Εξαφανίστηκαν τα οικογενειακά σπίτια έως 600 ευρώ στην Αττική – Σε απόγνωση τα νοικοκυριά

κατάρρευση της προσφοράς προσιτής κατοικίας την τετραετία 2022-2026, την ώρα που η στεγαστική κρίση γονατίζει τις οικογένειες

Άπιαστο όνειρο έχει καταστεί πλέον η αξιοπρεπής στέγη για τη μέση ελληνική οικογένεια, με τις κυβερνητικές πολιτικές των τελευταίων ετών να έχουν οδηγήσει την αγορά ακινήτων σε πλήρη απορρύθμιση. Ενώ τα νοικοκυριά βρίσκονται σε απόγνωση, αδυνατώντας να καλύψουν το εκρηκτικό κόστος διαβίωσης, οι μόνοι κερδισμένοι από τη στεγαστική ασφυξία παραμένουν οι ξένοι επενδυτές και οι εισπρακτικές εταιρείες κόκκινων δανείων, που βλέπουν την αξία των χαρτοφυλακίων τους να εκτοξεύεται πάνω στα ερείπια των οικογενειακών προϋπολογισμών.

Το μέγεθος της καταστροφής αποτυπώνεται ανάγλυφα στα στοιχεία που παρουσίασε στο Enikos.gr ο πρόεδρος του Πανελλαδικού Δικτύου E-Real Estates, Θεμιστοκλής Μπάκας, αναλύοντας τις αγγελίες ακινήτων για την περίοδο 2022-2026. Η έρευνα αφορά βασικές οικογενειακές κατοικίες 80 έως 110 τ.μ., άνω του 1ου ορόφου, με δύο ή τρία υπνοδωμάτια, όπου το ζητούμενο ενοίκιο δεν ξεπερνά τα 600 ευρώ — ένα ποσό που πριν από λίγα χρόνια αποτελούσε τον κανόνα, αλλά σήμερα μοιάζει με είδος προς εξαφάνιση.

Εξαΰλωση πάνω από 90% στα προσιτά ακίνητα μέσα σε τέσσερα χρόνια

Τα νούμερα για το 2026 είναι αμείλικτα και δείχνουν πως η κρίση δεν περιορίζεται στα ακριβά προάστια, αλλά έχει σαρώσει ακόμη και τις παραδοσιακά λαϊκές και μεσοαστικές περιοχές της Αττικής:

• Κέντρο Αθήνας: Η διαθεσιμότητα κατέρρευσε από 19,96% το 2022 σε μόλις 1,20% το 2026 (πτώση 94%), που πρακτικά σημαίνει ότι μόνο 1 στα 83 διαθέσιμα σπίτια διατίθεται έως 600 ευρώ. Σε συνοικίες όπως τα Θυμαράκια (από 85% το 2023) και τα Σεπόλια (από 36,36%), το ποσοστό μηδενίστηκε. Στην Κυψέλη έπεσε στο 2,82% (από 30%), στα Πατήσια στο 3,22% (από 40,2%) και στον Άγιο Ελευθέριο στο 4,16% (από 66,6%).

• Πειραιάς: Από 35,46% το 2022, η προσφορά υποχώρησε στο 2,69% το 2026, καταγράφοντας συνολική μείωση 92,4%.

• Δυτικά Προάστια: Το διαχρονικό καταφύγιο των οικογενειών με χαμηλότερα εισοδήματα είδε τη διαθεσιμότητα να βυθίζεται από 35,58% το 2022 σε 3,37% το 2026 (μείωση 90,5%).

• Βόρεια και Νότια Προάστια: Η αναζήτηση σπιτιού έως 600 ευρώ είναι πλέον ουτοπία, με 0% διαθεσιμότητα στα Βόρεια Προάστια και 0,18% στα Νότια.

• Υπόλοιπο Αττικής: Ακόμη και η φυγή εκτός του κεντρικού αστικού ιστού δεν προσφέρει διέξοδο, καθώς το ποσοστό έπεσε από 27,20% το 2022 σε 6,88% το 2026. Στην Ανάβυσσο καταγράφεται μηδενική προσφορά, στο Πόρτο Ράφτη 3,52% και στη Ραφήνα 7,64%, με τα Μέγαρα (30%) να αποτελούν τη μοναδική εξαίρεση.

Παλιά, ενεργοβόρα ακίνητα και απρόσιτα ενοίκια

Πέρα από το οικονομικό αδιέξοδο, η έρευνα αναδεικνύει και την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής. Στο κέντρο της Αθήνας, περίπου το 90% των διαθέσιμων κατοικιών είναι κατασκευής προ του 1980, ενώ στα Δυτικά Προάστια το αντίστοιχο ποσοστό φτάνει το 65%. Έτσι, ακόμη και αν μια οικογένεια καταφέρει να εντοπίσει κάποιο από τα ελάχιστα σπίτια κάτω από τα 600 ευρώ, καλείται να ζήσει σε απαρχαιωμένα και ενεργοβόρα ακίνητα, πληρώνοντας πολλαπλάσια χρήματα για θέρμανση και ψύξη.

Για τα νέα ζευγάρια που θέλουν να ξεκινήσουν τη ζωή τους και για τις οικογένειες που λήγει το μισθωτήριό τους, η πραγματικότητα του 2026 δεν αφήνει περιθώρια επιλογής, μετατρέποντας ένα θεμελιώδες κοινωνικό δικαίωμα σε πολυτέλεια για λίγους.