Ευρωπαϊκή δημοκρατία ώρα μηδέν! Το πρόσωπο του μνημονιακού τέρατος αποκαλύπτεται και μαζί με αυτό έρχεται στο φως της δημοσιότητας το μεγάλο παιχνίδι εκβιασμών που φαίνεται ότι έστησαν για την κυριαρχία του σε βάρος των πιο αδύναμων κρίκων της ευρωζώνης Ευρωπαίοι αξιωματούχοι (!) σε αγαστή συνεργασία με ομάδες διαχείρισης της κοινής γνώμης, δηλαδή με δημοσιογράφους που δήλωσαν πρόθυμοι να διαδώσουν τις κατάλληλες πληροφορίες.
Πρώτο θύμα της σπέκουλας υπήρξε η Ιρλανδία που κατέληξε στη μνημονιακή μέγκενη. Οι χθεσινές καταγγελίες του Κέβιν Κάρντιφ ενώπιον της επιτροπής του ιρλανδικού Κοινοβουλίου, το οποίο ερευνά την τραπεζική κρίση στη χώρα που ανάγκασε τελικά τους Κέλτες να συνάψουν συμφωνία δανεισμού 64 δισ. ευρώ με την τρόικα, σοκάρουν!
Ο Κάρντιφ χωρίς περιστροφές έκανε λόγο για Ευρωπαίους αξιωματούχους που χρησιμοποιούσαν συστηματικά τις ενημερώσεις προς τους δημοσιογράφους, υπό τον όρο να μην κατονομαστούν, με σκοπό να υπονομεύσουν την εμπιστοσύνη των αγορών στην Ιρλανδία και τελικά να εντείνουν την πίεση που ασκούσαν στην κυβέρνησή της για να δεχθεί να συνάψει τη συμφωνία στήριξης του 2010!
Ωστόσο, ο τότε γενικός γραμματέας του υπουργείου Οικονομικών της Ιρλανδίας (Νοέμβριος 2010) δεν διευκρίνισε εάν οι εν λόγω αξιωματούχοι ανήκαν στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δηλαδή στους δύο θεσμούς οι οποίοι προωθούσαν τη δανειακή σύμβαση προκειμένου να αποκλιμακωθεί η ανησυχία που υπήρχε στις πάντα ανήσυχες αγορές.
«Ηταν ξεκάθαρα απρεπές το ότι τη στιγμή που προσπαθούσαμε να πάρουμε αποφάσεις αυτές οι ενημερώσεις, που γίνονταν πίσω από κλειστές πόρτες στα ΜΜΕ, χρησιμοποιούνταν για να υπονομευθεί η θέση μας στις αγορές, ώστε να αυξηθεί η πίεση που δεχόμασταν» είπε χαρακτηριστικά ο Κάρντιφ. Ταυτόχρονα τόνισε: «Τα δημοκρατικά συστήματα δεν θα έπρεπε να βασίζονται στην υπονόμευση της φήμης και στην παραπληροφόρηση μέσω ανώνυμων ενημερώσεων των δημοσιογράφων».
Η ΕΚΤ, ωστόσο, διαψεύδει ότι άσκησε οποιαδήποτε ανάρμοστη πίεση στο Δουβλίνο για να δεχθεί τη σύμβαση της συμφωνίας μετά την κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος της Ιρλανδίας. Πάντως, αξίζει να υπενθυμίσει κανείς ότι ο τότε ισχυρός άνδρας της ΕΚΤ Ζαν Κλοντ Τρισέ διεμήνυσε με επιστολή του στην Ιρλανδία τον Νοέμβριο του 2010 ότι η έκτακτη χορήγηση ρευστότητας στις ιρλανδικές τράπεζες δεν θα συνεχιζόταν εάν το Δουβλίνο δεν προχωρούσε στη σύναψη της δανειακής σύμβασης. Κάτι που η χώρα έκανε τελικά υποκύπτοντας στην πίεση δύο εικοσιτετράωρα αργότερα.
Ερωτήματα προκαλεί ακόμη το γεγονός ότι, αν και αρχικά η Ιρλανδία είχε -σύμφωνα με τον Κάρντιφ- εξασφαλίσει την υποστήριξη του τότε γενικού διευθυντή του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος Καν σε ένα σχέδιο που προέβλεπε τη συμμετοχή των μεγαλομετόχων των ιρλανδικών τραπεζών στις ζημιές, μια τηλεδιάσκεψη στελεχών της Κομισιόν και της ΕΚΤ επέδειξε «σθεναρή αρνητική αντίδραση» σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
Γιώργος Τραπεζιώτης
