Μέρα της Ιζαμπέλ Ιπέρ η σημερινή, από το πρωί και μέχρι αργά το βράδυ. Όπως και η αυριανή, αλλά και η επόμενη. Γιατί η Γαλλίδα σούπερ σταρ του θεάτρου και του κινηματογράφου μάλλον αγαπάει πολύ την Ελλάδα και δη το φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης, αφού δέχτηκε, στα πλαίσια της βράβευσης με τιμητικό Χρυσό Αλέξανδρο, να βρίσκεται στην πόλη για τέσσερις ολόκληρες ημέρες και με ένα φουλ πρόγραμμα που ξεκίνησε σήμερα το πρωί με μια συνέντευξη Τύπου. Θα ακολουθήσει και ένα δίωρο masterclass αύριο, Τρίτη, με τίτλο “Από τη σκηνή στην οθόνη” ενώ θα είναι παρούσα και σε διάφορες προβολές. Δεκαπέντε (!) ταινίες της θα προβληθούν, τις διάλεξε η ίδια σε συνεργασία με το φεστιβάλ και θα προλογίσει τις περισσότερες από αυτές. Από την πιο πρόσφατη, “Η πιο πλούσια γυναίκα του κόσμου” (2025) του Τιερί Κλιφά, εμπνευσμένη από την υπόθεση Μπετανκούρ (διάσημο πολιτικό σκάνδαλο της Γαλλίας) μέχρι την “Πύλη της Δύσης” (1980) του Μάικλ Τσίμινο και ενδιάμεσα φιλμ που έκανε με τους Κλοντ Σαμπρόλ, Μίκαελ Χάνεκε βεβαίως, Χαλ Χάρτλεϊ, Πολ Βερχόφεν, Φρανσουά Οζόν και άλλους πoλλούς πρωτοκλασάτους σκηνοθέτες, ενώ θα παρουσιάσει μαζί με την κόρη της Λολίτα Σαμά την κωμωδία “Copacabana”(2010) του Μαρκ Φιτουσί.
Έχει μια διαδρομή που σε κάνει να… ζαλίζεσαι. Δουλεύει ασταμάτητα, με πολλούς σκηνοθέτες, 120 ταινίες έως τώρα είναι από μόνο του ένα “υπερβολικό” νούμερο-αλλά φημίζεται για το πόσο εργασιομανής είναι σε σημείο μάλιστα… ανεκδοτολογικό-ταινίες λοιπόν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης.
«Από την αρχή της καριέρας μου μου άρεσε να δουλεύω στο εξωτερικό. Απολάμβανα να γίνομαι κομμάτι ενός ξένου πεδίου. Έχω κάνει πολλές ταινίες στην Ασία» μας έλεγε το πρωί στη συνέντευξη Τύπου. Το ζητούμενο για αυτήν, όπως παραδέχθηκε, ήταν πάντα οι σκηνοθέτες, πρωτίστως η “συνάντηση” με τον δημιουργό και η μεταξύ τους εμπιστοσύνη και έπειτα ο ρόλος. Και τι γυναικείους ρόλους έχει παίξει αυτή η φοβερή ηθοποιός, γυναικείους χαρακτήρες που έχουν γράψει Ιστορία στο σινεμά. Και ποια ερμηνεία της να πρωτοθυμηθεί κανείς. Πάντως, ενώ υπερθεμάτιζε για τον ρόλο που παίζει ο σκηνοθέτης στις επιλογές της δεν μας έκανε το χατήρι να μας αποκαλύψει με ποιόν δημιουργό θα ήθελε να συνεργαστεί που δεν το έχει κάνει έως τώρα και προτίμησε, όταν ρωτήθηκε σχετικά, να πει ορθά κοφτά «Με τον Άλφρεντ Χίτσκοκ αλλά έχει πεθάνει». Γελάσαμε η αλήθεια είναι εκείνη τη στιγμή, αλλά γέλασε και η ίδια κάπως- κι αυτή ήταν ίσως η πιο “ζεστή” της στιγμή που ζήσαμε. Το μπλαζέ της ύφος, και φυσικά ο μύθος της αφού είναι μια τεράστια ηθοποιός, είναι αρκετά για να φαίνεται ψυχρή κι απόμακρη, αυστηρή, απροσπέλαστη και κάπως…ψαρωτική. Το αστείο με τον Χίτσκοκ πάντως, συνεχίστηκε αφού όταν ρωτήθηκε σε ποια ταινία του συγκεκριμένα θα ήθελε να είχε παίξει απάντησε «στο “Vertigo” αλλά δεν νομίζω ότι θα ήμουν αρκετά ξανθιά για τον Χίτσκοκ»
Η ντίβα του γαλλικού κινηματογράφου ήταν βεβαίως πρόθυμη να μιλήσει για σκηνοθέτες με τους οποίους έχει δουλέψει. Ρωτήθηκε για παράδειγμα για την θρυλική ταινία “Η πύλη της Δύσης” του Μάικλ Τσίμινο (του “Ελαφοκυνηγού), θρυλική τόσο για την αποτυχία της όταν κυκλοφόρησε το 1980 και οδήγησε μάλιστα στο κλείσιμο της United Artists, όσο και για την εκ των υστέρων αναγνώριση της ως σπουδαία ταινία. “Τα γυρίσματα ήταν μια φανταστική εμπειρία, είμασταν επτά μήνες στην Μοντάνα. Είναι μια ταινία που είναι εξίσου διάσημη για την αποτυχία της (τότε) όσο και για υην επιτυχία της (τώρα). Ήταν περισσότερο ένα φιλμ δημιουργού, auteur, και ήταν δύσκολο για την εποχή του το πολιτικό της περιεχόμενο”, μας εξήγησε.
Η συζήτηση στη συνέχεια πήγε και στον φοβερό σκηνοθέτη Χαλ Χάρτλεϊ-ο οποίος αφού έκανε μερικές καταπληκτικές ταινίες μετά εξαφανίστηκε. Η Ιζαμπέλ Ιπέρ έχει παίξει σε δύο πολύ καλές ταινίες του, “Amateur” και “Trust”. Για την δεύτερη μάλιστα ταινία είπε ότι «είχε το βάθος της βίβλου και την ελαφρότητα ενός καρτούν».
Όταν ρωτήθηκε εάν νοιώθει ότι παίρνει ρίσκα στη δουλειά της η απάντηση της ήταν αποστομωτική : «Δεν είμαι αρκετά γενναία για να παίρνω ρίσκα γενικώς. Αλλά δεν είναι ρίσκο το να δουλεύεις με σκηνοθέτες όπως ο Χάνεκε και ο Βερχόφεν… Είναι εντελώς ασφαλές».
Στο τέλος της ζητήθηκε η άποψη της για το παλαιστινιακό ζήτημα και για το εάν θεωρεί ότι γίνεται αρκετός θόρυβος γύρω από αυτό. «Πιστεύω», είπε η Ιζαμπέλ Ιπέρ «ότι δεν γίνεται αρκετός θόρυβος για κανένα δεινό στον κόσμο».
