Για να δούμε μερικά πράγματα, αγαπητοί μου φίλοι, πριν τρελαθούμε εντελώς. Οταν με ένα ξύλο δέρνεις κάποιον, τι του δίνεις; Ξυλιές. Οταν χτυπάς με μαχαίρι κάποιον, τι του δίνεις; Σαφώς μαχαιριές. Θυμάστε και το σίριαλ «Της αγάπης μαχαιριά»;
- Από τον Χρήστο Μπολώση
Οταν πας κυνήγι με το τουφέκι και πατάς τη σκανδάλη σ’ ένα κοπάδι πέρδικες, τι έχεις; Σίγουρα μία τουφεκιά. Οταν τις Απόκριες με τα πλαστικά ρόπαλα χτυπάς τα κεφάλια των φίλων σου, τι έχεις; Βεβαιότατα ροπαλιές. Γιατί λοιπόν οι αγαπητοί αθλητικοί συντάκτες έχουν καθιερώσει τις «μεγάλες μπάλες»; «Διεκδικούν όλες τις στημένες μπάλες» ή «προσπαθεί με ψηλές μπάλες» ή «μακρινές μπάλες». Πού τα βρήκαν όλα αυτά; Είναι βέβαιο ότι, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, το παιχνίδι παίζεται με μία μπάλα, η οποία δεν είναι ούτε ψηλή ούτε μεγάλη ούτε στημένη ούτε μακρινή. Είναι η γνωστή μας διαμέτρου περίπου 70 εκατοστών.
Μάλιστα, όταν μερικοί έξυπνοι, για να κάνουν καθυστέρηση και να κερδίσουν χρόνο, ρίχνουν και δεύτερη μπάλα μέσα στο γήπεδο, το παιχνίδι διακόπτεται αμέσως για να απομακρυνθεί. Αρα, ΜΙΑ μπάλα. Είναι βέβαιον ότι ουδείς θα συγκινηθεί από το σημείωμα αυτό και όλοι θα συνεχίσουν τον χαβά τους και θα μιλούν για… μπάλες. Ε, τι να πούμε; Καθένας κάνει κακό των… κεφαλιών του.
Από τη στήλη «Ριπές» της «Δημοκρατίας»
