Τάκης Κυρόγλου. Ελληνας μετανάστης στη Στουτγάρδη της Γερμανίας. Διαπιστώνει ότι σε πολυκατοικία πίσω από το κατάστημά του έχει ξεσπάσει πυρκαγιά. Εκείνος μπορούσε απλά να διαφύγει τον κίνδυνο, αλλά προτίμησε να πέσει στη φωτιά για να σώσει ζωές Τούρκων συνανθρώπων του. Οπως έγραψε η «δημοκρατία», ο ωραίος Ελληνας «μπήκε στο φλεγόμενο κτίριο και, φτάνοντας έξω από το διαμέρισμα, έσπασε την πόρτα και βγήκαν έξω η μητέρα των παιδιών, η γιαγιά, ο θείος των παιδιών καθώς και ένα 11χρονο αγοράκι».
Δυστυχώς, η πολύτεκνη μητέρα δεν κατόρθωσε να ξεφύγει από τον χαμό. Γύρισε πίσω να σώσει τα υπόλοιπα παιδιά της «και τόσο εκείνη όσο και τα παιδιά άφησαν την τελευταία τους πνοή από ασφυξία».
Ο τουρκικός Τύπος χαιρέτισε τη γεμάτη αυταπάρνηση συμπεριφορά του Χρήστου Κυρόγλου. «Ο Ελληνας ήρωας», έγραψε χαρακτηριστικά η Χουριέτ. Παρόμοια είναι τα σχόλια από τα διεθνή πρακτορεία ειδήσεων και τα γερμανικά ΜΜΕ.
Η πράξη του συμπατριώτη μας δεν είναι εξαίρεση στην ελληνική Ιστορία. Ως έθνος έτσι συμπεριφερόμαστε – κατά κανόνα. Δεν υπολογίζουμε την εθνικότητα, την κοινωνική προέλευση και τις ιδέες των άλλων όταν θα προσφέρουμε κομμάτι του εαυτού μας για να διαφυλάξουμε τη ζωή και την αξιοπρέπειά τους.
Ουδείς μπορεί να ξεχάσει τις ελληνικές αποστολές διάσωσης και αρωγής των Τούρκων που είχαν πέσει θύματα του φοβερού σεισμού του Αυγούστου του 1999. Επίσης αξιοσημείωτο ήταν ότι δεν βρέθηκε ούτε μία φωνή στον κυπριακό ή τον εδώ Ελληνισμό που εξέφρασε διαφωνία, βασισμένη στις εθνικές διαφορές και αντιπαλότητες, με την ανθρώπινη χειρονομία του λαού μας.
Από την αρχαιότητα, όπου ο Ελληνισμός προσέφερε αφειδώς τα φώτα του στον κόσμο, ως τη στιγμή που ο Τάκης Κυρόγλου όρμησε στις φλόγες για να σώσει τους Τούρκους μετανάστες, δεν έχουν αλλάξει πολλά πράγματα. Ο λαός μας έχει όμορφη ψυχή και δεν μπορεί τίποτα να του την αλλάξει προς το χειρότερο.
Η λέξη «φιλότιμο», άλλωστε, η οποία αποτελεί ελληνικό σήμα κατατεθέν, ισχύει καθολικά.
