Τρεις βαθιές και ανησυχητικές «τραγωδίες» απειλούν να ανατρέψουν τη βιωσιμότητα της προόδου της Ελλάδας, η οποία, έπειτα από μια δεκαετία σκληρής λιτότητας και δημοσιονομικών μεταρρυθμίσεων, παρουσιάζει ισχυρά πρωτογενή πλεονάσματα, μείωση του δημόσιου χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ και αξιοσημείωτη πρόοδο στη διαφάνεια και την αποτελεσματικότητα της Φορολογικής Διοίκησης. Αυτό επισημαίνει σε άρθρο του ο γνωστός τραπεζίτης Μιχάλης Σάλλας, χαρακτηρίζοντας αναγκαία τη μετάβαση σε ένα δίκαιο, βιώσιμο αναπτυξιακό μοντέλο με συμμετοχή στον πλούτο που παράγεται, χωρίς να αφήνει πίσω τους πολλούς.
Σύμφωνα με τον κ. Σάλλα, η πρώτη «τραγωδία» αφορά τις εξωτερικές ανισορροπίες, με το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών να παραμένει ελλειμματικό, κυρίως λόγω της αδυναμίας της παραγωγικής βάσης της χώρας. Η δεύτερη τραγωδία είναι το χρόνιο πρόβλημα των «κόκκινων» δανείων, καθώς πάνω από 500.000 δάνεια παραμένουν μη εξυπηρετούμενα, εγκλωβίζοντας χιλιάδες πολίτες και επιχειρήσεις έξω από το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Ουσιαστική επίλυση του προβλήματος μπορεί να έρθει μέσα από τη ρύθμιση των δανείων με μακροχρόνιο ορίζοντα και χαμηλό σταθερό επιτόκιο, ειδική μεταχείριση για τα δάνεια σε ελβετικό φράγκο και τη δυνατότητα εξαγοράς συνολικά των «κόκκινων» δανείων που μεταβιβάστηκαν από τους ίδιους τους δανειολήπτες στην τιμή που αυτά πωλήθηκαν σε funds.
Η τρίτη και ίσως πιο διαβρωτική τραγωδία είναι, σύμφωνα με τον κ. Σάλλα, η απαξίωση της εργασίας και της αποταμίευσης. Σημειώνει ότι η απόκτηση κατοικίας, βασικών αγαθών ή η οικονομική εξασφάλιση των παιδιών έχει καταστεί σχεδόν άπιαστο όνειρο για τη μεσαία και χαμηλότερη τάξη. Οπως αναφέρει ο κ. Σάλλας, η απάντηση σε αυτές τις προκλήσεις δεν μπορεί να είναι μόνο τεχνοκρατική, αλλά απαιτείται ένα ολοκληρωμένο στρατηγικό σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης. Η χώρα πρέπει να επενδύσει στη μεταποίηση, στη σύγχρονη γεωργία, στη φαρμακοβιομηχανία, στην ενέργεια και την τεχνολογία.
Παράλληλα, η Πολιτεία οφείλει να προστατεύσει την εργασία και να διασφαλίσει την πρόσβαση των πολιτών σε στέγη, εκπαίδευση και βασικά αγαθά, να εξορθολογίσει τη φορολογία και να αποκαταστήσει την ισότητα των ευκαιριών. «Αν δεν ληφθούν μέτρα, το οικονομικό θαύμα κινδυνεύει να χαθεί μέσα στις κοινωνικές εντάσεις και στη διεύρυνση των ανισοτήτων» καταλήγει ο γνωστός τραπεζίτης.
