Σε ένα παλιό λατομείο στον Λόφο των Μουσών, ο Αλέξανδρος Τζάννης εγκαθιστά τις μεταβιομηχανικές κατασκευές του σε άμεσο διάλογο με τον χώρο και τις χρήσεις του, στο πλαίσιο του προγράμματος «Εργο στην πόλη», που πραγματοποιεί ο πολιτιστικός οργανισμός που ίδρυσε ο Δημήτρης Δασκαλόπουλος.
Στα πόδια αυτού του κάθετου βράχου και στο πλάτωμα που δημιούργησαν με τα χρόνια οι εργασίες εξόρυξης, λίγο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες και στο πλαίσιο της ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων δημιουργήθηκε από τους αρχιτέκτονες Μπούκη Μπαμπάλου-Νουκάκη και Αντώνη Νουκάκη μια ανοιχτή οριζόντια κατασκευή, που σχεδιαζόταν να λειτουργήσει ως υποδομή για υπαίθριες εκθέσεις γλυπτικής, κάτι που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.
Η οριζόντια αυτή πλατφόρμα, όμως, παρέμεινε στη θέση της, προσφέροντας στέγη σε διάφορες άτυπες χρήσεις της, από ρέιβ πάρτι μέχρι ρέμβη υπό το σεληνόφως – ίχνη από τις οποίες διακρίνονται ακόμη, όπως τα καμένα ξύλινα στοιχεία της κατασκευής στο σημείο όπου κάποιοι θέλησαν να ρεμβάσουν συνοδεία φωτιάς.
Αυτά τα δύο στοιχεία, αφενός, η αγκίστρωση της κατασκευής πάνω στον βράχο και, αφετέρου, η μνήμη των προηγούμενων χρήσεών της, παρακίνησαν τον εικαστικό Aλέξανδρο Τζάννη να επιλέξει τον συγκεκριμένο χώρο του λόφου προκειμένου να εγκαταστήσει την κατασκευή του, ένα γιγάντιο παράσιτο, στο πλαίσιο του προγράμματος «Εργο στην πόλη», που για ένατη χρονιά αναθέτει ο πολιτιστικός οργανισμός ΝΕΟΝ, όπως σημείωσε η διευθύντριά του, Ελίνα Κουντούρη.
