Είχε τη σφραγίδα του η ατιμωρησία για το σκάνδαλο που ανέδειξε τη σαπίλα σε βάρος των πολιτών από κόμματα, πολιτικά πρόσωπα και κρατικά στελέχη. Η συμφωνία με «ψίχουλα» για τις γερμανικές μίζες
Ηταν μόλις πέρυσι, Ιούλιος του 2024, όταν τα γερμανικά ΜΜΕ έγραφαν, ταπεινωτικά για το ελληνικό πολιτικό και δικαστικό σύστημα, «η Ελλάδα αποφάσισε ατιμωρησία για το σκάνδαλο Siemens», 16 ολόκληρα χρόνια από τότε που ξέσπασε το σκάνδαλο και 2,5 δεκαετίες από τις πρώτες μίζες σε κόμματα και κρατικούς αξιωματούχους.
- Από τον Βασίλη Γαλούπη
Ως γνωστόν, το σκάνδαλο αποκαλύφθηκε όταν μαθεύτηκε στη Γερμανία ότι η Siemens δαπάνησε δισεκατομμύρια σε δωροδοκίες για να εξασφαλίζει συμβόλαια σε διάφορες χώρες μεταξύ των ετών 1999 και 2006. Στελέχη της Siemens έχουν ισχυριστεί ότι συνολικά το ποσό των 130 εκατομμυρίων μάρκων είχε δοθεί σε Ελληνες προκειμένου ο γερμανικός κολοσσός να αναλαμβάνει από το Ελληνικό Δημόσιο υπερκοστολογημένες συμβάσεις.
Για την ντροπιαστική υπόθεση, που ανέδειξε όλη τη σαπίλα σε βάρος των πολιτών από κόμματα, πολιτικά πρόσωπα και κρατικά στελέχη, δεν υπήρξαν οι ανάλογες ποινές. Η διαφθορά «επιβραβεύτηκε» με αθωώσεις και ασυλίες. Οσο κι αν κάποιοι επιμένουν να το ξεχνούν, ο σημερινός διοικητής της ΤτΕ Γιάννης Στουρνάρας έχει γράψει τη δική του μαύρη σελίδα στην υπόθεση Siemens, με έναν συμβιβασμό-ξέπλυμα.
Στις 23 Αυγούστου 2012, επί κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου, ανακοινώθηκε επίσημα από το ΥΠΟΙΚ για τον τότε υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα ότι «με βάση την εξουσιοδότηση που του παρείχε η Βουλή, όπως προβλέπεται στον ν.4072/2012 (ΦΕΚ Α΄ 86) και ειδικότερα στο άρθρο 324 για την έγκριση του Σχεδίου “Συμφωνίας Συμβιβασμού” μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και των εταιριών Siemens AG και Siemens Α.Ε., εκπροσώπησε την Ελληνική Δημοκρατία και υπέγραψε τη “Συμφωνία Συμβιβασμού” μεταξύ των δύο πλευρών».
Το όφελος από τη συμφωνία ήταν μηδαμινό για το Ελληνικό Δημόσιο, αναλογικά με τη ζημία -ακόμα 2 δισ. ευρώ- που είχε υποστεί ο φορολογούμενος από τις συμβάσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων που έπαιρνε άνω του κόστους η Siemens, επειδή για χρόνια λάδωνε όσους κάθονταν στις θέσεις-κλειδιά των αποφάσεων: Αρχικά 80 εκατομμύρια ευρώ για τον συμψηφισμό ισόποσων απαιτήσεων της Siemens, που αυτή έχει έναντι διάφορων δημόσιων φορέων, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται νοσοκομεία, ΕΡΓΟΣΕ κ.λπ., συν 90 εκατομμύρια ευρώ, για μια περίοδο πέντε ετών, για τη χρηματοδότηση φορέων που υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον για την καταπολέμηση της διαφθοράς, πανεπιστημιακών και επιστημονικών ερευνητικών προγραμμάτων, 100 υποτροφιών, ιατρικού εξοπλισμού κ.ά.
Πρόκειται για συμφωνία τριτοκοσμικών όρων. Η Ελλάδα εμφανίστηκε σαν μια μπανανία που, αντί να κυνηγήσει τη διαφθορά, δέχτηκε τελικά ο μιζαδόρος της να της χαρίσει 100 υποτροφίες ή κρεβάτια για νοσοκομεία κι έτσι να κλείσει το σκάνδαλο.
Παρανομίες
Το κωμικό ήταν πως στη συμφωνία υπήρχε ο όρος ότι «η Siemens θα συνεχίσει να παρέχει κάθε δυνατή υποστήριξη στις ελληνικές Αρχές, όποτε της ζητηθεί, σε σχέση με τη συνεχιζόμενη ανάκριση κατά φυσικών προσώπων που έχουν εμπλακεί στην υπόθεση». Σαν να υπήρχε περίπτωση το ελληνικό πολιτικό σύστημα να επιτρέψει ποτέ τη διερεύνηση σε βάθος όλων των δωροδοκιών και την απονομή δικαιοσύνης. Οπως αποδείχτηκε στη συνέχεια, ουδείς πλήρωσε για τις παρανομίες του, ενώ η Siemens συνέχισε, «συμμορφωμένη» πια, να παίρνει δουλίτσες στην Ελλάδα. Τον Ιούνιο του 2015, κι ενώ ο
Στουρνάρας είχε κατακτήσει τον στόχο του διοικητή της ΤτΕ, κλήθηκε για ακρόαση από την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας για την υπόθεση της Siemens. Σκοπός της κλήσης ήταν ο πρώην υπουργός Οικονομικών να ενημερώσει για τον εξωδικαστικό συμβιβασμό ανάμεσα στο Ελληνικό Δημόσιο και στη Siemens, τον οποίο και υπέγραψε. Κι αυτό επειδή αμφισβητήθηκε η εγκυρότητα αυτού του συμβιβασμού, με γκρίζο σημείο ότι υπεγράφη εκπρόθεσμα.
Ρεπορτάζ της εποχής αναφέρουν πως, όταν ρωτήθηκε από την Επιτροπή ο πρόεδρος της εξεταστικής επιτροπής για τη Siemens Σήφης Βαλυράκης, το ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ υποστήριξε στην κατάθεσή του: «Ακόμη και αν το Δημόσιο είχε την πρόθεση να συμβιβαστεί, η εκτελεστική εξουσία και η δικαστική εξουσία όφειλαν να αξιοποιήσουν το πόρισμα για τη Siemens».
Ο αείμνηστος Βαλυράκης επεσήμανε πως με στοιχεία όπως δωροδοκίες και κακουργηματικές πράξεις υπήρξε έδαφος για να διεκδικήσει αποζημιώσεις το Δημόσιο και να επιβληθούν τα κατά τον νόμο πρόστιμα: «Η εξεταστική τερμάτισε το έργο της. Οι υπόλοιποι δεν έκαναν τίποτα. Το ερώτημα είναι γιατί υπάρχει αυτό το θεσμικό κενό στην Ελλάδα, που επιτρέπει να δημιουργούνται σκάνδαλα». Από την πλευρά του ΚΚΕ, ο βουλευτής Θανάσης Παφίλης, που ήταν μέλος της εξεταστικής επιτροπής, δήλωσε εκείνη την ημέρα: «Ξεπλύναμε τη Siemens, ενώ καταδικάστηκε σε 120 χώρες και τα έχουν ομολογήσει οι ίδιοι».
Αμφισβήτησε το πόρισμα της Επιτροπής της Βουλής
Από την ασφάλεια της θέσης του στη διοίκηση της ΤτΕ ο Γιάννης Στουρνάρας όχι μόνο υπερασπίστηκε τον ντροπιαστικό συμβιβασμό με τη Siemens, αλλά αμφισβήτησε το πόρισμα της Επιτροπής της Βουλής, που έκανε λόγο για ζημία του Ελληνικού Δημοσίου κατά 2 δισ. ευρώ.
«Για να είναι 2 δισ. ευρώ οι αξιώσεις λόγω προμηθειών 10%, θα έπρεπε ο τζίρος της Siemens στην Ελλάδα να είναι 20 δισ. ευρώ» ανέφερε τον Δεκέμβριο του 2015 ο Στουρνάρας, αμφισβητώντας τα συμπεράσματα για το σκάνδαλο Siemens. Κι αντέτεινε ότι ο εξωδικαστικός συμβιβασμός του Ελληνικού Δημοσίου με τη Siemens, τον οποίο υπέγραψε το 2012 ως υπουργός Οικονομικών, υπήρξε λογικός και εντός ευρωπαϊκού πλαισίου. «Πολύ καλά κάναμε και κλείσαμε την εκκρεμότητα με τη Siemens» είπε χαρακτηριστικά, θεωρώντας, με γενναία και δημιουργική λογιστική, ότι το Ελληνικό Δημόσιο προσπορίστηκε οφέλη που ξεπερνούν τα… 330 εκατ. ευρώ.
«Αν δεν κάναμε συμβιβασμό, θα μπαίναμε σε μια περιπέτεια η οποία δεν ξέρει κανείς πού θα κατέληγε» επιχείρησε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα ο πρώην υπουργός Οικονομικών. Ολοι, όμως, γνώριζαν πως με τα «ψίχουλα» της αποικιακού τύπου συμφωνίας η Siemens θα κατάφερνε να ξεγλιστρήσει, όπως και όσοι Ελληνες «λαδωμένοι» και κόμματα, σαν το σημιτικό ΠΑΣΟΚ, τσέπωναν επί δεκαετίες τα μάρκα της εταιρίας ως «λάδι» για συμβάσεις.