Αγοράζω παλιά. Ανακυκλωμένους σταλινικούς, παρενδυτικούς ολοκληρωτικούς που υποδύονται τους «προοδευτικούς». Αγοράζω αυταρχικά θρασίμια που θέλουν να μας επιβάλουν ποιος θα εκπροσωπεί τη Δεξιά στα κανάλια και ποιος θα είναι εισηγητής της στη Βουλή. Δίνω δυόμισι βορειοκορεατικά γουόν, ένα παλιό μπουζί από Harley Davidson της Αστυνομίας Πόλεων του 1970 και τρία καπάκια μπίρας.
Ποιον συριζαίο βουλευτή «εξαγοράζω»; Αμα έδινα και δύο παλιά τεύχη του «Μπλεκ», θα έπαιρνα Σκουρλέτη, αλλά θα ήταν πεταμένα λεφτά, διότι δεν είναι βουλευτής. Βλέποντας τα «πόθεν έσχες», αποκλείω τον Τσακαλώτο με την αλλοδαπή κρατημένη εκφορά (876.000 €), τη Βαλαβάνη (909.500 €), τον Σταθάκη (827.061 €), τον Τσουκαλά (1.071.000 €), την Μπόλαρη (565.000 €), τον Ζερδελή (528.010 €) και τον φτωχό Αποστόλου (μόνο κάτι τσουρούτικα 382.643 €). Αποκλείεται κι ο Παπαδημούλης (1.329.600 €), όχι μόνο γιατί είναι ο πιο φραγκάτος απ’ όλους αλλά είναι πλέον ευρωβουλευτής και δεν ψηφίζει για Πρόεδρο. Εκτός από εγνωσμένου αριστερού ήθους, ως φορτωμένοι με χρήμα είναι πιο σκληρά καρύδια και δεν μπορεί να τους ικανοποιήσει ο σκοτεινός κουμπαράς μου.
Πέραν της πλάκας, νομίζω ότι όλοι καταλάβαμε τι ήταν αυτό που προσπάθησε να κάνει ο Σκουρλέτης με τη μονίμως ξινισμένη έκφραση. Ως τώρα νόμιζα ότι είναι έτσι η φάτσα του γιατί τον στενεύουν τα παπούτσια ή του βρομάνε οι ιδέες του. Τώρα πια ξέρω ότι του βρομάνε πολιτικά οι πράξεις του κάθε που ανοίγει το στόμα του και βγαίνουν «βατράχια». Απλά η οσμή φτάνει ως τα ρουθούνια του, αλλά είναι αποσυνδεδεμένη η πολιτική συνείδησή του. Διότι μόνο κάποιος που έχει γραμμένη στα παλιά του τα παπούτσια τη χώρα, τον λαό, το εθνικό συμφέρον θα διέπραττε τέτοιο πολιτικό ατόπημα χάριν μικρομματικής ιδιοτέλειας.
Ηταν ένας λεκτικός τραμπουκισμός στη συκοφαντική, τυχοδιωκτική πολιτική παράδοση της παρδαλής Αριστεράς. Δεν έχει σημασία αν βρέθηκε έκθετος, με το πανελλήνιο να γελάει ειρωνικά με την «παπατζίδικη» τεκμηρίωση των πέτσινων καταγγελιών του. Σημασία έχει το «τρομοκρατικό» μήνυμα να φτάσει στους βουλευτές εκτός κυβέρνησης, ότι, αν ψηφίσουν για Πρόεδρο, ήδη στον λάκκο τα συντρόφια ανακατεύουν τη λάσπη. Βέβαια, με την παρέμβαση της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου ο συριζαίος «τηλεβόας» της μουσαντένιας προπαγάνδας βρέθηκε καβάλα ανάποδα στον γάιδαρο και κουρεμένος γουλί. Αυτός νομίζει ότι ψιλοβρέχει και παραπέμπει στην… «Kontranews».
Μπορεί να του το ‘παν και στο φλιτζάνι ή να το ‘δε όνειρο, όταν έβαλε τα κουφέτα της Κλάραμπελ στο μαξιλάρι του. «Μεγάλη πόρτα θα διαβεί, πολλά λεφτά θα πάρει ένας ψηλός μελαχρινός σπαθάτος, που θα ψηφίσει για Πρόεδρο». Χμμμ! Και γιατί να μην τα πάρει αυτός που ΔΕΝ θα ψηφίσει για Πρόεδρο; Καλά ‘ξηγήθηκε ο Καλαντζής και τους το κάρφωσε στο κούτελο ανάποδα, για να το διαβάζουν σωστά στον καθρέφτη. Αλλωστε, πιο κοντά και πιο φτηνά είναι το 121 από το 180, σύμφωνα με τη λαμογέ λογική των συριζαίων. Οταν κλείνεις το μάτι στους ανεξάρτητους και δημαρίτες βουλευτές ότι θα έχουν θέση στα ψηφοδέλτια σου, αν καταψηφίσουν όποιον προταθεί για Πρόεδρος, τότε ποιος είναι αυτός που «δωροδοκεί», ρε συντρόφια; Εσείς και μόνον εσείς.
Ο ξινισμένος σύντροφος μαζί με τον Παππά, τον «αντ’ αυτού», θα μπορούσαν να κάνουν μεγάλη καριέρα σε μια γωνιά στην Πειραιώς, μ’ ένα χαρτόκουτο βαλμένο ανάποδα, δύο δαχτυλήθρες κι ένα ρεβίθι. Ξέρω, θα μου πείτε ότι ο «Παπάς» παίζεται με τρία τραπουλόχαρτα ή τρεις δαχτυλήθρες. Με τρεις, βρε κουτομόγιες, παίζει μόνο ο αρχισύντροφος, ο Αλέξης, όταν μιλάει για το χρέος, που μια το «κουρεύει», μια του κάνει κοτσιδάκια ράστα, μια το βάζει στον ψυγειοκαταψύκτη του Δραγασάκη. Τσιλιαδόρος, πάντως, στην πάνω γωνία ευελπιστεί να είναι ο Πανούλης. Και λέω «στην πάνω», διότι την κάτω γωνία και την πρώτη θέση στο Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ/Βίλλα Αμαλία/Opus Dei την έχει ήδη πιάσει ο Φώτης, τέως «Τσιριμώκος», «Φανούρης Κουνέλης» κ.λπ. Ηταν κι αυτά στο πλαίσιο της ανθρωποφαγικής, χυδαίας και συκοφαντικής παράδοσης των συντρόφων, αλλά ο σκοπός αγιάζει τον Φώτη κι από «Τσιριμώκος» και «Κουνέλης» γίνεται πάλι σύντροφος και σταυραδέρφι.
Ο Πανούλης συνεχίζει να μαδάει από βουλευτές και στελέχη, αλλά, μόλις σιγουρευτεί δημοσκοπικά ότι τη Βουλή θα την ξαναδεί με το μακαρόνι και δεδομένου ότι οι συριζαίοι κατά βάθος τον σιχαίνονται, αφού στη μυαλοφυγόδικη «λογική» τους πας μη αριστερός φασίστας, θα ρίξει ένα αργεντίνικο τάγκο στο ισόγειο της Συγγρού και θα περιμένει υπομονετικά στον προθάλαμο, με «αντάλλαγμα» την πολιτική επιβίωση. Μια εκτίμηση κάνω.
Αλλωστε, αφού γύρισε η Ντόρα, δεν την περίμενα με λουλούδια στα σκαλιά της Συγγρού, αλλά γίναμε κοντοχωριανοί, τότε και του σπανού τα γένια γίνονται. Μήπως θυμάστε τι έλεγαν κάποτε θυμωμένοι ο Μαρκόπουλος ή ο φίλος μου ο Νικήτας; Τελικά, όπου κι αν πας ν’ αλητέψεις, όπου κι αν ξενοκοιμηθείς, σαν το σπίτι σου δεν έχει, κι εκεί γυρίζουν και τα καλά και τα κακά παιδιά, τα κακά με μεγαλύτερη νοσταλγία κι όλα νερό κι αλάτι και θα φάμε και μόσχο, που είναι πιο υγιεινός…
Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης
*δικηγόρος
