Σε τροχιά άτυπης προεκλογικής περιόδου μοιάζει να έχει εισέλθει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος, με αφορμή την κοπή της πίτας της Γραμματείας Οργανωτικού της Νέας Δημοκρατίας αλλά και τις πρόσφατες εξορμήσεις του, επιχειρεί να θέσει μετ’ επιτάσεως βολικά… εκλογικά διλήμματα, έχοντας ως μόνιμο οδηγό… τον γνώριμο «μπαμπούλα» του χάους και της ακυβερνησίας.
Στο κυβερνητικό επιτελείο επιδιώκουν να παρουσιάσουν τη χώρα σε τροχιά σταθερότητας και ανάπτυξης, παρουσιάζοντας με μια αποκρουστική θριαμβολογία την εξέλιξη μιας διαρκούς και νικηφόρας (όπως λένε) μάχης με τα προβλήματα της κοινωνίας, όμως η μάχη που δίνει η κυβέρνηση μοιάζει να είναι με την ίδια την πραγματικότητα, την οποία αρνείται να αντικρίσει κατάματα.
«Είμαστε πρώτα και πάνω απ’ όλα μια ζεστή και δεμένη οικογένεια. Εχουμε δώσει πολλούς αγώνες μαζί, μας συνδέουν κοινές αξίες. Δρούμε καθημερινά στο πλευρό και για το καλό της κοινωνίας. Κι έτσι πορευόμαστε εδώ και πάνω από 50 χρόνια και έτσι συνεχίζουμε» ανέφερε ο πρωθυπουργός σε μια απέλπιδα προσπάθεια να συσπειρώσει τη βάση της Ν.Δ. που συνεχίζει να φυλλορροεί, και να κρύψει κάτω από το χαλί του Μεγάρου Μαξίμου τις εσωκομματικές εντάσεις που διαρκώς ξεπηδούν εντείνοντας την ανησυχία για το μέλλον.
«(…) αυτή η χρονιά θα καθορίσει σε έναν βαθμό την ίδια την πορεία της πατρίδας στα αβέβαια χρόνια τα οποία έρχονται» τόνισε σε δραματουργικούς τόνους ο κ. Μητσοτάκης, συμπληρώνοντας ότι «στις εκλογές του ’27 το κεντρικό ερώτημα στο οποίο θα κληθούν να απαντήσουν οι Ελληνίδες και οι Ελληνες είναι αν θα παραμείνει η Ελλάδα ασφαλής, ισχυρή και σταθερή σε μια τροχιά προόδου ή θα ρισκάρει; Θα ρισκάρει τις κατακτήσεις της για να μετατραπεί σε ένα ακυβέρνητο καράβι μέσα σε αχαρτογράφητα διεθνή νερά;».
«Δυστυχώς, απέναντί μας έχουμε μία αλλοπρόσαλλη αντιπολίτευση από κόμματα που αδυνατούν να μιλήσουν μεταξύ τους κι ενώνονται μόνο κατά της κυβέρνησης, με χυδαίο λαϊκισμό, δογματισμό, ξυλόλια και ακοστολόγητες υποσχέσεις. Με κοινό τόπο το ψέμα, την καταστροφολογία και το γκρίζο μιας μίζερης γκρίνιας» κατέληξε ο πρωθυπουργός που, αδυνατώντας να δώσει πειστικές λύσεις στα μείζονα προβλήματα της κοινωνίας, έχει αποφασίσει να πορευτεί με το επιχείρημα «ψηφίστε μας γιατί είμαστε λιγότερο κακοί απ’ τους άλλους».