Τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα έρχονται δύο φορές. Την πρώτη ως τραγωδία, τη δεύτερη ως φάρσα, έλεγε ο Μαρξ. Ετσι κάπως ακούγεται σε πολλούς ότι στις 17 Ιανουαρίου ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο προκάτοχός του και πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας θα συμπέσουν και πάλι στη Θεσσαλονίκη, δίνοντας ένα ιδιότυπο «ντιμπέιτ», όπως ακριβώς λίγους μήνες νωρίτερα, τον περασμένο Σεπτέμβριο, με αφορμή τις ημέρες της ΔΕΘ.
Τότε ο Α. Τσίπρας ήταν κεντρικός ομιλητής στο συνέδριο του «Economist», προλαβαίνοντας τον αντίπαλό του που άνοιξε την επομένη την αυλαία της Εκθεσης. Τώρα θα παρουσιάσει το βιβλίο του στην αίθουσα του ιστορικού ΟΛΥΜΠΙΟΝ της πλατείας Αριστοτέλους, την ώρα που ο πρωθυπουργός, σε άλλο σημείο της πόλης, θα μιλήσει στο προσυνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, εγκαινιάζοντας ουσιαστικά την παρατεταμένη προεκλογική περίοδο.
Αθελά τους, έχουν κάτι κοινό. Οι επισκέψεις τους πραγματοποιούνται στη σκιά της εμφάνισης στο προσκήνιο του κόμματος Καρυστιανού. Η τελευταία, δείχνοντας ότι δεν επιθυμεί καμία συνάφεια με το υπάρχον πολιτικό σύστημα, στις ανακοινώσεις της άφησε κατά μέρος τον Κ. Μητσοτάκη και περιέλαβε για τα καλά τον Τσίπρα, λέγοντας ότι «υπέγραψε το τρίτο και χειρότερο Μνημόνιο», «έφερε την ελπίδα και την πήρε πίσω», «υποθήκευσε το κράτος για 100 χρόνια» κ.ά.
Από την Αμαλίας, όπου το γραφείο του πρώην πρωθυπουργού, διαχέεται ότι ο Α. Τσίπρας δεν πρόκειται να εμπλακεί σε αντιπαράθεση μαζί της. Ανέλαβε όμως για λογαριασμό του ο στενός του συνεργάτης Θανάσης Καρτερός να γράψει δυο λόγια, υποστηρίζοντας ότι οι θέσεις της προσεγγίζουν αυτές της ακροδεξιάς «Ομάδας Αλήθειας».
Από το περιρρέον κλίμα, πολλοί εικάζουν ότι ο πρώην πρωθυπουργός, που δηλώνει ότι δεν αιφνιδιάστηκε από την κίνηση Καρυστιανού, ίσα ίσα λένε οι δικοί του, την είχε προαναγγείλει από το Παλλάς, ίσως προχωρήσει κάποια βήματα παραπέρα, κυρίως στο επίπεδο της ρητορικής, ώστε να μην επαναλαμβάνεται… Σε κάθε περίπτωση, στην περίοδο που διανύουμε η ομιλία του αναμένεται με αυτονόητο ενδιαφέρον.