Η Χρυσή Αυγή για χρόνια έπαιρνε κάτω από 0,4% και η «ανανεωτική» (τρομάρα της) Αριστερά, ο πυρήνας των σημερινών συριζαίων, μπαινόβγαινε στη Βουλή κουτσοπαλεύοντας το έρμο το 3%. Ετσι, οι μεν ήταν για χρόνια στο περιθώριο με ανύπαρκτη πολιτική επιρροή και οι δε ήταν οι light και φιλοευρωπαϊστές αριστεροί «διανοούμενοι», η πιο συμπαθητική και πολιτισμένη εκδοχή της Αριστεράς, που έπαιζε και φυσαρμόνικα στα μπαλκόνια, ένα κόμμα στελεχών, τα οποία εργοδοτούσαν εναλλάξ το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. Τρουπώσανε παντού, στα πανεπιστήμια, στα υπουργεία, στα συγκροτήματα των νταβατζήδων, μπετατζήδων και λοιπών συγγενών και πάει λέγοντας. Το έχουμε ξαναπεί, όσους τους στένευε στον καβάλο η πειθαρχία του ΚΚΕ, δηλώνανε «ανανεωτικοί», τροτσκιστές κ.λπ., καθ’ όπερ σ’ εκείνες τις μακρινές εποχές ήταν μόδα η αριστεροσύνη, οι ινδικές φούστες και η μπουρδολογία περί των διάφορων δρόμων προς τον σοσιαλισμό. Τότε, όταν σε κάθε εκλογική μάχη ήταν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, δεν διακρίνονταν για την επιθετικότητα που τους διακρίνει σήμερα, επειδή νομίζουν ότι πλησιάζουν στην εξουσία κι αμολάνε οι από κάτω επαναστατικές πορδές στον άνεμο για Μελιγαλάδες και οι από πάνω, σαν τη Ρένα, για την «ιερή σκυτάλη των Κορυσχάδων» που δεν θ’ αφήσουν να πέσει κάτω. Δεν ξέρω μόνο, όταν δούλευε επί Ακη και Γιάννου στο Ινστιτούτο Αμυντικών Αναλύσεων η μανδάμ, πού την είχε ακουμπήσει τη σκυτάλη για να μη σκονίζεται…
Επομένως, δεν χρειάζεται να είσαι μετρ της πολιτικής ανάλυσης ούτε πτυχιούχος του Μαθηματικού για να καταλάβεις ότι οι σημερινοί ψηφοφόροι της Χ.Α. και του ΣΥΡΙΖΑ/Βίλα Αμαλία/JP Morgan, στη συντριπτική τους πλειονότητα, προέρχονται από τα άλλα κόμματα. Η Ελλάδα δεν έχει 8%, 10% ή 12% εθνικοσοσιαλιστές, ρατσιστές, θαυμαστές του Αδόλφου ή του Μουσολίνι. Οτι έχει μερικά εκατομμύρια διακομματικούς τσαντισμένους, έχει. Πάντως, οι ψηφοφόροι της Χ.Α. δεν είναι στη συντριπτική τους πλειονότητα νεοναζί ούτε εξωγήινοι. Είναι πρώην ψηφοφόροι της Ν.Δ., του ΠΑΣΟΚ και της ποικιλόχρωμης Αριστεράς.
Ούτε έχει η Ελλάδα 27% ή 28% οπαδούς των παλαβών εξαρχειώτικων συνιστωσών. Στον ΣΥΡΙΖΑ πλέον η μεγαλύτερη, η πλειοψηφική συνιστώσα είναι το παλιό καλό κρατικοδίαιτο ΠΑΣΟΚ. Εξ ου, μεταξύ άλλων, και ο τεράστιος εκνευρισμός της Κουμουνδούρου με γελοία προσχηματικά επιχειρήματα για την εκλογή των ευρωβουλευτών με σταυρό. Πώς να περάσουν γραμμή σε αυτούς που δεν ξέρουν, που δεν ελέγχουν; Ούτε μπορούν να αποκλείσουν τους ανακυκλωμένος πασόκους ούτε και να κατευθύνουν τη σταυροδοσία στους εκλεκτούς της ηγετικής ομάδας, της Τσίπρας και Κολλητοί Α.Ε. Δεν υπάρχουν ο μηχανισμός και η συνοχή κομματικής συνείδησης για κάτι τέτοιο. Το μπάχαλο με Καρυπίδη και Βουδούρη είναι ενδεικτικό ότι η ευκαιριακή και χαλαρή συνομοσπονδία της βάσης μπορεί να έχει απρόβλεπτη και ανεξέλεγκτη συμπεριφορά σε μια εκλογή που δεν έχει προηγούμενο. Χαλάσανε πολλές κολεγιές και υποσχέσεις.
Από την άλλη, σας το λέω ευθέως, ο Τσίπρας επιθυμεί διακαώς ισχυρή Χρυσή Αυγή. Ανάβει λαμπάδες, τώρα που ‘ριξε και κάνα δυο προσκυνήματα στις άγιες εικόνες, να ανδρωθεί κι άλλο η Χρυσή Αυγή. Ο κορμός των ενδεχόμενων ψηφοφόρων του Νίκου Μιχαλολιάκου είναι δυσαρεστημένοι και οργισμένοι νεοδημοκράτες που θέλουν να εκφράσουν την οργή τους στην κάλπη, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι η Χ.Α. δεν είναι η λύση αλλά απλώς άλλο ένα πρόβλημα. Μάλιστα, η Κουμουνδούρου και οι προπαγανδιστές της τηρούν μια ύπουλη και επιθετική στάση, καθυβρίζοντας και συκοφαντώντας ως «ακροδεξιό», «φασίστα» και «φιλοχρυσαυγίτη» οποιονδήποτε στη Ν.Δ. εκφράζει εθνικό λόγο, αντίθετο στις μηδενιστικές και αριστερίστικες πομφόλυγες και πρακτικές τους, που τη μια κλείνει το μάτι στον «αστικό κόσμο» και την άλλη αναβαπτίζεται στα δυσώδη νάματα του αριστερισμού. Αυτό εξοργίζει ακόμη περισσότερο τον κορμό της βάσης της Ν.Δ., που είναι η λαϊκή Δεξιά, ο οποίος θεωρεί ότι η κυβέρνηση δεν φέρεται ισοδύναμα στην ανομία και τη θρασύτητα της τυχοδιωκτικής Αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ και του λεγόμενου «χώρου». Αυτό η Κουμουνδούρου ευελπιστεί να μετατραπεί σε περαιτέρω διαρροές προς τη Χ.Α., ώστε να εξασφαλίσει το κρίσιμο προβάδισμα, αναγκαίο για το bonus των 50 εδρών. Ετσι, αφενός, τα τελευταία χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ο μεγαλύτερος στρατολόγος της Χ.Α. με την άθλια και τυφλή στάση του έναντι της λαθρομετανάστευσης, της εγκληματικότητας και των εθνικών θεμάτων, καθυβρίζοντας κάθε λογική πατριωτική φωνή, αφετέρου, τώρα εύχεται τη μεγαλύτερη άνοδό της, υποδαυλίζοντας τη δυσαρέσκεια της δεξιάς λαϊκής βάσης με την αναπάντητη στοχοποίηση του εθνικού λόγου, ώστε να αποδυναμωθεί η Ν.Δ.
Η απάντηση σε αυτό το ύπουλο παιχνίδι δεν μπορεί παρά να είναι μία, η ιδεολογική μάχη χωρίς μισόλογα και ενοχές, το ξεβράκωμα του τυχοδιωκτισμού και της ενάντια στα εθνικά συμφέροντα στάσης του ΣΥΡΙΖΑ σε μια σειρά από ζητήματα. Από τη γελοιότητα του «σκίζω-γυαλίζω το Μνημόνιο» και την υποκρισία των αριστερών εκατομμυριούχων στελεχών του που επενδύουν στην BlackRock παραμυθιάζοντας τον απλό κόσμο στις Σκουριές, έως το «άρατε πύλας» για τη λαθρομετανάστευση, έως τις μειώσεις μισθών και την επιβολή ατομικών συμβάσεων στους εργαζόμενους στην «Αυγή», αλλά και την εγκληματικότητα, της τρομοκρατίας συμπεριλαμβανομένης, τις Ενοπλες Δυνάμεις, το ψευδομακεδονικό και τη στάση έναντι του τουρκικού επεκτατισμού.
