Η θεραπεία με βλαστοκύτταρα πάντα θεωρούνταν η μοναδική μέθοδος, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει στην αναγέννηση, άρα και στη θεραπεία των ανθρώπινων οργάνων. Κάποιοι ερευνητές όμως επιμένουν να αναζητούν άλλους, εναλλακτικούς τρόπους, μέσω των οποίων θα επιτύχουν ταχύτερα τον ίδιο στόχο. Κι αυτό θα συμβεί μόνο αν καταφέρουν να διαχειριστούν τους φυσικούς μηχανισμούς ανάπλασης των κατεστραμμένων οργάνων, με τον τρόπο που το κάνουν αυτόματα πολλά ζώα. Οπως, για παράδειγμα, η σαλαμάνδρα, της οποίας με φυσικό τρόπο, αν πληγωθούν, αναπλάθονται τα άκρα, η άνω και η κάτω γνάθος, οι φακοί των ματιών, ο αμφιβληστροειδής τους, ακόμη και τα έντερα. Ανάλογες ικανότητες έχει χαρίσει η φύση και στο ψάρι-ζέβρα, που μπορεί να αναπλάθει -άγνωστο πώς- τα λέπια, τα πτερύγια, τον νωτιαίο μυελό, καθώς ακόμη και κάποια μέρη της καρδιάς του!
Ακριβώς αυτές τις ικανότητες των ζώων μελετούν ενδελεχώς το τελευταίο διάστημα επιστήμονες βιολογικού εργαστηρίου που λειτουργεί στο Μέιν των ΗΠΑ, οι οποίοι όμως έχουν επικεντρωθεί στον τρόπο με τον οποίο το ψάρι-ζέβρα μπορεί και αναπλάθει το ζωτικότερο όργανό του, που δεν είναι άλλο από την καρδιά. Οπως παρατήρησαν, σε αντίθεση με την ανθρώπινη καρδιά, η καρδιά του ψαριού-ζέβρα μπορεί ουσιαστικά να τεθεί ξανά σε λειτουργία ακόμη κι αν έχει υποστεί σοβαρότερες βλάβες. Μέσα σε ελάχιστες ώρες, «με μαγικό τρόπο», όπως επισημαίνουν οι επιστήμονες, νέοι ιστοί κάνουν την εμφάνισή τους και αντικαθιστούν τους πληγωμένους – διαδικασία που συνεχίζεται μέχρι η καρδιά να αναρρώσει πλήρως! Με αφορμή την απίστευτη αυτή διαδικασία, ο δρ Βουτ Γιν, σε συνεργασία με τον δρα Τζέροντ Ντέντον του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Βάντερμπιλντ, μελετούν τώρα τα ηλεκτρικώς φορτισμένα ιόντα ασβεστίου που κινούνται κατά μήκος των κυτταρικών μεμβρανών – και μοιάζουν να παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαδικασία της ανάπλασης της καρδιάς. Και συνολικότερα, το πώς η διαδικασία θα μπορούσε να έχει εφαρμογή και στον άνθρωπο, μια και υπάρχουν πιθανότητες οι ίδιοι μηχανισμοί να ισχύουν και στα ανθρώπινα κύτταρα.
