Ο εξαιρετικός συνθέτης μιλάει για τη συναυλία στη Μονή Λαζαριστών και για τη ΘεσσαλονίκηΑπό την
Ελένη Σκάρπου
Ανήκει στους συνθέτες που κουβαλούν πείρα και διαλεχτές μουσικές εδώ και χρόνια. Η ελληνική καταγωγή του δεν του έχει στερήσει τη διεθνή καταξίωση και σίγουρα το δικό του μουσικό σύμπαν κρύβει πολλές εκπλήξεις. Η τελευταία δισκογραφική δουλειά του είναι σε συνεργασία με την ερμηνεύτρια Σοφία Μανουσάκη και τιτλοφορείται «Θάθελα αυτήν την μνήμη να την πω», με μελοποιημένα ποιήματα του Κωνσταντίνου Καβάφη.
Ο Στέφανος Κορκολής είναι ο άνθρωπος που κρύβεται πίσω από όλα τα παραπάνω και έρχεται στο Φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών, στις 2 Ιουλίου, για τη μουσική παράσταση «Η μουσική είναι μία» μαζί με τη Σοφία Μανουσάκη. Εδώ θα γίνουμε όλοι μια παρέα και θα ταξιδέψουμε μουσικά πέρα από σύνορα και ετικέτες.
Δημιουργεί συναισθήματα
«Η μουσική είναι η τέχνη που δημιουργεί συναισθήματα στους ανθρώπους. Από τον Μότσαρτ μέχρι τον Θεοδωράκη, τον Χατζιδάκι και τον Τσιτσάνη. Δεν έχει να κάνει με το είδος της μουσικής, αλλά με το κατά πόσον ο εκάστοτε δημιουργός ως σκοπό του έχει όχι την εφήμερη επιτυχία, αλλά την απευθείας συνομιλία με την ψυχή του εκάστοτε ακροατή. Σίγουρα η μουσική είναι μία και σίγουρα δεν υπάρχουν ταμπέλες, αρκεί να μη φοράμε παρωπίδες. Φυσικά, πάντα υπάρχουν όρια, τα οποία, όμως, τα προσδιορίζει ο καθένας μας ανάλογα με τα προσωπικά του γούστα και τις καλλιτεχνικές του ορέξεις» δηλώνει ο Στέφανος Κορκολής και αποκαλύπτει το μονοπάτι που τον οδήγησε στην ποίηση του Καβάφη.
«Αρχικός σκοπός μου»
«Η βαθιά μελέτη της ψυχής του ποιητή ήταν αυτό που με οδήγησε στη μελοποίηση ή, για να το θέσω καλύτερα, στην προσπάθεια – επιθυμία μου να μπορέσει να τραγουδηθεί ο Καβάφης. Το γεγονός ότι το κομμάτι “Ενας γέρος” παίζεται στα ραδιόφωνα και σημειώνει ραδιοφωνική επιτυχία, όπως και ότι το συγκεκριμένο διπλό CD μας βρίσκεται στις πρώτες θέσεις στο επίσημο chart του IFPI με χαροποιεί ιδιαίτερα, διότι αχνοφαίνεται πως αρχίζω να καταφέρνω τον αρχικό μου σκοπό» επισημαίνει ο γνωστός μουσικοσυνθέτης.
Οσο για τις ευκαιρίες στην Ελλάδα του 2018; «Δεν θα τοποθετούσα την Ελλάδα της κρίσης ως ένα χρονικό στοιχείο που θα μπορούσε να καθορίσει τη δημιουργία ή την πορεία. Νομίζω πως το έδαφος είναι πάντα κατάλληλο, όταν κάτι το κάνεις με αλή
θεια και απευθύνεσαι σε ανθρώπους που είναι ανοιχτοί στην αλήθεια» τονίζει και εστιάζει στη συναυλία της Θεσσαλονίκης, η οποία του δημιουργεί χαρά.
«Ημασταν όλοι παιδιά…»
«Η σχέση μου με την πόλη ξεκινάει στα μετεφηβικά μου χρόνια, όταν ηχογράφησα μαζί με τον διεθνούς φήμης και μοναδικό παγκόσμιο φαινόμενο κόντρα τενόρο Αρη Χριστοφέλλη σ’ ένα πολύ μικρό στούντιο -αν δεν κάνω λάθος επί της οδού Πρίγκηπος Νικολάου- και δημιουργήσαμε το συγκρότημα Opera. Επρόκειτο για ένα εγχείρημα που έτυχε μεγάλης αποδοχής όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Να σκεφτείτε ότι τότε δημόσιες σχέσεις μάς έκανε η Πόπη Τσαπανίδου. Ημασταν όλοι παιδιά! Θυμάμαι τις υπέροχες βόλτες τα χαράματα, θυμάμαι να πηγαίνουμε στην παραλία και να χαζεύουμε την αυγή και μετά όλοι να τρέχουμε στον Θείο Βάνια για σοκολατούχο γάλα. Οπως δεν ξεχνάω τη σύμπραξή μου με τη συμφωνική ορχήστρα του δήμου και μαέστρο τον Δ. Αγραφιώτη, όπου μπροστά σε 17.000 κόσμο στο Παλέ ντε Σπορ ερμήνευσα, ως σολίστ του πιάνου, τη “Γαλάζια ραψωδία” του Γκέρσουιν» εξομολογείται ο Στέφανος Κορκολής.
