Η στάση του κ. Στουρνάρα απέναντι στα συμφέροντα της χώρας, που υποτίθεται ότι υπερασπίζεται, είναι εξοργιστική. Σε κάθε ευκαιρία, ο υπουργός Οικονομικών διατρανώνει την πίστη του στη γραμμή της κυρίας Μέρκελ και στις ντιρεκτίβες του Βερολίνου. Αντί να προσπαθήσει να πείσει τους δανειστές μας για το δίκαιο των αιτημάτων μας, αποπειράται να «περάσει» τις θέσεις των επικυρίαρχων στους Ελληνες – όποιες κι αν είναι αυτές. Οποιαδήποτε μεταβολή ή «υποχώρηση» της τρόικας, για τον κ. Στουρνάρα, είναι αδύνατη, ανεφάρμοστη, ανεδαφική.
Η «δημοκρατία» έγραψε για την οικτρή εμφάνιση του φίλου του Κώστα Σημίτη στις Επιτροπές Οικονομικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, όπου μίλησε για όσα έγιναν στο Eurogroup, αλλά και για την απόφαση για την Κύπρο: «Μοναδικός του σκοπός δεν ήταν άλλος από το να κουνήσει το δάχτυλο στην Κύπρο, υποστηρίζοντας ότι ο μόνος δρόμος είναι αυτός που δείχνει το Βερολίνο. Ηταν τέτοιο το πάθος του να υπερασπιστεί την πολιτική της κυρίας Μέρκελ, που υπέπεσε στη μεγάλη γκάφα και ακύρωσε τον ίδιο του τον εαυτό. Το πέτυχε λέγοντας ότι η “λύση για την Κύπρο θα βρεθεί μέσα από την Ευρώπη, διότι εκεί δεν υπάρχουν αδιέξοδα”. Κατά πολλούς αυτοακυρώθηκε, καθώς είναι ο ίδιος άνθρωπος που για την υπόθεση της Ελλάδας επαναλαμβάνει μονότονα εδώ και χρόνια ότι δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις».
Η Ελλάδα, δυστυχώς, έχει μεγάλο πλεόνασμα από εκπροσώπους της τρόικας – ελληνόφωνους και μη. Δεν χρειάζεται περισσότερους, ειδικά σε κρίσιμες, για το έθνος, θέσεις ευθύνης. Η πατρίδα μας έχει ανάγκη από ακέραιες προσωπικότητες με επάρκεια και πειθώ που θα προβάλλουν τις ελληνικές απόψεις στο εξωτερικό και δεν θα λειτουργούν ως μεταπράτες των ξένων βουλήσεων.
Ο κ. Στουρνάρας επιδεινώνει τη σχέση της κυβέρνησης με την κοινωνία και η πεισματική στήριξή του στον γερμανικό επεκτατισμό έχει γίνει αντιληπτή σε όλους. Ο καιρός είναι ώριμος για την απαλλαγή του λαού από τον πλεονάζοντα ελληνόφωνο τροϊκανό, ο οποίος, εκτός των άλλων, προκαλεί και τη νοημοσύνη μας.
