«Δεν φοβούνται εμάς, δεν φοβούνται ούτε τον ίδιο τον Θεό. Κοντεύουμε να πνιγούμε, δεν αντέχουμε άλλο στο ποτάμι, το νερό είναι παγωμένο. Ο Βενιζέλος μάς έριξε σχοινί να μας σώσει, αλλά το μετάνιωσε και το τράβηξε πίσω. Μας πήρατε τα πάντα, το ψωμί μας, την τιμή μας, την υγεία μας». Με μια σπαρακτική επιστολή γεμάτη οργή, θυμό, πικρία και πολύ πόνο, που απέστειλε στον Αντώνη Σαμαρά, σε υπουργούς και βουλευτές, ο Δημήτρης Κουτούλας, ο μικροομολογιούχος που «στρίμωξε» τον Αδωνι Γεωργιάδη στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης, ζητά παρηγοριά και δικαίωση μέσα από τις σελίδες της «δημοκρατίας».
Ο κ. Κουτούλας, όπως χιλιάδες άλλοι μικροομολογιούχοι, είδε τις καταθέσεις και τους κόπους μια ζωής να κάνουν φτερά εν μία νυκτί, μετά το «κούρεμα» του PSI. «Μας πήρατε τις οικονομίες μας μέσα σε μια νύχτα κρυφά και παράνομα. Παρακαλούμε τον κ. πρωθυπουργό και όλους τους αρμοδίους να μας βγάλουν από το ποτάμι πριν μας καταπιεί η θάλασσα και να αποκατασταθεί η μεγάλη αδικία. Εδώ και δύο χρόνια κάναμε πολύ μεγάλη υπομονή, περνώντας δύσκολες μέρες. Από τις αποταμιεύσεις αυτές άλλοι πλήρωναν δάνεια, άλλοι έπαιρναν τα φάρμακά τους, άλλοι το ψωμί τους και τις ανάγκες της καθημερινής ζωής. Δεν σκέφτηκε κανείς πώς θα τα βγάλουμε εμείς πέρα. Οι αποταμιεύσεις μας ήταν ποτισμένες με αίμα και ιδρώτα, ούτε κλεμμένες, ούτε μίζες, ούτε χρήματα από κομπίνες. Εμπιστευτήκαμε τις ελληνικές τράπεζες και δεν βγάλαμε τα λεφτά στο εξωτερικό γιατί είμαστε πραγματικοί Ελληνες, με πίστη, φιλότιμο και μπέσα. Πού πήγαν όλα αυτά, στα σκουπίδια;» γράφει στον Α. Σαμαρά ο κ. Κουτούλας.
Στην επιστολή του γράφει με την καρδιά του, το συναίσθημα της αδικίας που υπέστη ξεχειλίζει. Οπως είχε πει αποκλειστικά στη «δημοκρατία», είχε έρθει ώρα που έψαχνε απελπισμένα 5.000 ευρώ για να σωθεί η ζωή της συζύγου του, ενώ την ίδια ώρα έβλεπε τις οικονομίες μιας ζωής να εξαφανίζονται. «Φτάνει πια, όχι άλλες υποσχέσεις και ψέματα. Ας μας δώσουν τους δικούς τους μισθούς, τις οικονομίες τους που είναι πολύ περισσότερες από τα δικά μας τα ψίχουλα, να νιώσουν αυτά που περνάμε όλοι εμείς που βρεθήκαμε χωρίς τίποτα. Αγράμματος άνθρωπος της παλιάς γενιάς είμαι, που μετρούσαμε τα νούμερα με ξυλάκια και σπιρτόξυλα, όχι με τα σημερινά μέσα, πατώντας τα ψυχρά κουμπιά. Εχω ελπίδα στον Θεό ότι θα δικαιωθούμε» ξεσπάει μέσα από την επιστολή του.
Αριστείδης Μάτιος
