Γιάννης Στουρνάρας: Ο «μαέστρος» της οικονομικής εξαθλίωσης
Παριστάνει τον αμέτοχο για τις κραυγαλέες ευθύνες του, κάνοντας τον παρατηρητή στα συνέδρια για τη λεηλασία των μεσαίων και μικρών εισοδημάτων εκατομμυρίων πολιτών
Ο Γιάννης Στουρνάρας είναι ο μακροβιότερος «μαέστρος» της ελληνικής οικονομίας. Για τη στρεβλή πορεία που μας έφτασε σήμερα εδώ, να παλεύουμε να επιβιώσουμε στη μεγαλύτερη «φούσκα» οικονομικής ανισότητας στην Ευρώπη σχεδόν μια δεκαετία μετά την, υποτίθεται, θεραπεία των Μνημονίων, ο κεντρικός τραπεζίτης έχει αντικειμενικές ευθύνες. Αλλά ποτέ δεν λογοδότησε.
- Από τον Βασίλη Γαλούπη
Αντιθέτως, τρεις φορές ανανεώθηκε η θητεία του, ως επένδυση εμπιστοσύνης στον «πιστό» Στουρνάρα από το σύστημα που θησαυρίζει στην κορυφή, καταβροχθίζοντας την οικονομική προοπτική απ’ όλους τους υπολοίπους. Με δυο λόγια, όταν δουλεύεις για τους λίγους, είναι αστείο να μιλάς για τους πολλούς.
Αλλά αυτό δεν πτοεί τον Γιάννη Στουρνάρα. Αλλωστε, δεν μπορεί κανείς να ψηφίσει υπέρ της απομάκρυνσής του, οπότε ο κεντρικός τραπεζίτης έκανε προχθές μια διαπίστωση για το αδιέξοδο των πολλών, πρακτικά σατιρίζοντας το οικονομικό και κοινωνικό χάλι που και ο ίδιος μεθόδευσε. Τα πραγματικά εισοδήματα των πολιτών στην Ελλάδα παραμένουν κάτω από τα προ κρίσης επίπεδα, απεφάνθη ο Στουρνάρας, μιλώντας σε ένα συνέδριο τραπεζικής στο Μπουένος Αϊρες.
Παρά τη στατιστική βελτίωση των δημόσιων οικονομικών και του τραπεζικού κλάδου, το πραγματικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ και το διαθέσιμο εισόδημα στην Ελλάδα παραμένουν κάτω από τα προ κρίσης επίπεδα, παραδέχτηκε ως… παρατηρητής ο Στουρνάρας. Αναγνωρίζοντας ότι οκτώ χρόνια μετά τα Μνημόνια δεν έχει υπάρξει ουσιαστική σύγκλιση με την Ευρωπαϊκή Ενωση.
Σε απλή μετάφραση, ο Στουρνάρας παραδέχεται ότι οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα έχασαν περίπου 20 χρόνια οικονομικής προόδου από τη ζωή τους λόγω της κρίσης χρέους και μιας «συνταγής» Μνημονίων που ο ίδιος υποστήριξε.
Στην ουσία, η κατάσταση της οικονομίας είναι δημιούργημα της «εποχής Στουρνάρα», ο οποίος, με τη σειρά του, είναι δημιούργημα της εποχής των Μνημονίων και ακόμα πιο πριν, της εποχής Σημίτη. Ακλόνητος στη θέση του κεντρικού τραπεζίτη από το 2014, όλα αυτά τα χρόνια ο Στουρνάρας, αντί να δημιουργεί τις προϋποθέσεις πραγματικής ευημερίας για την πλειονότητα, φρόντιζε να διοχετεύεται ο υπάρχων πλούτος προς τα πάνω, προς τη μικρή μειονότητα, που κεφαλαιοποίησε την παράδοση της οικονομίας σε αεριτζήδες «επενδυτές», καρτέλ και funds επιθετικών εξαγορών.
Οσον αφορά τη «βελτίωση του τραπεζικού κλάδου», που διαφήμισε ο Στουρνάρας, θέλει να ξεχνάει πως διασώθηκε απ’ το υστέρημα του κόσμου, χωρίς όμως ο κλάδος να στηρίξει με τη σειρά του το κοινωνικό συμβόλαιο.
Η οικονομία της χώρας επί Στουρνάρα δεν είναι τίποτα άλλο από ένα… ανάποδο κράτος πρόνοιας. Τα πάντα, από τις οικονομικές ευκαιρίες, τη χρηματοδότηση, τον πληθωρισμό, τη δημιουργία της «φούσκας» real estate, που κατέστησε την ιδιοκτησία για τους εργαζομένους απαγορευτική, «ρουφιούνται» από μια συγκεκριμένη μικρή κάστα συμφερόντων. Είναι αυτή η ελίτ που κερδίζει τον πλούτο της εις βάρος των άλλων.
Στα πρότυπα μιας ολιγαρχικής οικονομίας μπανανίας. Ως αρχιτραπεζίτης, λοιπόν, ο Στουρνάρας είναι υπεύθυνος για την καταστροφή περισσότερου πλούτου από ό,τι δημιουργεί. Ηταν στην οικονομική κρίση της Ελλάδας που ο Γιάννης Στουρνάρας είδε τη μεγάλη ευκαιρία για την εξέλιξη της δικής του καριέρας. Από τη θέση του υπουργού Οικονομικών διασφάλισε ότι δεν θα απειληθούν τα συμφέροντα όσων έφεραν το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για την οικονομική κατάρρευση. Απομόνωσε και «θωράκισε» τους φταίχτες στο απυρόβλητο, φορτώνοντας τα φέσια τους στους πολίτες. Τα χρέη των τραπεζών, δημιουργημένα από τη δική τους λαιμαργία, μετακυλίστηκαν στους φορολογουμένους. Παρομοίως μετατράπηκε το τερατώδες δημόσιο χρέος, προϊόν κρατικής και διακρατικής διαφθοράς, σε ιδιωτικό χρέος πάνω στην πλάτη του κάθε πολίτη.
Αυτή ήταν η αποστολή του Στουρνάρα ως υπουργού Οικονομικών και γι’ αυτή ανταμείφθηκε τον Ιούνιο 2014, με το να τον διορίσουν «ισόβιο» διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος. Εκτοτε ο «ανεξάρτητος» κεντρικός τραπεζίτης κάνει κάθε τόσο και πολιτικές δημόσιες παρεμβάσεις, είτε όταν θέλει να υποστηρίξει συγκεκριμένη κομματική πολιτική, όπως τη γραμμή Μητσοτάκη, είτε όταν θέλει να «ξεπλύνει» τη βουλιμία των τραπεζών για μηδενικά επιτόκια. Ακόμα και για να δικαιολογήσει «πατέντες» όπως η διατήρηση του ΦΠΑ στα τρόφιμα.
Το 2002 ο Στουρνάρας, που ήταν, τότε, τοποθετημένος από τον Σημίτη ως διοικητής στην -τότε ακόμη κρατική- Εμπορική Τράπεζα, η διοίκησή της τη ζημίωσε με 804 εκατ. ευρώ, εγείροντας θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με την «επιτυχία» και των αποφάσεών της. Αργότερα, υποστήριζε φανατικά τις πιο βάναυσες πολιτικές των Μνημονίων, του πυρηνικού εργαλείου για μεταφορά πλούτου. Τόσο εξωφρενικής, που είχαν χρησιμοποιηθεί ακόμα και λανθασμένοι δημοσιονομικοί πολλαπλασιαστές.
Η καταστροφή της οικονομικής προοπτικής των εργαζομένων, που ο ίδιος περιγράφει τώρα ως δήθεν αμέτοχος, ήταν πρακτικά η δική του πολιτική και οικονομική αποστολή. Το ανύπαρκτο οικονομικό μοντέλο, η οικονομική ανασφάλεια, η γιγάντωση της ανισότητας, της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής στην εποχή Μητσοτάκη, το ξεπούλημα των πάντων μέσω οργίου ιδιωτικοποιήσεων συνέβησαν με τον ίδιο στο τιμόνι.
Παραδόξως, ο Στουρνάρας, που πάντα «έδειχνε» φανατικά τον δρόμο των ιδιωτικοποιήσεων και της ιδιωτικής οικονομίας για όλους τους άλλους, δεν τον ακολούθησε ποτέ ο ίδιος. Σε όλη του την καριέρα ήταν αποκλειστικά σε δημόσιες τράπεζες και δημόσια πόστα. Οσον αφορά τις διαπιστώσεις του για το εισόδημα των πολιτών στον πάτο, για όλους εμάς μπορεί να ακούγονται σαν κοροϊδία. Για τον ίδιο μοιάζουν περισσότερο με αυτοθαυμασμό. Γι’ αυτό και ίσως τελικά ο χώρος που θα του άρμοζε να μιλάει για τις θεωρίες του να είναι η εκπομπή της κρατικής προπαγανδιστικής «Ομάδας Αλήθειας». Για εκεί είναι.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΟΥΡΝΑΡΑΣ
Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Γεννήθηκε το 1956 στην Αθήνα. Σπούδασε Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Σε ηλικία 30 ετών διορίστηκε ειδικός σύμβουλος στο υπουργείο Οικονομίας, επί υπουργίας Κώστα Σημίτη, και στα 33 του ειδικός σύμβουλος στην ΤτΕ. Το 1994 τοποθετήθηκε αντιπρόεδρος στη Δημόσια Επιχείρηση Αερίου και το 2000 πρόεδρος στην προς αποκρατικοποίηση Εμπορική Τράπεζα. Ηταν μέλος της διαπραγματευτικής ομάδας Σημίτη για την είσοδο της Ελλάδας στην ευρωζώνη. Τον Μάιο του 2012 έγινε για πρώτη φορά υπουργός (Ανάπτυξης) επί Πικραμμένου και τον επόμενο μήνα ανέλαβε υπουργός Οικονομικών στη συγκυβέρνηση Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ. Παρέμεινε μέχρι τον Ιούνιο του 2014, όταν και ανακοινώθηκε πως διορίζεται διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, θέση στην οποία είναι μέχρι και σήμερα.