Χωρίς βάση τα σενάρια για αυξημένη πλειοψηφία που διακινεί η συγκυβέρνηση, προκειμένου να απεγκλωβιστεί από το αδιέξοδο που δημιούργησε με την πολιτική τηςΑπό την
Κατερίνα Κανάκη
Σε τεντωμένο σκοινί βρίσκονται τα κόμματα εν αναμονή των εξελίξεων στα Σκόπια, που θα δρομολογήσουν και τον ερχομό της συμφωνίας Τσίπρα – Ζάεφ προς ψήφιση στο ελληνικό Κοινοβούλιο.
Τα σενάρια που διακινούνται περί κύρωσης της συμφωνίας από διευρυμένη πλειοψηφία ξεκίνησαν από την κυβέρνηση, με το περίφημο πρωτοσέλιδο της «Αυγής» που ανέφερε ότι τόσο ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ όσο και η ύπατη εκπρόσωπος της Ε.Ε. για την εξωτερική πολιτική Φεντερίκα Μογκερίνι τόνισαν στην Αθήνα την ανάγκη να υπερψηφιστεί η συμφωνία από 180 βουλευτές.
Η στόχευση του δημοσιεύματος ήταν προφανής, να πιεστεί δηλαδή η αντιπολίτευση να συναινέσει. Τα σενάρια αυτά επανήλθαν στην επικαιρότητα μετά και το σχετικό αίτημα του Πάνου Καμμένου, που ζήτησε «180», εκλογές ή δημοψήφισμα. Πίσω από τα παραπάνω σενάρια κρύβεται σαφώς μικροπολιτική σκοπιμότητα.
Η συγκυβέρνηση, προσπαθώντας να βρει «σωσίβιο» από τον πολιτικό εγκλωβισμό που η ίδια προκάλεσε στον εαυτό της, κοροϊδεύει άπαντες, αφού είναι γνωστό ότι οι διακρατικές συμφωνίες χρειάζονται 151 ψήφους για να «περάσουν» από την Ολομέλεια.
Και το ελληνικό Σύνταγμα και ο Κανονισμός της Βουλής είναι σαφή. Υπάρχουν συγκεκριμένα νομοσχέδια για τα οποία απαιτείται αυξημένη ή ειδική πλειοψηφία. Για παράδειγμα, για να αλλάξει το εκλογικό σύστημα και να εφαρμοστεί ένα νέο από τις αμέσως επόμενες εθνικές εκλογές απαιτείται πλειοψηφία των δύο τρίτων της Βουλής.
Ακόμη, πλειοψηφία 180 βουλευτών απαιτείται σε περίπτωση εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας. Και, προφανώς, η κυβέρνηση δεν μπορεί κατά το δοκούν και ανάλογα με τη μικροπολιτική της στόχευση να αποφασίζει για τον αριθμό της απαιτούμενης πλειοψηφίας κάθε νομοσχεδίου. Για το Μαξίμου τα περί αυξημένης πλειοψηφίας στερούνται συνταγματικής βάσης. Το «180» απλώς δεν ευσταθεί. Μάλιστα, αυτό που έχει σκοπίμως παρερμηνευθεί είναι ότι η συμφωνία αποτελεί ακόμη μία από τις πολλές διεθνείς συνθήκες που υπογράφει η Ελλάδα με άλλα κράτη και έρχονται στη Βουλή προς ψήφιση σε εβδομαδιαία βάση, και που για να υπερψηφιστούν απαιτούν πλειοψηφία επί των παρόντων, που δεν μπορεί να είναι μικρότερη από το ένα τέταρτο¼, δηλαδή τουλάχιστον 75.
Λιγότεροι ψήφοι
Αυτό σημαίνει, επί της ουσίας, ότι η κυβέρνηση υποστηρίζει πως δεν θα χρειαστεί καν 151 βουλευτές για να εγκρίνουν το… διπλωματικό επίτευγμα του Τσίπρα, αφού αυτό μπορεί να περάσει και με λιγότερες ψήφους! Για να υπάρξει, βέβαια, αυτή η ισχνή πλειοψηφία, χρειάζεται να απόσχουν βουλευτές από την ψηφοφορία. Κάτι που δεν θεωρείται και απίθανο, αν αναλογιστεί κανείς τη δύσκολη θέση στην οποία έχουν περιέλθει οι βουλευτές, και κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ.
Αν και οι συριζαίοι βουλευτές δεν έχουν εκφράσει δημόσια αντιρρήσεις, αυτό μπορεί να αλλάξει προϊόντος του χρόνου. Οι Βορειοελλαδίτες βουλευτές μπορεί τώρα να δηλώνουν ότι «θα έτριζαν τα κόκαλα του Ρήγα Φεραίου με τον κομπλεξικό εθνικισμό» που έχει αναδυθεί με αφορμή τη συμφωνία (δήλωση του Τρ. Μηταφίδη, βουλευτή Α’ Θεσσαλονίκης), αλλά σε λίγες μέρες που κλείνει η Βουλή για τα θερινά τμήματα και θα «ξεχυθούν» στις εκλογικές τους περιφέρειες, θα αντιληφθούν στο πετσί τους τι εστί λαϊκή οργή.
Η δικαιολογημένη αντίδραση των πολιτών δεν σταμάτησε με τα συλλαλητήρια, αλλά θα κλιμακωθεί όσο πλησιάζει η ώρα να έρθει για ψήφιση η συμφωνία. Ως προς τον ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, αν και προς το παρόν φαινομενικά όλοι είναι υπέρ, μπορεί και να υπάρχουν διαφωνίες ή έστω απουσίες με νόημα από την ψηφοφορία.
Ποιοι θα πουν καθαρό «όχι» και ποιοι διάκεινται θετικά στην υπερψήφιση
Στη Ν.Δ. και τη Δημοκρατική Συμπαράταξη η στάση είναι αναφανδόν «όχι» στη συμφωνία. Θρυλείται βέβαια ότι υπάρχουν βουλευτές και στα δύο κόμματα που είναι υπέρ της άμεσης λύσης του ζητήματος και θα μπορούσαν ίσως να υπερψηφίσουν, αν δεν τεθεί θέμα κομματικής πειθαρχίας. Δεν αναμένεται, ωστόσο, ούτε ο Κυριάκος Μητσοτάκης ούτε η Φώφη Γεννηματά να δώσουν ελεύθερη εντολή στους βουλευτές τους για ένα τόσο κρίσιμο θέμα, πάνω στο οποίο έχουν βασίσει μεγάλο μέρος του αντιπολιτευτικού τους αφηγήματος. Οσο για την αρνητική θέση της Χρυσής Αυγής, αυτή θεωρείται δεδομένη και δεν υπάρχει ανάγκη για περαιτέρω ανάλυση. Δεδομένη είναι και η στάση που θα κρατήσει ο Περισσός, για εντελώς διαφορετικούς λόγους βέβαια από τη Χ.Α.
Το ΚΚΕ έχει προτάξει από την πρώτη κιόλας στιγμή ως επιχείρημα καταψήφισης της συμφωνίας με τα Σκόπια την κάθετη διαφωνία με την ένταξη της γείτονος στη… λυκοσυμμαχία του ΝΑΤΟ.
Φτάνοντας στους Ανεξάρτητους Ελληνες τα πράγματα σαφώς και περιπλέκονται. Ο Πάνος Καμμένος έχει δηλώσει ότι σύσσωμη η Κοινοβουλευτική του Ομάδα θα καταψηφίσει. Ωστόσο, έχει γίνει γνωστό ότι δύο βουλευτές του διάκεινται θετικά. Πρόκειται για την υπουργό Πολιτισμού Ελενα Κουντουρά και τον βουλευτή Θανάση Παπαχριστόπουλο. Κανείς από τους δύο δεν έχει ξεκαθαρίσει τι θα ψηφίσει όταν έρθει η συμφωνία στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Αυτό αναμένεται να το δούμε. Την ίδια ώρα το Ποτάμι τάσσεται υπέρ και αναμένεται να υποστηρίξει την κυβέρνηση.
Στον αντίποδα, οι βουλευτές της Ενωσης Κεντρώων θα ψηφίσουν αρνητικά. Από τους 10 ανεξάρτητους βουλευτές δε τρεις είναι εκείνοι που υπάρχει πιθανότητα να υπερψηφίσουν, οι Κατερίνα Παπακώστα, Χάρης Θεοχάρης και Γιώργος Κατσιαντώνης. Τούτων δοθέντων, οι σίγουρες θετικές ψήφοι είναι της κυβέρνησης και του Ποταμιού. Ακόμη και αν θεωρήσουμε ως δεδομένες και τις ψήφους που «παίζουν» από ΑΝ.ΕΛ. και ανεξάρτητους, η συμφωνία θα εγκριθεί, στην καλύτερη περίπτωση, με 156 ψήφους. Τα περί «180», λοιπόν, δεν είναι παρά όνειρα θερινής νυκτός.
