Δικαστική απόφαση με σημαντικές νομικές προεκτάσεις εξέδωσε το Διοικητικό Πρωτοδικείο Ηρακλείου, εξετάζοντας αγωγή αποζημίωσης που κατέθεσε οικογένεια θύματος το οποίο απεβίωσε μετά τη χορήγηση της πρώτης δόσης εμβολίου κατά του COVID-19. Η απόφαση ορίζει τα όρια της κρατικής ευθύνης σε περιπτώσεις όπου νόμιμα μέτρα για την προστασία της δημόσιας υγείας προκαλούν ανεπανόρθωτη βλάβη σε μεμονωμένους πολίτες.
Όπως αναφέρει το dikasitko.gr, το σκεπτικό του δικαστηρίου αναγνωρίζει ότι η στρατηγική εμβολιασμού του γενικού πληθυσμού αποτελεί συνταγματικώς ανεκτό περιορισμό ατομικών δικαιωμάτων στο πλαίσιο της υποχρέωσης του Κράτους να προστατεύει τη δημόσια υγεία. Όπως επισημαίνεται χαρακτηριστικά στην απόφαση: «η ρύθμιση για τον εμβολιασμό του γενικού πληθυσμού της χώρας κατά του covid-19, με εμβόλια που πληρούν τις νόμιμες προϋποθέσεις κυκλοφορίας, αποφασίστηκε στο πλαίσιο της υποχρέωσης του Κράτους, σύμφωνα με το άρθρο 21 παρ. 3 του Συντάγματος, να λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα για την πρόληψη της διάδοσης και την καταπολέμηση της πανδημίας από τον εν λόγω μεταδοτικό ιό, που συνιστούσε, κατά τον κρίσιμο χρόνο, μείζονα κίνδυνο για τη δημόσια υγεία.»
Παράλληλα, το δικαστήριο ενεργοποιεί την αρχή της ισότητας στα δημόσια βάρη και της κοινωνικής αλληλεγγύης όταν η εφαρμογή ενός γενικού μέτρου οδηγεί σε ανεπανόρθωτη βλάβη. Ειδικότερα, υπογραμμίζεται ότι «σε περίπτωση που, συνεπεία της συνταγματικώς θεμιτής και νόμιμης, κατά τα ανωτέρω, πραγματοποίησης εμβολιασμού, επέλθει ευθέως βλάβη στην υγεία προσώπου, δηλαδή βλάβη μη οφειλόμενη σε παρεμβαλλόμενη παράνομη πράξη ή παράλειψη (όπως χορήγηση ελαττωματικού ή ακατάλληλου σκευάσματος ή πλημμέλειες κατά τον εμβολιασμό), ανακύπτει ευθέως από το άρθρο 4 παρ. 5 σε συνδυασμό με το άρθρο 25 παρ. 4 του Συντάγματος, με το οποίο κατοχυρώνεται η αρχή της κοινωνικής αλληλεγγύης των πολιτών, ευθύνη του κράτους προς εύλογη αποκατάσταση της ζημίας του παθόντος, υπό την έννοια της αποκατάσταση τόσο της τυχόν υλικής όσο και, κατ’ ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 932 του Α.Κ., της ηθικής βλάβης.»
Στη συγκεκριμένη υπόθεση, το δικαστήριο βασίστηκε σε επίσημο ιατρικό πόρισμα που χαρακτήρισε βεβαία («Certain») τη συσχέτιση των ανεπιθύμητων ενεργειών που παρουσίασε η ασθενής με τον εμβολιασμό, καταλήγοντας ότι ο θάνατός της συνδέεται αιτιωδώς με αυτόν. Κρίνοντας ότι η απώλεια αυτή συνιστά «υπέρμετρη θυσία» προς όφελος του κοινωνικού συνόλου, το δικαστήριο υποχρεώνει το Ελληνικό Δημόσιο να καταβάλει εύλογη αποζημίωση για την υλική ζημία και την ψυχική οδύνη των συγγενών. Ωστόσο, η έκδοση της οριστικής απόφασης αναβλήθηκε προκειμένου να προσκομιστούν τα απαραίτητα οικονομικά έγγραφα για τον ακριβή υπολογισμό των αξιώσεων διατροφής και χρηματικής ικανοποίησης.
