Κοίτα πόσο ωραία περνούν στο εντευκτήριο του Κοινοβουλίου! Δεν χαίρεσαι με τη χαρά τους; Χαλάλι τα λεφτά…
Πώς το έγραψε η «δημοκρατία»; Βγήκε από το… Μνημόνιο η Βουλή. Μπράβο της και συγχαρητήρια και κάθε καλό. Αλήθεια, πώς τα καταφέρνει;
Ο Κώστας Σημίτης κάποτε είπε ένα κινέζικο ρητό: «Το ζήτημα δεν είναι να σας δώσω ψάρια αλλά να σας μάθω να ψαρεύετε». Τελικά ούτε ψάρια μάς έδωσε ούτε το αγκίστρι έβγαλε κανείς από τα χείλη μας. Ο Σημίτης μάς έπιασε όλους σαν κοκοβιούς, δίχως καν να ρίξει δόλωμα. Ετι δε, το ρητό με τα ψάρια μπορεί να το θυμάται από την εποχή που ήταν ένα αμέριμνο αμφίβιο και περίμενε να εξελιχθεί σε δίποδο. Κάποιοι περαστικοί Κινέζοι θα σχολίαζαν τη σοφία του ρητού δίπλα στο ποτάμι και ο Σημίτης το θυμάται από τότε, από τόση δα σαύρα. Και να πώς τα κατάφερε! Αναρριχήθηκε μέχρι τα ύπατα αξιώματα της Ελλάδας. Κατόρθωσε να γίνει πρωθυπουργός, παρόλο που είχε αξιοπρέπεια αμοιβάδας και νοημοσύνη θανατηφόρου, εξωγήινου ιού.
Το ζήτημά μας όμως σήμερα δεν είναι τόσο ο Σημίτης (αν και πάντα έχει μια γωνιά στο νου και στην καρδιά μας). Το βασικό θέμα είναι το αισιόδοξο μήνυμα που στέλνει ο πολιτικός κόσμος της χώρας στον λαό με τον Προϋπολογισμό της Βουλής! Οι εκλεγμένοι εκπρόσωποί μας μάς λένε εμμέσως πλην σαφώς «ευτυχείτε»!
Ανακούφιση!
Το άρθρο της «δημοκρατίας» ήταν γεμάτο θετική ενέργεια και καλές ειδήσεις: «Ανέγγιχτοι θα παραμείνουν -παρά τη συνεχιζόμενη οικονομική κρίση- οι μισθοί των βουλευτών και των υπαλλήλων της Βουλής και για το 2015. […] Ειδικότερα, στην κατηγορία Α΄, που περιλαμβάνει τις πιστώσεις για τις βουλευτικές αποζημιώσεις, ο Προϋπολογισμός για το 2015 ανέρχεται στα 20.541.000 ευρώ έναντι 20.952.000 ευρώ για το 2014, με τη διαφορά να προκύπτει από το γεγονός ότι πλέον όλοι οι ευρωβουλευτές θα πληρώνονται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή».
Μια μικρή λογιστική διαφορά έσπειρε τρόμο! Εκανε μερικούς να υποθέσουν ότι μειώθηκαν τα μετρητούλια που καταλήγουν στις τσέπες των εθνοπατέρων μας. Τελικά αφορούσε τους ευρωβουλευτές. Δεν θα πληρώνουν οι Ελληνες τους Ελληνες ευρωβουλευτές αλλά η Κομισιόν – Κονομισιόν (δηλαδή πάλι εμείς).
Ολοι οι Ελληνες διάβασαν τις κρίσιμες αράδες ενώ ένας αναστεναγμός ανακούφισης έβγαινε από τα στήθη τους. Ουφ! Δεν θα κοπούν χρήματα από εκείνους που έχουν θυσιάσει ολόκληρη τη ζωή τους για να έχει ο φτωχός ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του (ώστε να πληρώνει ΕΝΦΙΑ κι ύστερα να του το κατασχέσουν) και ο γέρος ένα πιάτο φαΐ (μόνο ένα, για όλα του τα γηρατειά). Δόξα τω Θεώ!
Παναγιώτης Λιάκος
