Ο Μητσοτάκης κατέφυγε σε φθηνά επιχειρήματα προκειμένου να μη δώσει εξηγήσεις στην αποκάλυψη της «Εστίας» για τη Chevron
Σε «φθηνά» επιχειρήματα περί «μιζέριας», «επαγγελματιών ανησυχούντων» που έχουν θέση περισσότερο σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης και… κόντρες μεταξύ influencers παρά στο τραπέζι του υπουργικού συμβουλίου κατέφυγε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης προκειμένου να αποφύγει να απαντήσει επί της ουσίας σε όσα η εφημερίδα «Εστία» αποκάλυψε για τις προβλέψεις της σύμβασης με τη Chevron και τα οποία έφερε στο επίκεντρο του πολιτικού διαλόγου ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς.
Αντί ο πρωθυπουργός να εξηγήσει στους Ελληνες πολίτες γιατί στη σύμβαση με μια ιδιωτική εταιρία προβλέπεται «ρήτρα απομείωσης της εθνικής μας κυριαρχίας» ή να αντικρούσει την κριτική που δέχτηκε, προσπάθησε να μειώσει όσους το… πρόσεξαν. Και να θολώσει τα νερά κάνοντας λόγο για έναν κόσμο ο οποίος αλλάζει και στον οποίο παλιές συμμαχίες και γεωπολιτικές ισορροπίες αμφισβητούνται.
Χαρακτηριστικός ο τρόπος με τον οποίο επέλεξε να ξεκινήσει την «απάντησή» του. «Εν μέσω αυτής της εξαιρετικά ρευστής τάξης πραγμάτων, η μόνη βεβαιότητα είναι η αβεβαιότητα και αυτό είναι κάτι που πράγματι δίνει μία ξεχωριστή σημασία στις ενεργειακές συμφωνίες τις οποίες θα παρουσιάσει σε λίγο από τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου βρίσκεται, ο υπουργός Ενέργειας και Περιβάλλοντος» είπε ο πρωθυπουργός.
Οπως τόνισε, «η ExxonMobil και η Chevron είναι δύο από τις μεγαλύτερες, από τις κορυφαίες εταιρίες του χώρου, επενδύουν πια στην πατρίδα μας, στα ύδατά μας, συμπράττοντας με πολύ σημαντικές και μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις, όπως η HELLENiQ ENERGY και η Energean». Σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, που δεν δείχνει πάντως να συμμερίζεται πια όσα ακούγονταν το προηγούμενο διάστημα περί «ασπίδας που θα υψώσουν αυτές οι συμφωνίες στα κυριαρχικά μας δικαιώματα», «η Ελλάδα ασκεί με αυτόν τον τρόπο τα κυριαρχικά της δικαιώματα στην πράξη και όχι στα λόγια.
Ταυτόχρονα, όμως, μετατρέπεται και στη βασικότερη πύλη εισόδου και διανομής φυσικού αερίου για όλα τα κράτη της κεντρικής και της ανατολικής ηπείρου μας, συμπεριλαμβανομένης και της δοκιμαζόμενης Ουκρανίας». Ο πρωθυπουργός μάλιστα συνέστησε «να μην ταράζονται, συνεπώς, κάποιοι οι οποίοι αντιδρούν κάθε λίγο και λιγάκι, κινδυνεύοντας να χαρακτηριστούν “επαγγελματίες ανησυχούντες”».
Πολιτικό ανφέρ
Ο πρωθυπουργός όμως δεν έμεινε στην προσπάθεια απαξίωσης όσων αγωνιούν για τα Εθνικά. Προσπάθησε, σε ένα πολιτικό ανφέρ, να τους ταυτίσει με την… Τουρκία, λέγοντας: «Τέλος, από όσους ζουν ακόμα με μια ηττοπαθή, θα έλεγα, μανία καταδίωξης που κάθε άλλο παρά ταιριάζει σε δυνατές, σε ισχυρές χώρες, ένα θα ζητούσα: να σκεφτούν ότι έως τώρα μόνο η Τουρκία αντιδρά σε αυτή την εθνική πορεία της χώρας. Η Τουρκία και δυστυχώς οι ίδιοι».
Η μοναδική στιγμή κατά την οποία ο πρωθυπουργός «άγγιξε», έστω ξυστά, την ουσία ήταν όταν αναφέρθηκε στις διαπραγματεύσεις με τη Λιβύη. Φρόντισε όμως να… θολώσει αμέσως τα νερά, κάνοντας λόγο για πιθανές «θετικές εξελίξεις». Τι είδους, άραγε, θετικές εξελίξεις μπορεί να έχει ο πρωθυπουργός στο μυαλό του με μια χώρα χωρισμένη στα δύο, που όμως θεωρεί ότι διαπραγματεύεται με… κλειστό τον κόλπο της Σύρτης, είναι απορίας άξιον. Εκτός κι εάν η υποχώρηση στην επήρεια της… Κρήτης στην ΑΟΖ θεωρείται κάποιου είδους «επιτυχία». Και αυτό θα έπρεπε να είναι κάτι που προκαλεί περαιτέρω ανησυχίες. Ειδικά με δεδομένη τη στενή σχέση που η Λιβύη -και η Ανατολική αλλά και η Δυτική– έχει αναπτύξει με την Τουρκία.