Δεν ξέρω τι λένε οι αριθμοί για την πολιτική του κ. Δένδια. Ξέρω όμως τι βλέπουν τα μάτια μου. Συνήθως κλείνω στο κέντρο και τα πέριξ δεκαεξάωρα. Οι διαδρομές μου με τη μηχανή ή το αυτοκίνητο, μέρα ή νύχτα, μου επιτρέπουν να βλέπω την αληθινή εικόνα.
Δεν ξέρω, λοιπόν, ακριβώς πόσοι αλλοδαποί ελέγχθηκαν, συνελήφθησαν και απελάθηκαν. Υπάρχουν γι’ αυτό οι ανακοινώσεις του υπουργείου. Ξέρω όμως ότι η κατάσταση βελτιώθηκε ήδη κατά πολύ. Γιατί δεν είναι μόνο το πόσους έπιασες και έδιωξες. Είναι και το τι κλίμα φτιάχνεις, τι μήνυμα εκπέμπεις προς τους απρόσκλητους μουσαφιραίους που ήρθαν αλλά και προς όσους κοντοχωριανούς τους πακετάρουν στη Λαχώρη, στην Τόρα Μπόρα και στο Μογκαντίσου, για να περάσουν δι’ ημών εις τας Ευρώπας ή για κολλήσουν εδώ ως γρήγορα βετέξ και άλλες δεξιότητες των διασταυρώσεων και του Ποινικού Κώδικα.
Οταν εκπέμπεις σταθερά το μήνυμα της μηδενικής ανοχής, όταν ο φράχτης στον Εβρο ήδη δουλεύει, όπως και γενικά το σύστημα ελέγχου και καταστολής, στα σύνορα και στις πόλεις, αυτοί που πρέπει παίρνουν το σκληρό μήνυμα. Μιλάνε τα καρντάσια μεταξύ τους.
Οι ήδη λάθρα εισελθόντες έχουν αντιληφθεί ότι σφίξανε τα κόζα και δεν μπορούν πλέον ανέτως να απλώνουν τις λινάτσες με τη λιανική της μαφίας, να πουλάνε πρέζα, γυναίκες, να επαιτούν, να κλέβουν κι εν γένει να ζουν παρασιτικά όπως πριν. Ετσι, πέραν όσων απελαύνονται, είναι πολλοί, ίσως και περισσότεροι, που ήδη τα μάζεψαν, θα τα μαζέψουν οικειοθελώς και θα μας αφήσουν με τη νοσταλγία της ανάμνησής τους.
Οι ίδιοι σφυράνε το σύνθημα και το παρασύνθημα και στα αχανή σόγια τους στις ασιατικές οροσειρές, στα οροπέδια, στους τενεκεδομαχαλάδες που ευλογούν οι μουεζίνηδες αλλά και στην υποσαχάρια Αφρική, ότι το χαλαρό μπορντέλο «μπάτε, σκύλοι, αλέστε» έκλεισε.
Βλέπεις ότι σιγά-σιγά αλλά σταθερά καθαρίζει η Ομόνοια, αραίωσαν οι κατσαπλιάδες, οι νταβατζήδες και οι πόρνες στα πέριξ, μειώνονται τα μπουλούκια με τις πατσαβούρες στα φανάρια και οι μαύροι λαθρέμποροι στην Ερμού και αλλού. Το υπαίθριο σούπερ μάρκετ της πρέζας στη γωνία Αθηνάς και πλατείας Ομονοίας φθίνει.
Μόνο λάθος, κατά την ταπεινή μου γνώμη, η «πολιτικά ορθή» εμμονή κάθε τόσο να ρίχνεται μια στο καρφί και μια στο πέταλο, μια στη λαθρομετανάστευση και μια στη Χρυσή Αυγή. Λες και δίνουμε εξετάσεις στον ΣΥΡΙΖΑ / ΕΚΜ / «Βίλα Αμαλία» και στις άλλες παρδαλές παραφυάδες της Κουμουνδούρου, αναλυτές εκ του προχείρου και καθεστωτικούς φουλαράτους «διανοητές» του τάλαρου. Ασχετα μεγέθη, άσχετα ζητήματα.
Η Χρυσή Αυγή, στη χειρότερη περίπτωση, κάνει αντιποίηση αρχής, ενίοτε πέφτει και καμιά ψιλή, ήτοι έργω εξύβριση και σωματικές βλάβες. Οι εκατόμβες των μαχαιρωμένων αλλοδαπών υπάρχουν στην ευφάνταστη και βλακώδη προπαγάνδα της «προοδευτικιάς» δημοσιογραφίας και στις παρεμβάσεις της Κλάραμπελ και λοιπών φωταδιστών κοινοβουλευτικών του ΣΥΡΙΖΑ / ΕΚΜ / «Βίλα Αμαλία». Τιμωρητέα η προσπάθεια της Χρυσής Αυγής να χωθεί στα κενά του κράτους, αλλά είναι ανόμοιο μέγεθος με την πλημμύρα της λαθροεισβολής και την εξ αυτής εγκληματικότητα.
Το ότι περίπου το 70% των στοιβαγμένων κρατουμένων στις φυλακές μας είναι αλλοδαποί, εξ αυτών το 90% μουσουλμάνοι, και το ότι τα πρωτεία στη σκληρή εγκληματικότητα έχουν οι ορδές των λαθραίων στους δρόμους είναι απείρως σημαντικότερο ζήτημα από την επιθυμία του κ. Μπαρμπαρούση να κάνει τσαμπουκαλεμένους αγορανομικούς ελέγχους στις λαϊκές.
Η δημόσια τάξη, η ασφάλεια δεν είναι «δεξιά» ή «αριστερή», «αντιδραστική» ή «προοδευτική». Είναι δημόσιο αγαθό που πρέπει να παρέχεται αδιακρίτως στους Ελληνες πολίτες και σε όσους αλλοδαπούς σέβονται τη χώρα και τους νόμους της, τη φιλοξενία της. Γιατί ένας άλλος, αληθινός ρατσισμός είναι να έχει την ίδια μεταχείριση ο φιλόνομος αλλοδαπός που εργάζεται, πληρώνει φόρους και σέβεται την Ελλάδα με τον κατσαπλιά παράνομο που ήρθε για πλιάτσικο ή βιοπορίζεται πουλώντας λαθραία, γυναίκες, πρέζα ή κλεμμένα μέταλλα που ξηλώνει από δρόμους, σπίτια, τον ΟΣΕ και όπου βρει. Οφείλουμε να ανταμείβουμε και να τιμούμε τους καλούς αλλοδαπούς και να αλλάζουμε τον αδόξαστο στους κακούς, όπως άλλωστε και στους δικούς μας παρανόμους, με τους τρόπους που προβλέπουν οι νόμοι μας.
Δεν υπάρχει δικαίωμα στην ανομία, νόμιμη απαίτηση από κανέναν να ‘χει η χώρα πόρτες αμερικανικού σαλούν, όποιος του κάνει κέφι να τις σπρώχνει και να μπαίνει. Να συνεχιστεί, λοιπόν, η σωστή δουλειά που γίνεται από τον κ. Δένδια και τους συνεργάτες του χωρίς «πολιτικά ορθό» άγχος. Στο κάτω-κάτω σε ποιους απευθυνόμαστε; Σίγουρα όχι στη διαταραγμένη αριστεράντζα. Δίνουμε εξετάσεις στον μέσο Ελληνα πολίτη.
Αυτός καταλαβαίνει κι επικροτεί…
