Αίσθηση έχουν προκαλέσει όσα γράφει στο βιβλίο του ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας για τη στάση του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν την εποχή κορύφωσης της οικονομικής κρίσης τον Ιούνιο του 2015.
Μεταξύ άλλων, ο κ. Τσίπρας γράφει στην «Ιθάκη» του ότι ο κ. Πούτιν τον προέτρεψε να δεχτεί όσα ζητούσε η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ, εξηγώντας του: «Θέλω να έχω με την Ελλάδα και ειδικά με τη δική σας κυβέρνηση πολύ καλή σχέση, αλλά η Γερμανία είναι μια χώρα με την οποία διατηρούμε ανέκαθεν μια πολύ στενή σχέση. Εχουμε κοινά συμφέροντα. Η Ελλάδα, δεν πρέπει να το ξεχνάμε αυτό, ανήκει σε μια άλλη σφαίρα επιρροής».
Σύμφωνα με τον κ. Τσίπρα, ο Ρώσος πρόεδρος πρόσθεσε πως «θα προτιμούσε να έδινε χρήματα σε ένα ορφανοτροφείο, διότι, αν τα έδινε στην Ελλάδα, θα ήταν σαν να τα πετούσε σε έναν σκουπιδοτενεκέ». Η Ρωσία είναι μια πλούσια χώρα, αλλά όχι τόσο πλούσια ώστε να μπορεί να ξεπληρώσει το χρέος της Ελλάδας. Να τα βρεις με τη Μέρκελ». Ομως, όσα σήμερα «αποκαλύπτει» ο κ. Τσίπρας τα είχε πρώτη γράψει, κατά αποκλειστικότητα, η «δημοκρατία» στις 24 Ιουνίου 2015, προκαλώντας μάλιστα την οργή ορισμένων στελεχών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, που επέμεναν ότι ερχόταν η πολυπόθητη σανίδα σωτηρίας στο παρά πέντε της χρεοκοπίας.
Γράφαμε, μεταξύ άλλων: «Οι ηγεσίες της Μόσχας και του Πεκίνου ενδιαφέρονται για συνομιλητές οικονομικά εύρωστους, με θεμελιωμένη συμμετοχή σε υπερεθνικά σχήματα, όπως είναι η ευρωζώνη, που μπορούν να ωφελήσουν και τα δικά τους συμφέροντα. Οσο οι σχέσεις Αθήνας – δανειστών παραμένουν θολές, η Ρωσία και η Κίνα δεν έχουν λόγο να βιαστούν ή να διακινδυνεύσουν». Προσθέταμε πως «η κυβέρνηση δείχνει ξεκάθαρα στους Ρώσους συνομιλητές της ότι θέλει να τους χρησιμοποιήσει έναντι της Δύσης και ότι τους χειρίζεται με εισπρακτική νοοτροπία. Ο κ. Τσίπρας, με τον θαυμασμό στην ΕΣΣΔ, και ο κ. Λαφαζάνης, με την πείρα των σχέσεων ΚΚΕ – Κ.Κ. Σοβιετικής Ενωσης, δεν γνωρίζουν την τετράγωνη λογική και την αυστηρή διαδικασία λήψης τέτοιων αποφάσεων στη Μόσχα; Ακόμα κι αν το Κρεμλίνο έβλεπε το Μαξίμου σαν το μοναδικό χρήσιμο πιόνι στη διεθνή γεωπολιτική, είναι ποτέ δυνατόν να πληρώσει 5-6 δισ.;».
Βέβαια, μετά τον κ. Τσίπρα, απομένει να δούμε τι θα γράψει στα απομνημονεύματά του και ο Κυρ. Μητσοτάκης, όταν αποχωρήσει από το Μαξίμου! Θα έχει το θάρρος να παραδεχτεί τα λάθη του σε όσα (πολλά) του έχει επισημάνει η «δημοκρατία» και να ανακαλέσει τις βαριές εκφράσεις εναντίον της;