Η νίκη στη ζωή μπορεί να προκύψει μόνο με την ακολούθηση μίας οδού: της μάχης! Οι ήττες μπορούν να επιτευχθούν με δύο τρόπους. Είτε με τον αγώνα (δύο ή περισσότερων πλευρών και την ατυχή κατάληξη για τον ηττημένο) είτε δίχως αγώνα. Μπορείς να χάσεις τα πάντα δίχως να αγωνιστείς, απλά παραδίδοντας σώμα και πνεύμα στην αντίπερα όχθη κι έπειτα να υποστείς τα επίχειρα της αδράνειάς σου.
Η ήττα έπειτα από σκληρή μάχη είναι μακράν προτιμότερη από την καταστροφή που ακολουθεί την παράδοση, επειδή ο αγωνιζόμενος που έχασε κερδίζει τουλάχιστον τον σεβασμό και το δέος του εχθρού του. Εκείνος που δεν προβάλλει αντίσταση «κατακτά» τη χλεύη και την περιφρόνηση των πολεμίων του, αλλά και των ουδέτερων παρατηρητών.
Ολα τα παραπάνω είναι σκέψεις που πέρασαν από το μυαλό εκατομμυρίων Ευρωπαίων -και της συντριπτικής πλειονότητας των Ελλήνων- που παρακολούθησαν τις ανταποκρίσεις από την αναμέτρηση των ηγετών της Ισπανίας και της Ιταλίας με την καγκελάριο της Γερμανίας Α. Μέρκελ.
Το Σύμφωνο για την Ανάπτυξη, δηλαδή τα κονδύλια που θα κατευθυνθούν στις χώρες του Νότου (υπολογίζονται αρχικά σε 120 δισ. ευρώ) για να ξεπεραστεί ο φαύλος κύκλος της ύφεσης, μπορεί να μην επαρκεί ως λύση, αλλά αποτελεί ένα χειροπιαστό δείγμα της διαπραγματευτικής επάρκειας των ηγεσιών της Ιταλίας και της Ισπανίας.
Μπορεί να είχαν τη βουβή στήριξη της Γαλλίας και του νέου προέδρου της, αλλά και οι συνομιλητές της κυρίας Μέρκελ στύλωσαν τα πόδια. Γλίτωσαν, για την ώρα, τους λαούς τους από τα χειρότερα. Δεν έκαναν τους… τσαμπουκάδες και τους τζάμπα μάγκες στο εσωτερικό των πατρίδων τους, αλλά έδειξαν θάρρος στα δύσκολα, στο εξωτερικό.
Παραδείγματα προς μίμηση…
