Σε πολλούς πέρασε σχεδόν απαρατήρητη η είδηση του κλεισίματος του ιστορικού βιβλιοπωλείου της Εστίας. Αναμενόμενη η αντίδραση, αν λάβει κάποιος υπ’ όψιν τον γενικό ορυμαγδό και την ψυχολογική καθίζηση που υφίστανται οι Ελληνες. Σε άλλους προκάλεσε θλίψη. Μέρα με τη μέρα, καθώς διαλύεται η πατρίδα μας, όλοι είμαστε υποχρεωμένοι να αποχαιρετήσουμε μια αγαπημένη συνήθεια, ένα προσφιλές κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Ενα από όλα τα χαμένα είναι και το υπεραιωνόβιο βιβλιοπωλείο της Εστίας με τον υπέροχο πνευματικό φόρτο που του χάρισαν αφειδώς οι προσωπικότητες που σύχναζαν εκεί.
Ωστόσο, το ζήτημα πάντοτε είναι η επόμενη ημέρα. Η ζωή, πάντα, έχει ακατανίκητη ορμή και προσπερνά τα εμπόδια των απωλειών που απλώνονται στο διάβα της. Για να είναι καλύτερη αυτή η ζωή πρέπει οι πολίτες να υποστούν έναν ανηλεή βομβαρδισμό με πολιτισμό. Το Γένος μας, δυστυχώς, έχασε πολύ από το φως και τη λάμψη του τις τελευταίες δεκαετίες της παρακμής.
Ο αριθμός των αναγνωστών -γενικώς- έχει πέσει. Οι στατιστικές είναι διαφωτιστικές και οι αριθμοί δεν ψεύδονται. Δεν είναι μόνο τα περιοδικά και οι εφημερίδες που έχουν τραυματιστεί σοβαρά από την υποχώρηση των αριθμών των πωληθέντων φύλλων τους. Και ο χώρος του βιβλίου είναι προβληματικός, ενώ θα έπρεπε να αναπτύσσεται. Η πιο φτηνή και ολοκληρωμένη διασκέδαση είναι η ανάγνωση ενός βιβλίου, κάτι το οποίο δείχνουν να λησμονούν οι συμπατριώτες μας.
Η αντεπίθεση της ουσίας πρέπει να ξεκινήσει από την οικογένεια. Μια και από το κράτος δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτε καλύτερο από επιθέσεις στο εισόδημά μας και υποτέλεια στους δανειστές, εμείς οι ίδιοι οφείλουμε να διασώσουμε την πατρίδα, μέσα μας και στον άμεσο περίγυρό μας.
Να εξοικειωθούμε με την ανάγνωση, να τη μεταδώσουμε ως συνήθεια στα παιδιά μας, να δωρίζουμε βιβλία και να αφιερώνουμε λιγότερο χρόνο στον κάθε Σουλεϊμάν και στις ιταμές προπαγανδιστικές καμπάνιες της τηλεόρασης.
Αντί για μοιρολόγια και ανέξοδες εκδηλώσεις «συμπάθειας», ας αρχίσουμε να καλλιεργούμε μόνοι μας τον εσωτερικό κήπο μας.
