Πιτσιρικάς ο Θόδωρος Καράογλου έπαιζε μπάλα στον Απόλλωνα Ζαγκλιβερίου, ως δεξί μπακ, με το 13 στην πλάτη, που είναι και ο αγαπημένος του αριθμός. «Είμαι αντισυμβατικός, γι’ αυτό» λέει στην «κυριακάτικη δημοκρατία», που τον επισκέφτηκε στο γραφείο του λίγο μετά τη συμπλήρωση ενός χρόνου από την ανάληψη των καθηκόντων του ως υπουργός Μακεδονίας – Θράκης. Κάποιοι λένε ότι το ΥΜΑΘ έχει μπει στο μάτι της τρόικας, που θέλει να το καταργήσει. «Ονειρα θερινής νυκτός. Τέτοιο θέμα δεν τέθηκε ποτέ από κανέναν. Το ΥΜΑΘ επανασυστάθηκε με απόφαση του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά για να εκπέμψει το εθνικό μήνυμα, αλλά και για να αποτελέσει ένα αποτελεσματικό εργαλείο για όλη τη Μακεδονία και τη Θράκη» απαντά. Οσο για την επικείμενη επίσκεψη του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, δηλώνει ότι θα κινηθεί στα περσινά δεδομένα και ότι «θα είναι ολιγόωρη και ουσιαστική».
Επανερχόμαστε στο ποδόσφαιρο, που ήταν πάντα η αδυναμία του. Αν και αριστερόχειρας, έπαιζε μπάλα με το δεξί πόδι, όπως φάνηκε και από τα τσαλιμάκια που έκανε με τη «δημοκρατία» μετά τη συνέντευξη. Θυμάται τον συμμαθητή του Νίκο Χατζηαντωνίου, που έπαιξε μετά στον Αρη και τον Απόλλωνα Καλαμαριάς. «Μπορούσε να σου κάνει οκτώ ντρίμπλες σε έναν τηλεφωνικό θάλαμο» εξηγεί ο υπουργός Μακεδονίας – Θράκης, που μπορεί να μπήκε στη Βιομηχανική, αλλά το όνειρό του ήταν η Αρχιτεκτονική γιατί ζωγράφιζε καλά. Ομως «τα χρόνια ήταν δύσκολα στο σπίτι» κι έτσι τα πράγματα δεν ήρθαν όπως τα περίμενε. Ετσι, χωρίς φροντιστήριο και με το… πατρικό του σπίτι να έχει πέσει στους σεισμούς, βρέθηκε το 1978 στη σκηνή. Ετσι μπήκε στη Βιομηχανική, όπου η ενεργή του συμμετοχή στα της ΟΝΝΕΔ τον έφερε κοντά στην περίφημη «γαλάζια» παρέα των “βιομηχάνων”. «Στη Βιομηχανική, που ήταν μια μαζική σχολή, φτιάχτηκε μια πολύ δεμένη παρέα από 20 έως 30 παιδιά, που ήμασταν στην ΟΝΝΕΔ και μαζί από το πρωί μέχρι το βράδυ. Αν υπήρχε ένα πρόβλημα σε κάποια άλλη σχολή και έπεφτε ξύλο, εμάς καλούσαν, τους “βιομηχάνους”, για ενίσχυση. Ημασταν σκληροί και τσαμπουκαλήδες. Δεν ήμασταν φλώροι και δεν διστάζαμε να μπούμε στη φωτιά και παλεύαμε για τη σημαία και τη φανέλα».
Και ο Ηρακλής; «Ηταν η αρρώστια μου από μικρός». Το Ζαγκλιβέρι είχε παράδοση με την ομάδα γιατί έβγαλε γνωστούς ποδοσφαιριστές. Τον Γκατζιόλη, τον Παπαθανασίου, τον Δαφνοπατίδη και μετά τον Σεντελίδη, τον Ποντίκη και τον Λαγό. Οταν τον ρωτάμε, δηλώνει μετανιωμένος για το μπουκάρισμα στο γήπεδο στον αγώνα Ηρακλή – Ολυμπιακού. «Ναι, έχω μετανιώσει. Ηταν μια αυθόρμητη και παρορμητική κίνηση. Μπήκα με τη λογική να συνεχιστεί το παιχνίδι και να μην το διακόψει ο διαιτητής, επειδή είχε ακουστεί ένα υβριστικό σύνθημα. Ετσι κι αλλιώς χάναμε».
Δεκαεφτάμισι χρόνια χρόνια στην Αυτοδιοίκηση και δέκα χρόνια βουλευτής. Τον ρωτάμε αν, γυρίζοντας τον χρόνο πίσω, θα έκανε τα ίδια πράγματα. Σκέφτεται για λίγο. «Ωρες ώρες προβληματίζομαι γιατί δεν είδα τα δυο μου παιδιά να μεγαλώνουν. Τον Γιώργο, που είναι 23 χρόνων, και τη Βανέσα, που είναι 22. Οταν γεννήθηκαν, ήμουν πρόεδρος της κοινότητας και συνεχώς απών από το σπίτι. Θυμάμαι την περίοδο 1990-94, όταν ήμουν αντιπρόεδρος της ΤΕΔΚ και έφευγα από το σπίτι, ο γιος μου με τραβούσε κλαίγοντας για να μη φύγω. Κατά τα άλλα, η ζωή ήταν γεμάτη και δεν μετανιώνω».
Τον ρωτάμε αν σκέφτεται να επιστρέψει εκεί απ’ όπου ξεκίνησε. «Η Αυτοδιοίκηση ήταν ο πρώτος μου πολιτικός έρωτας. Θα ήταν ένα καλό κλείσιμο. Εξάλλου πιστεύω ότι πρέπει να υπάρχει όριο θητείας για να ανανεώνεται το πολιτικό προσωπικό, αλλά να ισχύσει και το ασυμβίβαστο μεταξύ βουλευτή και υπουργού». Και στην Αυτοδιοίκηση; «Γιατί να κόψει κανείς τον δρόμο σε έναν έμπειρο δήμαρχο;» τον ρωτάμε. «Ενας έμπειρος δήμαρχος πολλές φορές καταντά καθεστώς. Εξάλλου, μπορεί να πάει στη Βουλή ή σε άλλο βαθμό της Αυτοδιοίκησης».
Θα επιστρέψει στην Αυτοδιοίκηση, επιμένουμε. «Με βάση αυτά που έχω σχεδιάσει, φεύγοντας από τη Βουλή, αν πάω στην Αυτοδιοίκηση, έχω σχεδιάσει και το επόμενο βήμα». Ποιο είναι αυτό; Ο Ηρακλής.
«Στο ενδιάμεσο θα πάτε στην Περιφέρεια» τον τσιγκλάμε. Απαντά άμεσα: «Είναι νωρίς να ανοίξουμε τα χαρτιά μας, αλλά η Αυτοδιοίκηση με ενδιαφέρει». Και ο Απόστολος Τζιτζικώστας; «Βεβαίως. Είναι εν ενεργεία περιφερειάρχης, σέβομαι τη φιλοδοξία του, που είναι ανθρώπινη. Από εκεί και πέρα, όταν φτάσει η ώρα, θα δούμε τι θα γίνει».
Για το τέλος τον ρωτάμε ποιον θα πρότεινε στον Αντώνη Σαμαρά για υποψήφιο δήμαρχο Θεσσαλονίκης. Σκέφτεται για μερικά δευτερόλεπτα προτού απαντήσει. «Εχουμε πολιτικό προσωπικό που μπορεί να υπηρετήσει τον δήμο με επιτυχία. Θα πρέπει να είναι κάποιο στέλεχος γνωστό και με ονοματεπώνυμο, δηλαδή ενεργός πολιτικός πρώτης γραμμής. Οποιος από τους τέσσερις ή πέντε ενδιαφερομένους θα έπαιρνε τη στήριξη της Ν.Δ. θα μπορούσε να κερδίσει τον δήμο».
Τα τηλεφωνήματα στο τριψήφιο
Πάμε ξανά στα του ΥΜΑΘ που άνοιξε ξανά. Αξιζε τον κόπο ή μήπως έχουν δίκιο αυτοί που λένε ότι είναι ένα υπουργείο τελετών και δεξιώσεων για τον εκάστοτε υπουργό; «Πράγματι, παλιά το ΥΜΑΘ δεν είχε πολλές και ουσιαστικές αρμοδιότητες και χρησιμοποιούνταν για ενισχύσεις. Τώρα αυτά δεν ισχύουν. Γιατί, πρώτον, δεν υπάρχουν λεφτά. Και, δεύτερον, γιατί οι ενισχύσεις πια δεν αποδίδουν. Το είχα πει εξάλλου και στον Αντώνη Σαμαρά, όταν τον Φεβρουάριο του 2012 με κάλεσε για να μου αναθέσει τη Γραμματεία του ΥΜΑΘ. “Πρόεδρε, αν είναι να κάνουμε ό,τι γινόταν στο παρελθόν, δεν αξίζει τον κόπο”. Και συμφώνησε. Και έδωσε και αρμοδιότητες. Στον έναν χρόνο λοιπόν πήραμε κάποιες αρμοδιότητες. Ισως όχι τόσες όσες θέλαμε, γιατί υπάρχει ένα γραφειοκρατικό σύστημα στην Αθήνα και ένας συγκεντρωτισμός που τα φρενάρει όλα. Από την πλευρά του ο Αντώνης Σαμαράς δεν αφήνει τα προβλήματα να πέσουν κάτω. Παίρνει το τριψήφιο και λύνει τα προβλήματα. Ομως στην τελευταία μας συνάντηση είχα ήδη ετοιμάσει τα τριψήφια νούμερα των υπουργών που κωλυσιεργούσαν και του τα έδινα ο ίδιος».
Νίκος Οικονόμου
