Εδώ και περίπου 30 μήνες βρίσκεται σε εξέλιξη μια διεθνής επιχείρηση ριζικής αλλαγής της φύσης και του χαρακτήρα του συριακού κράτους. Ο στρατηγικός στόχος της επιχείρισης αυτής είναι διπλός. Από τη μία πλευρά επιδιώκεται η μεταμόρφωση-αποδυνάμωση του συριακού κράτους, σε τέτοιον βαθμό που θα πάψει να αποτελεί βασικό παράγοντα και μηχανισμό υποστήριξης της Χεζμπολάχ του Λιβάνου και άσκησης επιρροής του Ιράν στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο, και από την άλλη να χάσει σε μεγάλο βαθμό τη δυνατότητα να αποτελεί στρατηγικού χαρακτήρα στρατιωτική απειλή για το Ισραήλ.
Φυσικά υπάρχουν και άλλοι παρεμπίπτοντες στόχοι, ένας από τους οποίους, ίσως ο κυριότερος, η χειραφέτηση των Κούρδων που κατοικούν στο βόρειο τμήμα της Συρίας, στην εδαφική λωρίδα που επεκτείνεται σε μήκος 900 χιλιομέτρων, στα σημερινά τουρκοσυριακά σύνορα. Ο στόχος αυτός μπορεί να είναι παρεμπίπτων, όμως σχετίζεται με τους δύο προαναφερθέντες στρατηγικούς στόχους, αφού με την επιχείρηση αναμόρφωσης της Συρίας, σε γεωπολιτικό επίπεδο και σε βάθος χρόνου, επιδιώκεται η αναδιαμόρφωση της ευρύτερης περιοχής της Μέσης Ανατολής ή, για την ακρίβεια, της περιοχής που εκτείνεται μεταξύ του ρου δύο ιστορικών ποταμών, του Ευφράτη και του Νείλου. Να σημειώσουμε ότι σε αυτόν τον νέο σχεδιασμό κυρίαρχο ρόλο θα παίξουν οι ενεργειακές πρώτες ύλες και το νερό και φυσικά εκείνοι που θα τα ελέγχουν, δηλαδή οι Ισραηλινοί και οι Κούρδοι!
Η Τουρκία, η οποία για ένα διάστημα έκανε τα δικά της όνειρα, που βρίσκονται ακριβώς στον αντίποδα των παραπάνω, χρησιμοποιήθηκε από τις ΗΠΑ στην επιχείρηση αποσταθεροποίησης της Συρίας, με σκοπό την επόμενη μέρα της ανατροπής του καθεστώτος Ασαντ να την εντάξει στη δική της σφαίρα νεοοθωμανικής επιρροής.
Οταν λέμε χρησιμοποιήθηκε, εννοούμε ότι μηχανισμοί του βαθέος τουρκικού κράτους και οι μυστικές υπηρεσίες, σε συνεργασία με τους αντίστοιχους των ΗΠΑ, δημιούργησαν βάσεις φιλοξενίας, εκπαίδευσης και εξοπλισμού των ομάδων ενόπλων που θα αναλάμβαναν την αποστολή ανατροπής του Ασαντ, που σταδιακά μετατράπηκαν σε ομάδες δολοφόνων. Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε προσφάτως το Reuters, οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες μόνο στην τελευταία αποστολή έστειλαν στους δολοφόνους αυτούς σε μία ημέρα 24 φορτηγά TIR, ήτοι 400 τόνους ατομικό και βαρύ οπλισμό, που παραδόθηκε σε διάφορες εγκληματικές ομάδες!
Η Τουρκία, όταν ανέλαβε αυτόν τον πρωταγωνιστικό ενεργό ρόλο στην καταστροφή μιας χώρας, είχε πεισθεί ότι η επιχείρηση αυτή θα διαρκούσε μερικές εβδομάδες και ότι μετά η Συρία θα γινόταν επαρχία της νεοοθωμανικής επικράτειας που οραματιζόταν το δίδυμο Ερντογάν – Νταβούτογλου, οι οποίοι προέβησαν, μάλιστα, σε δημόσιες δηλώσεις ότι η ανατροπή του Ασαντ είναι υπόθεση λίγων εβδομάδων!
Τελικώς η κατάσταση εξελίχθηκε αλλιώς και η Τουρκία, για να χρησιμοποιήσουμε και μια λαϊκή παροιμία, εκεί που πήγαινε για μαλλί, βγαίνει κουρεμένη και μάλιστα γουλί! Αντί λοιπόν να βρεθεί με μια καινούργια επαρχία και να επεκτείνει τα νότια σύνορά της έως το Ισραήλ και την Ιορδανία, βρέθηκε με ένα δεύτερο κουρδικό κράτος στο μαλακό της υπογάστριο, το οποίο αποτελεί μείζονα απειλή για τη δική της ενότητα και ακεραιότητα, αφού το νέο αυτό κράτος, που διαθέτει και στρατό 20.000 ανδρών και γυναικών, ελέγχεται κατά κύριο λόγο από το ΡΚΚ, που ήδη απειλεί σε πρώτη φάση την ενότητα και σε δεύτερη την ακεραιότητα του τουρκικού κράτους.
Τώρα, η κυβέρνηση Ερντογάν, βλέποντας το τραγικό της λάθος, προσπαθεί να το λύσει με ένα άλλο, ίσως μεγαλύτερο λάθος. Υποστηρίζει με νύχια και με δόντια ισλαμιστές τρομοκράτες της Αλ Νούσρα/Αλ Κάιντα, οι οποίοι με τη σειρά τους επιτίθενται μόνον εναντίον των Κούρδων του Δυτικού Κουρδιστάν και όχι εναντίον του Ασαντ.
Μάλιστα, ο ηγέτης των Κούρδων της Συρίας Σαλίχ Μουσλίμ, φίλος και πολιτικό παιδί του Οτζαλάν, κατηγόρησε ευθέως τον Ερντογάν και την Τουρκία για υποστήριξη των ομάδων της Αλ Κάιντα, δηλώνοντας ότι κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Αγκυρα παρέδωσε πλήρη φάκελο με στοιχεία και δεκάδες ντοκουμέντα, που αποδεικνύουν την εμπλοκή του τουρκικού κράτους στην ισλαμική τρομοκρατία που δρα στη Συρία εναντίον των Κούρδων.
Η Τουρκία φαίνεται να έχει αντιληφθεί ότι έπεσε θύμα των νεοοθωμανικών της ονειρώξεων, της πίστης της στους… συμμάχους και των ανώριμων επιλογών της και αντιδρά σπασμωδικά, κάνοντας απανωτά λάθη, όπως αποδείχτηκε με την κατάρριψη του ελικοπτέρου της Συρίας. Ομως, και στην πολιτική, ένα λάθος δεν μπορεί να διορθωθεί με ένα άλλο και μάλιστα μεγαλύτερο, όπως είναι η υποστήριξη της -έστω και ισλαμικής- τρομοκρατίας.
Σάββας Καλεντερίδης
