Ο Θεσσαλονικιός καλλιτέχνης μιλάει στη «δημοκρατία» για την έκθεση και την ελληνικότητα της έμπνευσής τουΡεπορτάζ
Ελένη Σκάρπου
Η έκθεση η οποία εγκαινιάζεται σήμερα στο Αρχαιολογικό Πάρκο του Δίου, στις 19.30, θα αποτελέσει σίγουρα αναπόσπαστο κομμάτι του φετινού Φεστιβάλ Ολύμπου και θα διαρκέσει μέχρι τις αρχές του Σεπτεμβρίου, με σκοπό να μας θυμίσει, να μας ξυπνήσει και να μας ξανασυστήσει τον ελληνικό τόπο.
Ο Αστέρης Γκέκας και η «Γενέθλια Χώρα» του καταφθάνουν και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να χάσουμε την ευκαιρία να έρθουμε σε επαφή με τη ζωγραφική και την ξυλογλυπτική του. Ο Θεσσαλονικιός καλλιτέχνης, με καταγωγή από το Λιτόχωρο Πιερίας, θα παρουσιάσει τις δημιουργίες του, που περικλείουν τη ματιά και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον τόπο του, όντας ανήσυχο πνεύμα, όπως λένε όσοι τον γνωρίζουν.
Εδώ αγγίζει θέματα από την αρχαιότητα, το Βυζάντιο, τον λαϊκό πολιτισμό, τον Ολυμπο, τη θρησκεία και την παράδοση, την προσφυγιά, τα τοπία.
«Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη και έχω μεγάλη θητεία στην πόλη αυτή. Εδώ, στο φεστιβάλ, φέρνω μια ενότητα που αφορά τον γενέθλιο τόπο. Πρόκειται για ένα αφιέρωμα στην πατρίδα, στην περιοχή του Δίου και στις αρχαιότητες, στον Ολυμπο και στους πρόσφυγες που ήρθαν στην περιοχή, στα ήθη και τα έθιμα. Θα βρει κανείς μέχρι και στοιχεία ενδυμασιών της περιοχής. Είναι σαν να λέμε “τα ιερά και τα όσια γύρω από τον Ολυμπο”. Μιλάμε κυρίως για ζωγραφική και χαρακτική πάνω στο ξύλο, αλλά και μια σειρά από λάβαρα, όπως αυτά του μεγάλου σταυρού, του ευχετήριου σταυρού, της μητρότητας, του ήλιου, του φεγγαριού. Υπάρχουν κατασκευή με όλη την εργογραφία του Κωστή Μοσχώφ, αναφορές στα καράβια της περιοχής, μια και υπάρχει ολόκληρη ναυτική παράδοση του Θερμαϊκού Κόλπου» εξηγεί με χαρά ο Αστέρης Γκέκας.
Η τέχνη παίρνει στοιχεία από το φυσικό περιβάλλον
«Η δικιά μου τέχνη χαρακτηρίζεται από πείσματα, υπομονή, χρώματα του περιβάλλοντός μας, ελληνικότητα και φτάνει μέχρι τα κεντήματα των λαϊκών ξυλόγλυπτων και τις κατασκευές που είναι εμπνευσμένες από το φυσικό περιβάλλον» επισημαίνει ο ίδιος, ο οποίος μαθήτευσε κοντά στον γλύπτη Νίκο Μιχελιδάκη, ίδρυσε το 1985 το εργαστήρι ξυλογραφιών «Δημήτρης Γαλάνης» και δημιουργεί χαρακτικά αλλά και έργα στα οποία κυριαρχεί το ξύλο.
Επιπλέον, ζωγραφίζει τις χαραγμένες μήτρες των ξυλογραφικών και χαράσσει έναν δικό του μορφοπλαστικό λόγο και εικαστικό δρόμο. Ασχολήθηκε και ασχολείται με τη μικροξυλογλυπτική, τη ζωγραφική, τη γλυπτική, την ποίηση και τη μουσική.
«Στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης παρουσίασα έργα για τους Ελληνες ποιητές, με έμφαση σε εκείνους της Θεσσαλονίκης, όπως ο Κλείτος Κύρου, ο Γιώργος Βαφόπουλος, ο Νίκος – Γαβριήλ Πετζίκης, ο Ανέστης Ευαγγέλου, ο Πρόδρομος Μάρκογλου, αλλά και ο Μάρκος Μέσκος, που δεν είναι από Θεσσαλονίκη, μα ζει εκεί» δηλώνει ο κ. Γκέκας, ο οποίος, εκτός από τους Ελληνες ποιητές, λατρεύει και τα μοτίβα που μοσχομυρίζουν Ελλάδα.
