Νέοι ύμνοι του υπουργού Ανάπτυξης για τον παλιό σύμβουλο του Τσίπρα
Αν παρατηρούσε κάποιος κακεντρεχής την πολιτική πορεία και τα πεπραγμένα του υπουργού Ανάπτυξης και Επενδύσεων Αδωνη Γεωργιάδη, θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι διακρίνεται πάντοτε από αμετροέπεια, θράσος, αστείρευτη ροπή στο ψεύδος και τις συκοφαντίες. Στην υπερδεκαετή καριέρα του μόνο ένας τομέας ήταν αυτός που κατάφερε να αγγίξει τις πλέον ευαίσθητες χορδές που έχει κάθε άνθρωπος, με συνέπεια να αποκαλυφθεί το μεγαλείο του ανδρός, που κρυβόταν καλά επί καιρώ.
Ο τομέας αυτός δεν είναι άλλος από τη φαρμακευτική κάνναβη, την οποία ο κ. Γεωργιάδης μίσησε θανάσιμα αρχικά, αλλά αγάπησε σφόδρα εν τέλει. Και είναι τέτοιο το πάθος του υπουργού για τη δραστηριότητα αυτή, που έφτασε στο σημείο να αγαπήσει έως και τον μεγάλο πολιτικό του αντίπαλο, τον ΣΥΡΙΖΑ.
Μεγαλειώδης ήταν χθες η τελετή εγκαινίων της πρώτης μονάδας Φαρμακευτικής Κάνναβης στην Ελλάδα, στα Εξαμίλια Κορίνθου, με τον υπουργό Ανάπτυξης να απευθύνεται σε πρώτο, παρακαλώ, πρόσωπο στον Νίκο Καρανίκα. Ο πάλαι ποτέ στενός σύμβουλος του τέως πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, όπως παραδέχθηκε και ο κ. Γεωργιάδης, ήταν όχι απλά ο πρώτος που προσπάθησε να εκκινήσει τις διαδικασίες στη χώρα μας, αλλά «πρωτοπόρος»!
Και τι δεν είπε ο υπουργός Ανάπτυξης: «Θέλω να είμαι ειλικρινής, σπανίως έχω μετανιώσει τόσο πολύ για μία ατάκα που έχω πει στην τηλεόραση, όχι τόσο για τη φαρμακευτική κάνναβη, όσο για τον Νίκο Καρανίκα. Διότι πρέπει να μάθουμε στην Ελλάδα να τιμούμε αυτούς που ανοίγουν τον δρόμο, έχει σημασία να μάθουμε να το κάνουμε αυτό, ασχέτως κομμάτων και προσωπικών σχέσεων. Διότι, αν μάθουμε να το κάνουμε και ο ένας αναγνωρίζει τον άλλον, αυτόν που ανοίγει τον δρόμο, αύριο περισσότεροι θα τολμήσουν να ανοίξουν νέους δρόμους και έτσι η πατρίδα μας και ο λαός μας θα κερδίσουν περισσότερα πράγματα και ένα λαμπρότερο μέλλον.
Θέλω, λοιπόν, να αναγνωρίσω δημόσια στον Νίκο Καρανίκα του ΣΥΡΙΖΑ, τον φίλο του Αλέξη Τσίπρα, ότι ήταν ο πρωτοπόρος στην Ελλάδα για να ξεκινήσει αυτή η ιστορία. Και χαίρομαι, αγαπητέ κ. Καρανίκα, που είστε εδώ, διότι ήθελα αυτό σήμερα να μπορώ να σας το αναγνωρίσω».