Αρνείται η Μενδώνη να δώσει τη συμφωνία για τα 48 ιερά κειμήλια από τη Βουλγαρία

Με μία «ξερή» φράση στο τέλος της απάντησής της σε κοινοβουλευτική ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων (ΑΚΕ) του βουλευτή Μεσσηνίας της Ν.Δ. Μιλτιάδη Χρυσομάλλη η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη ξέκοψε κάθε πιθανότητα να δοθεί στη δημοσιότητα το κείμενο του μνημονίου κατανόησης μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας, με βάση το οποίο επεστράφησαν στη χώρα μας 48 ιερά κειμήλια, που είχαν κλαπεί βίαια το 1917 από ελληνικά μοναστήρια, έπειτα από επιδρομή του βουλγαρικού στρατού κατοχής της Ανατολικής Μακεδονίας κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

• Από τον Νίκ. Σταυρουλάκι

«Αναφορικά με το αίτημα κατάθεσης εγγράφων, επισημαίνεται ότι η πολιτιστική διπλωματία, προκειμένου να είναι επιτυχής και να φέρει απτά αποτελέσματα, χρήζει στρατηγικής. Ομως, όταν αυτή δημοσιοποιείται, παύει να είναι στρατηγική» ήταν η απάντηση της υπουργού Πολιτισμού προς τον βουλευτή του κυβερνώντος κόμματος.

Εν προκειμένω, εφόσον λογίζεται ότι το μνημόνιο απέφερε ήδη αίσιο αποτέλεσμα, δεν υπάρχει λόγος μυστικότητας και επομένως η απόκρυψη του κειμένου ουδόλως υπηρετεί τη στρατηγική της «πολιτιστικής διπλωματίας», την οποία επικαλείται η υπουργός Πολιτισμού… Αντίθετα, εμβάλλει σε σκέψεις για τους όρους της ετεροβαρούς συμφωνίας, την οποία μεθόδευσε το ΥΠΠΟ, υπηρετώντας αλλότριους στόχους.

Υπενθυμίζεται ότι η «συμφωνία επιστροφής» των κειμηλίων υπεγράφη στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού από τη Λίνα Μενδώνη και τον Βούλγαρο ομόλογό της Εβγκένι Μιλόσεφ, παρουσία των πρωθυπουργών Κυρ. Μητσοτάκη και Ρούμεν Ράντεφ. Για την ιστορία, τα ιερά κειμήλια, για τα οποία επί δεκαετίες η Βουλγαρία αρνιόταν επίσημα την ύπαρξή τους, κρατώντας τα κρυμμένα σε υπόγεια και ειδικές κρύπτες, εκλάπησαν βίαια από τη Μακεδονία, μέσω της συστηματικής επιχείρησης λεηλασίας (πολιτιστικής γενοκτονίας) που είχαν εφαρμόσει οι βουλγαρικές Αρχές κατοχής εκείνη την περίοδο, με την ελπίδα ότι θα ήταν στην πλευρά των νικητών.

Η μεγάλη κλοπή συντελέστηκε τη Μεγάλη Εβδομάδα του 1917 υπό την καθοδήγηση και οργάνωση του Βούλγαρου επιστήμονα και πολιτικού Βλαντιμίρ Σις, ο οποίος, με εντολή των βουλγαρικών Αρχών, οργάνωσε στρατιωτική επιχείρηση αφαίρεσής τους, υπακούοντας στις συνεχείς και πάγιες ορέξεις της Σόφιας σε βάρος της ελληνικής Μακεδονίας.

Σε αντάλλαγμα, η ελληνική πλευρά παρέδωσε τα φερόμενα ως λείψανα του Βούλγαρου τσάρου Σαμουήλ, που αποτελεί για τους Βούλγαρους το σύμβολο της αδιάλειπτης διεκδίκησης της Μακεδονίας, όπως περιγράφεται με συγκλονιστικό τρόπο στο κλασικό βιβλίο της Πηνελόπης Δέλτα «Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου», γεγονός που καθιστά τη συμφωνία Μητσοτάκη – Ράντεφ απολύτως ετεροβαρή, λόγος για τον οποίο η Λίνα Μενδώνη αποκρύπτει το κείμενο της συμφωνίας.