Ενα εμφύτευμα ιστού μπορεί να ανακουφίσει πολλούς ανθρώπους με πάθηση στην άρθρωσηΝέα θεραπεία για τη «δυσλειτουργία της κροταφογναθικής άρθρωσης», που ταλαιπωρεί σχεδόν έναν στους τέσσερις ανθρώπους παγκοσμίως, ανέπτυξε Ελληνοκύπριος επιστήμονας στις ΗΠΑ.
Οι δυσλειτουργίες της κροταφογναθικής άρθρωσης συχνά συνοδεύονται από πόνους στους μυς της περιοχής την ώρα του φαγητού, δυσκολία στην ομιλία, χρόνιους στοματικούς πόνους, οστεοαρθρίτιδα και άλλα προβλήματα στην περιοχή της γνάθου, που συνδέεται με το κρανίο και παίζει ρόλο-κλειδί σε διάφορες ζωτικές λειτουργίες, όπως η ομιλία και το μάσημα.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή βιοϊατρικής μηχανικής Κυριάκο Αθανασίου του University of California Irvine, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό «Science Translational Medicine», δημιούργησαν το πρώτο εμβιομηχανικό εμφύτευμα ιστού, που αποκαθιστά με ασφάλεια τα ελαττώματα στη γνάθο. Το εμφύτευμα, που παράγεται από κύτταρα χόνδρου και εισάγεται χειρουργικά στη θέση του ελαττωματικού τμήματος της άρθρωσης, δοκιμάστηκε με επιτυχία σε πειραματόζωα και θα ακολουθήσει η κλινική δοκιμή του σε ανθρώπους.
«Δείξαμε ότι είναι δυνατό να επιτύχουμε εντυπωσιακή αποκατάσταση της περιοχής της κροταφογναθικής άρθρωσης μετά από θεραπεία οκτώ εβδομάδων» δήλωσε ο Αθανασίου, ο οποίος εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες μελετά τη συγκεκριμένη πάθηση.
Οι επιστήμονες προσπαθούν εδώ και πολλά χρόνια να θεραπεύσουν την εν λόγω δυσλειτουργία, η οποία είναι βασανιστική για μερικούς ανθρώπους. Παρά τις όποιες προόδους όμως, οι έως τώρα θεραπείες είναι περιορισμένες και δεν έχουν καταφέρει να επανορθώσουν οριστικά το πρόβλημα στον ιστό της γνάθου. Μια πλήρως αποτυχημένη προσπάθεια του παρελθόντος βασίστηκε στην εισαγωγή Τεφλόν στη γνάθο, το οποίο όμως μετά διασπάστηκε σε κομματάκια και κατέληξε στον εγκέφαλο, καθώς και άλλα μέρη του σώματος των ασθενών.
«Επρόκειτο για σκέτη καταστροφή» είπε ο κ. Αθανασίου, ο οποίος, όταν έμαθε για το πρόβλημα, αποφάσισε να στρέψει το ερευνητικό ενδιαφέρον του σε αυτό. Εξέφρασε την αισιοδοξία του ότι η ίδια θεραπεία μπορεί μελλοντικά να εφαρμοστεί και σε άλλες περιοχές, όπως τα γόνατα και το ισχίο.
