Η Δύση μέσα από την πνευματική παρακμή της εκτρέφει τους θύτες της. Τρεις βασικούς πυλώνες έχει ο πολιτισμός της Ευρώπης και του «τέκνου» της, της Βόρειας Αμερικής. Την Αθήνα, τη Ρώμη και τον χριστιανισμό. Ακόμη και η ανεκτικότητα στις άλλες θρησκείες, σε αυτούς τους τρεις πνευματικούς πυλώνες έχει την ηθική και φιλοσοφική βάση της.
Η ισλαμική τρομοκρατία είναι ένα αρπακτικό θηρίο, που μυρίζει τη σήψη, την έκπτωση των αξιών μας, την αποπνευματικοποίηση της Δύσης. Οι ΗΠΑ, ως η μεγαλύτερη δύναμη του δυτικού κόσμου, με τη μεγαλύτερη επίδραση στη ζωή και στα συμφέροντα των μουσουλμανικών χωρών, είναι ο κύριος στόχος της ισλαμικής επιθετικότητας, χωρίς να υπολείπονται σε κίνδυνο οι άλλες χώρες της «άπιστης» Δύσης.
Από τη μια ο άκρατος υλισμός και η κυριαρχία της αγοράς, η υποχώρηση των ανθρωπιστικών σπουδών και της χριστιανικής ταυτότητας των δυτικών χωρών και από την άλλη η «πολιτική ορθότητα», το παραμορφωμένο και προβληματικό παιδί της μαρξιστικής επίδρασης στις φιλελεύθερες κοινωνίες μας, αυτή η ωχρά σπειροχαίτη του δημόσιου λόγου, δημιουργούν χώρο και δέλεαρ μαχητικής επέκτασης του ριζοσπαστικού ισλάμ.
Οι δράστες στη Βοστόνη ήταν μετανάστες, όμως στο Λιντς της Αγγλίας και στη Γαλλία, σε διάφορες επιθέσεις, οι δράστες δεν ήταν παρά home boys. Παιδιά γεννημένα και αναθρεμμένα στις κοινωνίες που αργότερα έστρεψαν εναντίον τους τα όπλα.
Ο άνθρωπος πάντοτε θέλει να στρέφει το βλέμμα του σε απάτητες κορυφές, σε κάτι υπερβατικό, μεγαλύτερο και ηθικότερο από την υλική πραγματικότητα και τα προβλήματά της. Γιατί ο άνθρωπος είναι κατεξοχήν υπερβατικό ον. Πιστεύει σε ιδέες, Θεό, σύμβολα, κινητοποιείται και αγωνίζεται γι’ αυτά. Δεν του αρκεί να τρώει, να αναπαράγεται και να κοπρίζει. Τουλάχιστον όχι πάντα και όχι οι πάντες.
Οσο η Δύση ήταν οχυρωμένη πίσω από τα κυκλώπεια τείχη της πνευματικής και ηθικής κληρονομιάς της Ελλάδας, της Ρώμης και του χριστιανισμού, η ισλαμική επιθετικότητα συντριβόταν μπροστά σε αυτές τις άπαρτες επάλξεις, που κανείς πρωτόγονος μανιχαϊσμός δεν μπορεί να νικήσει.
Σήμερα ομάδες τυφλών από μίσος φανατικών μπαίνουν από τις κερκόπορτες της άρνησης της ίδιας μας της ψυχής και κάθε τόσο βυθίζουν στο αίμα αθώους. Προσφέρουν δε ένα δελεαστικό «πακέτο» ολοκληρωτικής λύσης των πνευματικών και υλικών αδιεξόδων των καταφρονεμένων ή των ανήσυχων ψυχών.
Είναι τόσο σάπιες οι κοινωνίες μας, που μέσα στην ίδια τη Δύση βρίσκονται απολογητές της ισλαμικής τρομοκρατίας ή ακόμη και επιχαίροντες. Διεστραμμένοι «προοδευτικοί», που θεωρούν τους φονιάδες του τζιχάντ ως «αντιιμπεριαλιστές αγωνιστές». Δεν καταλαβαίνουν ότι θα έρθει και η δική τους ώρα, ότι είναι αλληλέγγυοι σε κάποιους, από τους οποίους θεωρούνται απλώς «χρήσιμοι ηλίθιοι». Πολίτες μη μουσουλμάνοι, δήθεν διανοούμενοι, δημοσιογράφοι, ιστολόγοι και εν γένει δημοσιολογούντες, προδότες των εθνών τους, της πνευματικής, φιλοσοφικής και ηθικής κληρονομιάς αιώνων. Πνευματικοί δωσίλογοι, που γίνονται πολιτικά μειοδότες στη βαρβαρότητα.
Οι διάφορες παραφυάδες της ψευτοθρησκείας του μαρξισμού και η νεοφιλελεύθερη γιάπικη αγραμματοσύνη έσπρωξαν τις ανθρωπιστικές σπουδές όλο και πιο πολύ στο περιθώριο. Περιόρισαν όλο και πιο πολύ τις χριστιανικές εκκλησίες και το ηθικό πλαίσιο που θέτει η πνευματικότητα τους. Ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης, ο Θουκυδίδης, ο Χριστός και οι Απόστολοί του παραμερίστηκαν από τους αυτοχειριαζόμενους φωταδιστές, για να περάσουν τα ξόανα της αγοραίας εκκοσμίκευσης, δεξιά ή αριστερά.
Η Δύση έχασε το πρόσωπό της, έχασε τις απαντήσεις στα πανάρχαια ερωτήματα. Αυτή, με πρώτους τους Ελληνες, τα έθεσε πρώτη, αυτή είχε τις απαντήσεις και ακόμη τις έχει στους τρεις θεόρατους πυλώνες της πνευματικής κληρονομιάς της, όμως τους γύρισε την πλάτη. Αφησε το Ισλάμ και άλλες πρωτόγονες σέκτες ή την πρέζα να δίνουν ψεύτικες απαντήσεις στους ανθρώπους, να ποτίζουν με δηλητήριο αυτούς που πάντα θα διψούν για κάτι σπουδαιότερο από το καινούργιο μοντέλο της x αυτοκινητοβιομηχανίας ή γι’ αυτές που δεν πιστεύουν ότι θα βρουν γκόμενο, επειδή λούστηκαν με το συγκεκριμένο σαμπουάν.
Ο δυτικός κόσμος είναι υπό πολιορκία, ενώ εχθροί υπάρχουν και εντός των τειχών. Αργά ή γρήγορα η Ευρώπη και η Β. Αμερική θα βρεθούν ενώπιον ενός ανελέητου διλήμματος. Ή θα αφεθούν με σπασμωδικές αντιδράσεις να αλωθούν από τον εχθρό ή θα ξανακάνουμε τις χώρες μας αυτό που ήταν πάντα: χριστιανικό οχυρό.
Και αυτό προϋποθέτει την ολική επαναφορά των τριών αστείρευτων δυνάμεων. Την καθολική κυριαρχία τους ως βάσεων της πνευματικής συγκρότησης του δυτικού ανθρώπου στην Ευρώπη και την Αμερική. Η Ελλάδα, η Ρώμη και ο χριστιανισμός είναι οι αρχαίες αλλά και οι πλέον σύγχρονες απαντήσεις στα αδιέξοδα, είναι τα «πυρηνικά» όπλα της αποτροπής στην ισλαμική επιθετικότητα, την οποία οφείλουμε να υποτάξουμε και πάλι…
