Η τουρκική πολιτική στο Αιγαίο χωρίζεται σε δύο επίπεδα. Στο πρώτο επίπεδο επιχειρείται η διατήρηση της θεωρίας των γκρίζων ζωνών, που ξεκινά από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 και τον Τουργκούτ Οζάλ. Η προσπάθεια αυτή υλοποιείται μέσα από ενέργειες «ήπιας προσέγγισης» [soft approach policies] (αρθρογραφία στον τουρκικό αλλά και στον διεθνή τύπο, επιλεγμένες διπλωματικές ενέργειες below the line προς τρίτους, διενέργεια συνεδρίων κ.ά.). Επίσης και με μεθόδους σκληρής προσέγγισης [hard approach policies], κυρίως με παραβιάσεις και παραβάσεις του ελληνικού FIR.
Στο δεύτερο επίπεδο η Τουρκία θέτει σε εφαρμογή πλαίσιο ψυχολογικών επιχειρήσεων εναντίον της ελληνικής κοινής γνώμης, με στόχο και σκοπό να καμφθεί το συλλογικό ηθικό, από τη μια, αλλά και να εθιστεί ο Ελληνας πολίτης σε μια επίδειξη ισχύος της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας, από την άλλη. Η χρονική δε στιγμή που επιλέγεται η εφαρμογή των ψυχολογικών επιχειρήσεων δεν είναι τυχαία, αφού εξαιτίας της παρατεταμένης ύφεσης που προκαλεί η λιτότητα η κοινωνική ισορροπία στο εσωτερικό του κράτους είναι υπό συνεχόμενη πίεση. Το τουρκικό ναυτικό λοιπόν επιλέγει την πολιτική του Show off the Flag [Επίδειξη της Σημαίας] χρησιμοποιώντας τη διεθνοδικαϊκή πρόνοια της αβλαβούς διέλευσης, φτάνοντας με τον τρόπο αυτόν ακόμα και ως τα ανοιχτά του Σουνίου. Ετσι και τις προάλλες η τουρκική κορβέτα «Heybeliada» έφτασε ως και την Τζια.
Ασφαλώς και πρέπει να σημειωθεί ότι το ελληνικό πολεμικό ναυτικό παρακολουθεί κάθε κίνηση τουρκικών πλοίων που εισέρχονται στα εθνικά μας ύδατα από τους «παράδρομους» της αβλαβούς διέλευσης, η εφαρμογή όμως των ψυχολογικών ςπιχειρήσεων συνεχίζεται από την Τουρκία με αμείωτο ρυθμό και ένταση.
Απέναντι στην πολιτική Show off the Flag της τουρκικής πλευράς, αλλά στα μείζονα άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα εδώ και καιρό, πρέπει να αναδείξουμε μια έξυπνη στρατηγική. Η στρατηγική τού Rally Round the Flag, της συλλογικής δηλαδή συσπείρωσης γύρω από τη σημαία. Η στρατηγική αυτή αφορά την ανάληψη πρωτοβουλιών ώστε να σταματήσει η αδόκιμη πόλωση του πολιτικού κόσμου και να ξεκινήσει η εκπομπή μηνυμάτων ενότητας προς την κοινωνία, με στόχο και σκοπό να επιτευχθεί η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη κοινωνική ενότητα. Για να γίνεται βέβαια κάτι τέτοιο θα πρέπει η κυβέρνηση και η αξιωματική αντιπολίτευση να σταματήσουν τους οξύτατους λεκτικούς διαξιφισμούς και να επιδείξουν ουσιαστική διάθεση συνεννόησης και συνεργασίας, ώστε να αντιμετωπιστούν τα πλείστα προβλήματα που ταλανίζουν την ελληνική κοινωνία. Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Ακολουθώντας τη θεσμική οδό. Με την εκδήλωση πρωτοβουλίας από την πλευρά του πρωθυπουργού, ώστε να γίνει συνάντηση των πολιτικών αρχηγών του κυβερνητικού συναμσπισμού και της αξιωματικής αντιπολίτευσης υπό την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας, από τη μια, ενώ, από την άλλη, θα πρέπει να λάβει χώρα η πολιτική στόχευση του ελέγχου της έκθεσης στα μέσα ή της πολιτικής απομόνωσης των ακραίων και των προκλητικών φωνών στο εσωτερικό των κοινοβουλευτικών κομμάτων, που το μόνο που κάνουν καθημερινά είναι να εμφανίζονται σε τηλεοπτικές εκπομπές και να ανταλλάσσουν χαρακτηρισμούς αλάνας, πολώνοντας το κλίμα. Η στόχευση αυτή θα πρέπει να λάβει τη μορφή της ανοιχτής πρόσκλησης από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας προς όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα, πλην Χρυσής Αυγής, αφού προσωπικά θεωρώ ότι τόσο σε επίπεδο ιδεολογίας όσο και σε επίπεδο πολιτικής ουσίας δεν έχει να προσδώσει το παραμικρό η συγκεκριμένη οργάνωση στην ενίσχυση των συνταγματικών θεσμών, στη δημοκρατική λειτουργία του κράτους ή στην κοινωνική συνοχή.
Για να επιτευχθεί το Rally Round the Flag και να ακυρωθεί με τον πλέον εμφατικό τρόπο η επήρεια του Show off the Flag αλλά και παράλληλων αποτόκων της μακραίωνης κοινωνικοοικονομικής κρίσης που διαπερνά το εσωτερικό της χώρας, θα πρέπει η νηφαλιότητα, η πολιτική ανεκτικότητα και ο σεβασμός προς το άλλο να επιστρέψουν στην πολιτική ζωή του τόπου αυτού. Δεν είναι ευχή, αλλά αναγκαιότητα.
Σπύρος Ν. Λίτσας
