Υπό έλεγχο βρίσκεται πλέον η κατάσταση, έσπευσε να καθησυχάσει προχθές τον κυπριακό λαό ο Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης. Πολλοί άκουσαν αυτό το σχόλιο με επιφύλαξη. Αλλωστε, αν κάτι άλλαζε τελικά, δεν θα ήταν η πρώτη φορά που ο Κύπριος ηγέτης θα είχε πέσει έξω. Οι πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις σε δύο Eurogroup απέδειξαν εκ του αποτελέσματος -λένε Κύπριοι αναλυτές- ότι τελικά οι χειρισμοί του δεν βρίσκονταν υπό έλεγχο.
Θυμίζουν, για παράδειγμα, ότι ο επικεφαλής του εκλογικού επιτελείου του Τάσος Μητσόπουλος, λίγο πριν από την εκλογή του δήλωνε: «Ο Νίκος Αναστασιάδης σαφέστατα δεν πρόκειται να υπογράψει το όποιο μνημόνιο που θα περιέχει οποιαδήποτε πρόνοια για “κούρεμα” καταθέσεων». Αργότερα, όχι μόνο (όπως αποκαλύπτουν οι «Financial Times» και το «Der Spiegel») συναίνεσε στην πρόταση Ολι Ρεν για το «κούρεμα» και των μικρών (κάτω των 100.000 ευρώ) καταθέσεων στη διάρκεια του πρώτου Eurogroup, προκειμένου να μην ανέλθει άνω του 10% το «χαράτσι» για τους μεγαλοκαταθέτες. Αλλά αποδείχθηκε ότι η κυβέρνησή του γνώριζε ότι το θέμα του «κουρέματος» θα βρισκόταν στο τραπέζι. Κύπριοι αρθρογράφοι τον κατηγορούν ότι μετέβη στις Βρυξέλλες απροετοίμαστος. Και ότι, ενθαρρυμένος ίσως από την επίσκεψη της Μέρκελ στην Κύπρο, στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του, πίστεψε ότι θα απολάμβανε τη στήριξη των ομοϊδεατών του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος επιτυγχάνοντας πιο εύκολα μια αποδεκτή λύση για τη δανειακή σύμβαση.
Γυρίζοντας «λαβωμένος» από το Eurogroup, γράφουν οι ίδιοι άνθρωποι, συνέχισε με ένα δεύτερο επικοινωνιακό -και επί της ουσίας- Βατερλό στη Μόσχα. Ετσι, ο πολιτικός, για τον οποίο (κατά τον «Guardian») «οι ξένοι ηγέτες της Ε.Ε. και του ΔΝΤ ήλπιζαν να εκλεγεί θεωρώντας τον ένα ζευγάρι ασφαλή χέρια», εμφανίστηκε στο εσωτερικό της χώρας του με χαρακτηριστικά ενός ονόματος που του απέδιδαν παλιότερα: «Ναινίκος». Το παρατσούκλι που είχε λάβει το 2004 για την υποστήριξή του στο σχέδιο Ανάν. Το «ναι» στο «κούρεμα», θεωρούν κάποιοι, υπήρξε ακόμη πιο οδυνηρό από εκείνο το παλιό «ναι», καταστρέφοντας διά παντός την αξιοπιστία του κυπριακού τραπεζικού συστήματος. Σύμφωνα με τον ίδιο τον Αναστασιάδη, δεν υπήρξε άλλη επιλογή μπροστά στο φάσμα της άτακτης χρεοκοπίας. Στην ομιλία του προχθές στην Παγκύπρια Συντεχνία Δημοσίων Υπαλλήλων (ΠΑΣΥΔΥ) κατηγόρησε τους Ευρωπαίους εταίρους για αναλγησία.
Ο Νίκος Αναστασιάδης πρωτοασχολήθηκε με την πολιτική ως φοιτητής Νομικής στην Αθήνα, εντασσόμενος τότε στη νεολαία της Ενωσης Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου. Μετά τα μεταπτυχιακά Ναυτικού Δικαίου στο University College του Λονδίνου, γυρίζει στη Λευκωσία. Στήνει ένα νομικό γραφείο που θα αποδειχθεί ιδιαίτερα επικερδές τα επόμενα χρόνια. Γίνεται ιδρυτικό μέλος του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΔΗ.ΣΥ.) του Γλαύκου Κληρίδη, ενώ εκλέγεται για πρώτη φορά βουλευτής το 1981.
Τα… κουτσομπολιά σχετικά με τον επιτυχημένο δικηγόρο, Πρόεδρο -σήμερα- Αναστασιάδη, τον ήθελαν να μη «χαλαλίζει» ποτέ τον μεσημεριανό ύπνο του στο «Χίλτον» της Λευκωσίας. Κάποιοι χαριτολογώντας έλεγαν ότι δεν τον θυσίασε ούτε πριν από το πρώτο Eurogroup. Παρά τους αστεϊσμούς, έχτισε ένα πολιτικό προφίλ σε βάθος χρόνου, το οποίο ενδυνάμωσε στις προηγούμενες προεδρικές εκλογές του 2008 -πάλι σύμφωνα με τις κακές γλώσσες- με την επιλογή του να προκρίνει ως υποψήφιο του ΔΗ.ΣΥ. (απέναντι στον Δημήτρη Χριστόφια) τον Γιάννη Κασουλίδη. Τον νυν υπουργό Εξωτερικών, ο οποίος έχασε ανοίγοντας τον δικό του πολιτικό δρόμο. Οσο για το νομικό γραφείο του, πολλοί Κύπριοι τον χαρακτηρίζουν και σήμερα «έναν πολύ, πολύ πλούσιο άνθρωπο, που χρησιμοποιεί τις πολιτικές διασυνδέσεις για να επεκτείνει τη νομική του εταιρία». Ισως γι’ αυτόν τον λόγο αρκετοί χαμογέλασαν, όταν πρότεινε πριν από μερικές μέρες και μέσα στον αντίκτυπο του «κουρέματος» να περικόψει και ο ίδιος κατά 25% τον προεδρικό μισθό του.
Πριν από όλα αυτά είχε προηγηθεί, βέβαια, μια καμπή στην πολιτική καριέρα του, στα δύσκολα χρόνια των διαπραγματεύσεων επί του σχεδίου Ανάν. Οταν ο Αναστασιάδης τάχθηκε υπέρ ενός σχεδίου, που τελικά ο κυπριακός λαός καταψήφισε στο δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου 2004, με ποσοστό 75%. Αποκτώντας άλλο ένα υποτιμητικό προσωνύμιο, το «Ανανστασιάδης». Η στάση του Κύπριου Προέδρου εκείνες τις κρίσιμες ώρες έτυχε σφοδρών επικρίσεων. Αποδείχθηκε ότι μία μέρα νωρίτερα, στις 23 Απριλίου, έστειλε επιστολή στον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Πατ Κοξ εκφράζοντας ανησυχία για τη διαχείριση του δημοψηφίσματος και ζητώντας έρευνα επί της διαδικασίας. Μέσα στα επόμενα χρόνια, μια σειρά τηλεγραφημάτων της αμερικανικής πρεσβείας στη Λευκωσία, που διέρρευσαν μέσω του ιστότοπου wikileaks, τον θέλουν να στηρίζει την επαναφορά του σχεδίου με νέο δημοψήφισμα. Αναζητώντας τρόπους να το καταστήσει πιο αρεστό στον κυπριακό λαό, ακόμη και με την αφαίρεση του ονόματος «Ανάν» από μελλοντικό σχέδιο, όπως φέρεται να πρότεινε ο βουλευτής του Αβέρωφ Νεοφύτου, στον υποδιευθυντή του Γραφείου Νοτίου Ευρώπης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Μπάξτερ Χαντ το 2006.
Οταν έθεσε υποψηφιότητα για την Προεδρία στις εκλογές του 2013, χαρακτήρισε «εθνική αυτοκτονία να επανέλθει τώρα ένα σχέδιο ανάλογο με αυτό του Ανάν». Αν και, σχολιάζοντας την παλιά στάση του, είπε: «Δεν θα δίσταζα να απολογηθώ. Κανένας δεν αμφιβάλλει ότι υπήρχαν αδυναμίες στο σχέδιο Ανάν, όμως, εάν εφαρμοζόταν, θα ήταν κάτω από τις εγγυήσεις της Ευρώπης». Ισως σήμερα οι ευρωπαϊκές εγγυήσεις να τον κάνουν να αισθάνεται λίγο πιο διστακτικός.
Μυρτώ Μπούτση
