Οι μνηστήρες εν όψει Ιεραρχίας, τα ονόματα που ακούγονται για τη Mητρόπολη Λαρίσης και η περίπτωση της Αττικής, όπου σύντομα θα τεθεί θέμα διαδοχήςΔύο κεντρικές Mητροπόλεις αναμένουν τους διαδόχους τον προσεχή Οκτώβριο, στην επόμενη Iεραρχία. Η πρώτη είναι η Mητρόπολη Λαρίσης, που πρόσφατα έχασε τον ποιμενάρχη της. Η δεύτερη Mητρόπολη είναι κεντρική και βρίσκεται σε έναν από τους μεγαλύτερους δήμους -αν όχι τον μεγαλύτερο και πολυπληθέστερο- της Ελλάδας. Εκεί ο Μητροπολίτης αντιμετωπίζει βαρύτατα προβλήματα υγείας και είναι θέμα χρόνου να τεθεί θέμα διαδοχής. Στη Μητρόπολη Λαρίσης ακούγονται δυνατά δύο ονόματα, που θα σας τα αποκαλύψω σιγά σιγά, για να δια-
σταυρώσω πρώτα τις πληροφορίες μου και να ελέγξω πού θα κάτσει η μπίλια.
Στη δεύτερη Μητρόπολη δεν υπάρχει αντίπαλος. Εχει προκριθεί ο αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου, πνευματικός αδελφός του Αρχιεπισκόπου από τα χρόνια που ήταν και οι δύο στο ίδιο μοναστήρι της Βοιωτίας. Για το θέμα της Μητρόπολης στην όμορφη ηπειρωτική Παραμυθιά, ο Αρχιεπίσκοπος δεν αποφασίζει να στείλει επιτροπή για να ελέγξει την κατάστασή του και κατά πόσο είναι ικανός να διοικήσει. Πολλοί πιστοί και Αρχιερείς σε όμορες Μητροπόλεις μού λένε πως το πρόβλημα πια είναι τεράστιο.
Τράβα ο ένας, τράβα ο άλλος
Οσο πλησιάζουμε σε προεκλογική περίοδο τόσο πολιτικοί και κόμματα θα διεκδικούν τη στενή σχέση με τη διοίκηση της Εκκλησίας σε επίπεδο είτε προκαθημένων είτε Μητροπολιτών ή απλών παπάδων. Ολοι προεκλογικά συναγωνίζονται ποιος είναι πιο πιστός, ποιος θέλει μια Εκκλησία πιο προοδευτική, ποιος έχει κάνει μεγαλύτερο καλό στον κόσμο και ποιος είναι φίλος ή ευεργέτης του Αρχιερέα ή του παπά του χωριού. Θα πρότεινα, προτού «τσιμπήσετε» εσείς στη χριστιανική εικόνα που θέλουν να πλασάρουν -για να τσιμπήσουν αυτοί με τη σειρά τους την ψήφο σας-, να δείτε τη διαχρονική πορεία κάθε πολιτικού, είτε είναι υποψήφιος πρωθυπουργός ή βουλευτής είτε δήμαρχος ή κοινοτάρχης.
Εχω την εντύπωση, για να λέμε την αλήθεια, πως όλοι είναι πιο πονηρεμένοι. Από τον απλό παπά, που έχει βαρεθεί να ακούει υποσχέσεις από τους πολιτικούς, έως τους υποψήφιους πολιτευτές, που έχουν βαρεθεί να τους υπόσχονται αφειδώς εκκλησιαστικές ψήφους.
Λουπασακειάδα
Το σίριαλ με τον π. Δημήτριο Λουπασάκη δεν θα τελειώσει σύντομα, να ξέρετε. Είναι πάντοτε αυτή η γνωστή ιστορία των ανθρώπων που τους χωρίζει μέγα χάσμα. Από τη μια, των βαθιά πιστών που έχουν την επιθυμία ή την ανάγκη να πιστέψουν στο θαύμα και, από την άλλη, εκείνων που θέλουν να τα μηδενίσουν όλα και ειρωνεύονται και κοροϊδεύουν. Στη μέση είναι και συμφέροντα επιχειρηματικά, πολιτικά, φίλων ή γνωστών και αγνώστων, που εκμεταλλεύονται κάθε ευκαιρία για να πουν την άποψή τους και όλα γίνονται άνω κάτω. Η πιο υπεύθυνη στάση σε όλη αυτή τη θαυματολογία των ημερών είναι η μετρημένη και καθ’ όλα επίσημη στάση της Εκκλησίας. Να βγει να πει την άποψή της. Αυτό είναι, αυτό δεν είναι, αυτό ελέγχεται. Ποιος όμως έχει το θάρρος;
Τα σέβη μου,
ο Μελχισεδέκ
Από την Εφημερίδα Ορθόδοξη Αλήθεια
