Είναι γνωστό από δεκαετίας και πλέον ότι η Ουάσινγκτον, το Ηνωμένο Βασίλειο και ορισμένοι πολιτικοί και κύκλοι διανοουμένων στη χώρα μας, που είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς αν έχουν ειδικούς δεσμούς ή αν επιδιώκουν να αποκτήσουν τέτοιους με την υπερδύναμη, είναι φανατικοί υποστηρικτές της εισόδου της Τουρκίας στην Ε.Ε. Ηταν δε τέτοια η ένταση με την οποία προσπαθούσαν να πετύχουν τον στόχο τους, σαν να μην έδιναν σημασία στις ενστάσεις Ελλήνων και Ευρωπαίων πολιτικών και διανοουμένων, που έκρουαν τον κίνδυνο διάλυσης της Ε.Ε. σε περίπτωση που γινόταν μέλος της μια χώρα που πρώτα και πάνω απ’ όλα δεν είναι ευρωπαϊκή. Δεν ήταν μάλιστα λίγοι εκείνοι που επέρριπταν κατηγορίες στους υποστηρικτές αυτού του ρηξικέλευθου εγχειρήματος, ότι στην ουσία λειτουργούσε ως «δούρειος ίππος» των αγγλοσαξωνικών γεωπολιτικών συμφερόντων, που ήθελαν με τον τρόπο αυτό, μέσω της χειραγωγημένης Τουρκίας, να ελέγχουν την Ε.Ε.
Τότε κανείς, ίσως, δεν φανταζόταν ότι τον ρόλο αυτόν, δηλαδή του «δούρειου ίππου» της διάλυσης της Ε.Ε., θα έπαιζε η ίδια η Ελλάδα, όταν ανέλαβε τα ηνία της εξουσίας μια ομάδα πολιτικών και… κηπουρών, η οποίοι -όλως τυχαίως (;) ήταν διαπρύσιοι κήρυκες και υποστηρικτές της εισόδου της Τουρκίας στην Ε.Ε.- και, ενώ θα μπορούσαν να πράξουν αλλιώς, μαγείρεψαν τα στοιχεία του ελλείμματος προς τα πάνω, πυροδοτώντας δυναμίτη στα ήδη σαθρά θεμέλια της Ευρώπης, τις αναταράξεις και καταστροφές του οποίου είναι αμφίβολο αν θα ξεπεράσει η γηραιά ήπειρος.
Για όσους αναρωτηθούν αν είναι δυνατόν να συνέβη κάτι τέτοιο, να υπενθυμίσουμε ότι εκκρεμεί εξεταστική που υποσχέθηκε ο κ. Σαμαράς για να εξακριβωθούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διογκώθηκε το έλλειμμα και η Ελλάδα μπήκε στο Μνημόνιο, όπως επίσης είναι σε εξέλιξη ποινική διαδικασία εις βάρος του επικεφαλής της Στατιστικής Υπηρεσίας, τον οποίο έσπευσαν να στηρίξουν εφημερίδες τεράστιας παγκόσμιας επιρροής, μόλις ασκήθηκε ποινική δίωξη εναντίον του από την Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Αθηνών!
Εν πάση περιπτώσει, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο η Τουρκία μπήκε στον ευρωπαϊκό δρόμο, ο οποίος όμως απαιτεί από την Αγκυρα επώδυνες προσαρμογές, όπως για παράδειγμα η αναγνώριση της Κύπρου και η άρση του casus belli, ασχέτως αν δεν το απαιτούμε με τον τρόπο που επιβάλλουν τα συμφέροντα του Ελληνισμού!
Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την ιδιάζουσα εμπλοκή της Τουρκίας στο Κουρδικό, κατόπιν υποδείξεων ή πιέσεων της Ουάσινγκτον, δημιούργησε στην τουρκική κυβέρνηση την αίσθηση ότι θα πρέπει να αποκτήσει διαπραγματευτικά χαρτιά και έναντι των Βρυξελλών και έναντι της Ουάσινγκτον.
Για να ισορροπήσει, λοιπόν, η Αγκυρα, στράφηκε προς τη Ρωσία ή, για να ακριβολογούμε, μέσω Ρωσίας προς την Κίνα και την κεντρική Ασία, όπου οι «αδελφές» τουρκόφωνες δημοκρατίες, απ’ όπου ξεκίνησαν οι ορδές του Αρπαρσλάν, που έμελλε να εξελιχθούν σε «κατάρα της Ασίας», όπως τις χαρακτήρισε ο Αμερικανός διπλωμάτης Τζορτζ Χόρτον και όχι κάποιος… γραφικός Ελληνας εθνικιστής, κατά την πλειονότητα των υποστηρικτών της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας και των κηπουρών τους!
Την προηγούμενη εβδομάδα (25 Απριλίου) ο υπουργός εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου συναντήθηκε στην Αλμα Ατα του Καζακστάν με τον γ.γ. του Οργανισμού Συνεργασίας της Σανγκάης Ντιμίτρι Μεζέντσεφ και υπέγραψε τη συμφωνία με την οποία η Τουρκία γίνεται δεκτή ως «συνομιλητής εταίρος» στον ως άνω οργανισμό.
Για όσους τυχόν δεν γνωρίζουν, ο προαναφερθείς οργανισμός ιδρύθηκε το 1996 στη Σανγκάη από τη Ρωσία, την Κίνα, το Καζακστάν, το Τατζικιστάν και την Κιργισία (το 2001 έγινε πλήρες μέλος το Ουζμπεκιστάν), με σκοπό μέσα από τη συνεργασία τους οι χώρες μέλη να αποτρέψουν τη γεωπολιτκή διείσδυση και επιρροή άλλων δυνάμεων στον κρίσιμο χώρο της κεντρικής Ασίας.
Αφού σημειώσουμε και υπογραμμίσουμε την κίνηση της Αγκυρας, με την οποία έχει ως στόχο τη γεωπολιτική αναβάθμιση της Τουρκίας και δημιουργία άλλου ενός διαπραγματευτικού χαρτιού απέναντι σε φίλους και συμμάχους, εμείς από την πλευρά μας να ευχηθούμε να πετύχει το εγχείρημα της Σανγκάης σε τέτοιον βαθμό, που θα προσανατολίσει τους Τούρκους προς την κεντρική Ασία, απ’ όπου προήλθαν και ανήκουν, με την ελπίδα ότι θα έρθει η ώρα να μας αδειάσουν τη γωνιά, για να απαλλαγεί η Ανατολή από την «κατάρα της Ασίας»!
Σημείωση: Η κίνηση της τουρκικής διπλωματίας θα πρέπει να τύχει ιδιαίτερης ανάλυσης από τους Ελληνες διπλωμάτες και πολιτικούς, αφού η Τουρκία, παρότι μέλος του ΝΑΤΟ, σύμμαχος των ΗΠΑ και υποψήφια προς ένταξη χώρα, καταφέρνει προσανατολίζεται γεωπολιτικά και προς άλλες κατευθύνσεις, χωρίς εμφανείς αναταρράξεις και μπουρλότα…
