Στη χώρα των Φαραώ, του Νείλου και των πυραμίδων, ο αιγυπτιακός διχασμός έφερε τον στρατό στην εξουσία. Μαζί με το παράδοξο χειροκρότημα μιας στρατιωτικής επέμβασης σε μια χώρα που αγωνίζεται να οικοδομήσει ένα «δημοκρατικό παρόν», δίχως ωστόσο «δημοκρατικό παρελθόν».
Οι Αιγύπτιοι ενθάρρυναν τους στρατιώτες να εγκατασταθούν σε πολιτικές πολυθρόνες. Ισως γιατί οι ένστολοι προέρχονται και από τις δύο πλευρές του αιγυπτιακού διχασμού, όπως σχολίασε εύστοχα δημοσιογράφος της «Independent» Ρόμπερτ Φισκ. Και οι ένστολοι τοποθέτησαν με περίσσια στρατιωτική ευλάβεια συρματοπλέγματα και άρματα στους δρόμους για να εμποδίσουν τόσο την παράλυση της χώρας όσο και έναν νέο εμφύλιο.
Παράλληλα προχώρησαν στη σύλληψη του ισλαμιστή προέδρου Μόρσι και των άλλων ισλαμιστών πολιτικών παρά τις προεδρικές διακηρύξεις για ενότητα και παρά τα ανοίγματα σε όλες τις παρατάξεις. Μετά την καθαίρεση του Μοχάμεντ Μόρσι, ο νέος πρόεδρος της Αιγύπτου Αντλί Μανσούρ ανέλαβε καθήκοντα. Ολα δείχνουν ότι ο μεταβατικός αρχηγός θα είναι ο Μοχάμεντ Ελ Μπαραντέι, ο πρώην διευθυντής της IAEA και νομπελίστας Ειρήνης, ο οποίος μοιάζει να έχει πειστεί ότι «ο στρατός ανήκει στον λαό».
Η ιταλική εφημερίδα «La Repubblica» έκανε λόγο για «λευκό πραξικόπημα», αφού χρησιμοποιήθηκε μεν στρατιωτική βία δίχως ο στόχος να είναι η ανάληψη της εξουσίας από τον στρατό. Δεν είχε την ίδια άποψη το γερμανικό περιοδικό «Spiegel», σύμφωνα με το οποίο «ο Μανσούρ δεν είναι παρά μια μαριονέτα και ο στρατηγός Σίσι μαζί με τον στρατό σχεδιάζουν να κρατήσουν από πίσω την εξουσία».
Ενώ η επόμενη μέρα της Αιγύπτου «ενορχηστρώνεται» και τα ερωτήματα για τη μετά Μόρσι εποχή πολλαπλασιάζονται, ο ανατραπείς πρόεδρος κρατείται στο υπουργείο Αμυνας με καταγγελίες περί προσβολής της δικαιοσύνης. Οπως και η «ομάδα του», μεταξύ των οποίων και ο ηγέτης της Μουσουλμανικής Αδελφότητας Μπαντίε.
Δεν έλειψαν οι συγκεντρώσεις υποστήριξης στον ανατραπέντα πρόεδρο και οι συγκρούσεις μεταξύ των «φιλομορσικών» με τους οπαδούς της αντιπολίτευσης που πανηγύριζαν την καθαίρεση των Αδελφών Μουσουλμάνων – κάτι που αύξησε τους νεκρούς σε περισσότερους από 30.
Οπως δεν έλειψαν και οι σεξουαλικές κακοποιήσεις στο «περιθώριο της εξέγερσης στην Ταχρίρ». Υπολογίζεται ότι έχουν κακοποιηθεί τουλάχιστον 100 γυναίκες, ενώ έχουν καταγραφεί επίσημα 46 βιασμοί. Τις τελευταίες ώρες έχει χυθεί πολύ μελάνι για το αν αυτό που συνέβη στην Αίγυπτο είναι ή όχι πραξικόπημα. Σύμφωνα βέβαια με το Εθνικό Μέτωπο Σωτηρία, «δεν ήταν πραξικόπημα, αλλά απαραίτητη απόφαση που πάρθηκε από τις ένοπλες δυνάμεις για να προστατευτεί η δημοκρατία, για να διατηρηθούν η ενότητα και η ακεραιότητα της χώρας, και να αποκατασταθεί η σταθερότητα». Για την εφημερίδα «The New York Times», «το μοιραίο λάθος των Αδελφών Μουσουλμάνων ήταν ότι, αντί να ικανοποιήσουν τα λαϊκά αιτήματα, προσπάθησαν να εξουδετερώσουν τον στρατό». Και, ως γνωστόν, ο στρατός στην Αίγυπτο ήταν πάντα παρών σε όλες τις «πολιτικές στιγμές- κλειδιά». Iσως γι’ αυτό ο διεθνολόγος Ρόμπερτ Φισκ ερωτά και απαντά μαζί στον βρετανικό «Independent» «πότε ένα πραξικόπημα δεν είναι πραξικόπημα; Οταν συμβαίνει στην Αίγυπτο, βεβαίως»…
Δήμητρα Αθανασοπούλου
