Είναι πολύ δύσκολο για έναν Ελληνα να γράφει για τη διαφθορά που ταλανίζει κυρίως πολιτικά μια άλλη χώρα, τη στιγμή που το ζήτημα αυτό έχει οδηγήσει σε ένα τραγικό οικονομικοπολιτικό αδιέξοδο την Ελλάδα, αφού έχει εισχωρήσει και έχει οδηγήσει σε προχωρημένη σήψη το πολιτικό σύστημα, το κράτος, τον πνευματικό και επιχειρηματικό κόσμο και μέρος της ίδιας της κοινωνίας.
Ομως η προσέγγιση που κάναμε στο προχθεσινό άρθρο μας και θα κάνουμε και στο παρόν δεν είναι ηθικολογικού χαρακτήρα, παρότι ο Ερντογάν κάθε τρεις και λίγο επικαλείται την ισλαμική ηθική για να δικαιολογήσει τα πεπραγμένα του, πράγμα που έκανε και την παρελθούσα Παρασκευή, προσερχόμενος στο τέμενος Hz. Ali Camii στο Σκούταρι, στην πλευρά της Κωνσταντινούπολης που βρίσκεται στην Ανατολή.
Να πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά.
Κεντρικό πρόσωπο που λειτούργησε ως διαφθορέας αλλά και αποσταθεροποιητής του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης είναι ο Αζέρος Ριζά Σαράφ, ο οποίος, αν και δεν έχει κλείσει ακόμη τα 30 χρόνια του, είναι δισεκατομμυριούχος.
Σε ηλικία 24 ετών ασχολήθηκε με τη ναυτιλία στην Κωνσταντινούπολη με την εταιρία Royal Denizcilik η που μέσα σε λίγα χρόνια επεκτάθηκε σε 10 διαφορετικούς τομείς, μεταξύ των οποίων και το εμπόριο χρυσού, φτάνοντας το 2012 να έχει εξάγει από μόνη της το 46% του συνόλου του χρυσού που εξήγαγε η Τουρκία. Σημειωτέον ότι οι εξαγωγές χρυσού της Τουρκίας το 2012 έφτασαν τα 13,3 δισ. δολάρια, παρουσιάζοντας αύξηση 804,8% σε σχέση με το 2011, από τις οποίες τα 6,5 δισ. δολάρια στο Ιράν και τα 4,6 στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με το υλικό των τηλεφωνικών υποκλοπών, προκύπτει ότι ο Σαράφ είχε σχέσεις με το Αφγανιστάν, απ’ όπου διακινείται η κύρια ποσότητα ηρωίνης που φτάνει στις αγορές της Ευρώπης.
Ο Σαράφ, ο οποίος έφτασε να διακινεί δισεκατομμύρια δολάρια τον χρόνο, είχε στήσει ένα απίθανο «πλυντήριο» των χρημάτων αυτών, που δεν προέρχονταν όλα από νόμιμες δραστηριότητες, με την υποστήριξη και προστασία τεσσάρων βασικών υπουργών, οι οποίοι -ακριβώς επειδή ήταν πολύ κοντά και έμπιστοι του πρωθυπουργού Ερντογάν- έδιναν την εντύπωση ότι εκπροσωπούν τον ίδιο και άρα το σύνολο της κυβέρνησης.
Αισθανόταν, μάλιστα, τόσο δυνατός, που ο βοηθός του Τουργκούτ Χαπάνι έβγαλε φωτογραφία με στοίβα τα 180.000.000 δολάρια που μετέφερε παράνομα στη Ρωσία, την οποία, μάλιστα, ανάρτησε στο facebook.
Αυτό έδωσε την ευκαιρία αλλά και το πειστήριο που ζητούσαν οι αξιωματούχοι της Ασφάλειας, οι οποίοι έβλεπαν τη στήριξη που έδινε ο επικεφαλής τους υπουργός Εσωτερικών στον Σαράφ, με το αζημίωτο, βέβαια, και ήθελαν και αυτοί να έχουν κάτι στα χέρια τους, για να το χρησιμοποιήσουν όταν θα έλθει η στιγμή.
Η φωτογραφία κινητοποίησε και τους εισαγγελείς, οι οποίοι διέταξαν την παρακολούθηση ΟΛΩΝ των κινήσεων και των συνομιλιών του Αζέρου.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι εισαγγελείς να «δέσουν» χειροπόδαρα τους υπουργούς Εσωτερικών, Οικονομίας, ΠΕΧΩΔΕ και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, ενώ υπάρχουν υπόνοιες ότι έχουν στοιχεία και για τον γιο του Ερντογάν, τον Μπιλάλ, ο οποίος -σημειωτέον- έχει πολύ στενές σχέσεις με τον Σαουδάραβα μεγαλοεπιχειρηματία Ελ Καντί, του οποίου όλους τους λογαριασμούς από το 2001 έως το 2012 ο ΟΗΕ και οι ΗΠΑ είχαν παγώσει, επειδή τον θεωρούσαν χρηματοδότη της Αλ Κάιντα.
Εκτός του υπουργού Εσωτερικών Μουαμέρ Γκιουλέρ (θεωρείται από τους άμεσα εμπλεκομένους στη δολοφονία του Αρμένιου δημοσιογράφου Χραντ Ντινκ), που άρπαξε πάνω από 9.000.000 δολάρια, στο σκάνδαλο εμπλέκεται ο στενός φίλος και κοντοχωριανός του Ερντογάν υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Ερντογάν Μπαϊρακτάρ, ο οποίος, παρεμπιπτόντως, εμπλέκεται και σε άλλο σκάνδαλο, αυτό του μεγαλοκατασκευαστή Αγάογλου, ο οποίος επίσης συνελήφθη.
Τέλος, ο υπουργός Οικονομίας Ζαφέρ Τσαγλαγιάν, για να διευκολύνει τη διακίνηση χρυσού και κεφαλαίων μέσω των τελωνείων και της κρατικής Halk Bankasi, έλαβε 13.489.000 δολάρια, τα 5.000.000 την παραμονή ερώτησης στη Βουλή που αφορούσε τον Σαράφ, για να τον υπερασπιστεί με μεγαλύτερο σθένος.
Ο Εγεμέν Μπαγίς έλαβε 3.000.000 δολάρια, για γραφειοκρατικού τύπου διευκολύνσεις (βίζες, άδειες παραμονής κ.λπ.) στους συνεργάτες του Σαράφ.
Οσα αναφέρουμε παραπάνω είναι «δεμένα» καλά από τους εισαγγελείς και φαίνεται ότι το πλήγμα που δέχονται ο Ερντογάν και το κόμμα του είναι καθοριστικό, αφού χάνουν τη ισλαμικό ηθικό πλεονέκτημα, το οποίο, όπως προείπαμε, επικαλούνταν στα δύσκολα ο πρωθυπουργός, για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα.
Η υπόθεση έχει και άλλες διαστάσεις, όπως η επιρροή που πιθανόν άσκησαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ στον Γκιουλέν κι αυτός με τη σειρά του στους εισαγγελείς και τους αστυνομικούς, για να πληγεί η κυβέρνηση.
Ομως κανείς δεν είπε ότι ζούμε σε έναν αγγελικό κόσμο, πολλώ δε μάλλον όταν εμείς οι ίδιοι είμαστε βουτηγμένοι στον βούρκο της διαφθοράς, αφού τότε ούτε ο Μωάμεθ ούτε ο Αλλάχ μπορούν να μας γλιτώσουν από τη Νέμεση.
Σάββας Καλεντερίδης
