Στις 12 Μαρτίου αναμένεται η ψήφιση από τη Βουλή των συμβάσεων μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και των εταιριών Chevron Greece και Helleniq Upstream (θυγατρική της Helleniq Energy). Οι συμβάσεις έχουν προκαλέσει ήδη αντιδράσεις, λόγω μιας προσθήκης της τελευταίας στιγμής, βάσει της οποίας η Ελληνική Δημοκρατία αποδέχεται «απώλεια οριοθετημένης περιοχής, κυριαρχικών δικαιωμάτων και υφαλοκρηπίδας».
Οι συμβάσεις για την έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων σε τέσσερις θαλάσσιες περιοχές της χώρας κατατέθηκαν από το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας προς κύρωση στη Βουλή με τη μορφή νομοσχεδίου, το οποίο θα εισαχθεί αύριο προς επεξεργασία στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου. Οι συμφωνίες αφορούν τις θαλάσσιες περιοχές νοτίως της Πελοποννήσου «Α2» και «Νότια της Πελοποννήσου», καθώς και τις περιοχές «Νότια της Κρήτης 1» και «Νότια της Κρήτης 2».
Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση, οι προς κύρωση συμβάσεις ενισχύουν τον ρόλο της Ελλάδας ως ενεργειακού κόμβου, θωρακίζουν την ενεργειακή της αυτονομία και αναβαθμίζουν τη γεωστρατηγική θέση της στην περιοχή, μέσω της αξιοποίησης πιθανών κοιτασμάτων φυσικού αερίου.
Προβληματισμός
Εντονο προβληματισμό προκαλεί ο όρος που προστέθηκε στο παρά πέντε και αναφέρει ότι στην περίπτωση που κατά τη διάρκεια των ερευνών, των εξορύξεων και της ενδεχόμενης εμπορικής εκμετάλλευσης του κοιτάσματος τεθούν εκτός των αρχικών οικοπέδων περιοχές οι οποίες ήταν σε δικαιοδοσία της χώρας μας, να μεταβιβαστούν με διεθνή συμφωνία σε άλλη χώρα.
Ειδικότερα γίνεται αναφορά σε «αναθεώρηση συντεταγμένων νοτίων και πλευρικών ορίων από τον εκμισθωτή» (Ελληνική Δημοκρατία), «μελλοντική οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ με διμερή ή πολυμερή συμφωνία», «ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα», «μελλοντική διεθνής συμφωνία οριοθέτησης», «αποχώρηση της εταιρίας από μέρος που θα μπορούσε να μην αποτελεί μέρος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας ή ΑΟΖ», «περιοχές που η Ελληνική Δημοκρατία δεν θα διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα», «απώλεια οριοθετημένης περιοχής», «παραίτηση, ακόμη και αν έχει προσδιοριστεί περιοχή εκμετάλλευσης».
Οι προσθήκες φαίνεται ότι έγιναν κατόπιν απαίτησης των εταιριών, οι οποίες ήθελαν να είναι καλυμμένες στο ενδεχόμενο που τμήμα των θαλάσσιων οικοπέδων περάσει στη δικαιοδοσία τρίτης χώρας.
