην κοινοπραξία ExxonMobil – Energean – HELLENiQ ENERGY και την ερευνητική γεώτρηση θα εκτελέσει η Energean. Ο κ. Παπασταύρου τοποθετήθηκε και για τα Ελληνοτουρκικά, δίνοντας ξανά το στίγμα μιας κυβερνητικής γραμμής που επιμένει να αντιμετωπίζει τις σχέσεις με την Τουρκία μέσα από το πρίσμα της μετριοπάθειας, της υποχώρησης και των «ήρεμων νερών», ακόμη κι όταν η πραγματικότητα τη διαψεύδει καθημερινά.
Σε μια περίοδο κατά την οποία η τουρκική προκλητικότητα όχι μόνο δεν υποχωρεί, αλλά αποκτά ολοένα πιο επιθετικά χαρακτηριστικά, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας υποστήριξε ότι «όλες οι κινήσεις που κάνει η Ελλάδα έχουν γίνει με αυτοπεποίθηση, με θεσμικότητα, πάντα στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θάλασσας», αρκούμενος να προσθέσει: «Οπως και να έχουν οι μονομερείς ενέργειες, δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα».
Ωστόσο, η αποστειρωμένη αυτή προσέγγιση μοιάζει να αγνοεί πλήρως το διαρκές μπαράζ αμφισβητήσεων από την πλευρά της Αγκυρας, τις συστηματικές παραβιάσεις, τις αναθεωρητικές διεκδικήσεις και τη σταθερή προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων στην ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο. Την ώρα που η Τουρκία επενδύει σε μια στρατηγική απειλών και τετελεσμένων, με γεωπολιτικά, στρατιωτικά και ενεργειακά χαρακτηριστικά, κυβερνητικά στελέχη εξακολουθούν να εκπέμπουν ένα μήνυμα σχεδόν αυτάρεσκης ψυχραιμίας, σαν να αρκεί η επίκληση του Διεθνούς Δικαίου για να ανακοπεί η τουρκική αναθεωρητική ατζέντα. Η επίμονη προσήλωση στη λογική των «ήρεμων νερών» εδώ και καιρό ερμηνεύεται ως πολιτική αδράνειας απέναντι σε μια ολοένα κλιμακούμενη απειλή.
