Οι νέες διαρροές ότι η διερεύνηση της «λίστας Λαγκάρντ» καθίσταται, σχεδόν, αδύνατη λόγω της άρνησης συνεργασίας των ελβετικών Αρχών (που την αντιμετωπίζουν ως προϊόν υποκλοπής) θα προκαλούσε τρανταχτά γέλια, αν η υπόθεση δεν ήταν τόσο σοβαρή και αν η οικονομική και κοινωνική συγκυρία δεν ήταν τόσο κρίσιμη.
Η «δ» (από τα ελάχιστα μέσα ενημέρωσης που έχουν ασχοληθεί εκτεταμένα με το ζήτημα) έχει τονίσει ότι κανένα από τα 2.062 φυσικά και νομικά πρόσωπα της λίστας δεν πρέπει να θεωρείται, εκ των προτέρων και άκριτα, υπεύθυνο φοροδιαφυγής. Ο τόπος των καταθέσεων και το ύψος των λογαριασμών προκαλούν υποψίες, αλλά δεν ισοδυναμούν με ενοχή.
Αντίθετα, δείχνουν ασέβεια προς τον νόμο όσοι δημόσιοι λειτουργοί ολιγωρούν ή και δυσχεραίνουν τις έρευνες, καθώς συμπληρώνονται σχεδόν δύο χρόνια από τη δεύτερη παραλαβή της «λίστας» (τέλη του 2012) και παρατηρούνται φαινόμενα που ομοιάζουν με τις περιόδους Παπακωνσταντίνου και Βενιζέλου. Τρία είναι τα κύρια στοιχεία της παρούσας κατάστασης:
- Πρώτον, στο πολιτικό επίπεδο, η κυβέρνηση αυτοπαγιδεύεται στην εικόνα ότι είτε συγκαλύπτει την υπόθεση είτε δεν τολμά να την ερευνήσει. Αποτελεί αυτοκτονία στον δρόμο προς τις κάλπες η ταύτιση της κυβέρνησης με τους φοροφυγάδες και του ΣΥΡΙΖΑ με τη διαφάνεια. Το ερώτημα Τσίπρα «Ποια είναι η μαφία που εμποδίζει τις έρευνες» θα αποτελεί κεντρικό στοιχείο των προσεχών εκλογών με απήχηση (και δικαίως) στη λογική και στο συναίσθημα του μέσου, ταλαιπωρημένου, πολίτη. Τι φταίει η κεντροδεξιά παράταξη της ελεύθερης οικονομίας και των ίσων ευκαιριών να κατασυκοφαντείται και να φορτώνεται τις αμαρτίες της «λίστας»;
- Δεύτερον, στο οικονομικό επίπεδο, καμιά σοβαρή επένδυση δεν θα έρθει στη χώρα όσο οι εκθέσεις πρεσβειών και τραπεζών αναφέρονται στη χαώδη φορολογική νομοθεσία και στη νόθευση του ανταγωνισμού μέσω της φοροδιαφυγής. Φαινόμενα μη διερεύνησης ή πλημμελών ελέγχων της μεγάλης φοροδιαφυγής δεν συναντώνται πλέον σε προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες τα τελευταία 15-20 χρόνια. Ισα ίσα, οι κυβερνήσεις τους επιδιώκουν, με θεμιτά και αθέμιτα μέσα, να βρουν παρόμοιες λίστες, ώστε να συλλέξουν μεμιάς φορολογικά έσοδα και να πείσουν ότι οι επενδύσεις μπορούν να γίνουν σε καθεστώς νομιμότητας και ισότητας.
- Τρίτον, στο καθαυτό ερευνητικό και νομικό επίπεδο. Οσο γελούν οι ξένες κυβερνήσεις με την εξαγγελία του ΣΥΡΙΖΑ ότι έχει στρατηγικό στόχο τη διάλυση του ΝΑΤΟ, άλλο τόσο ξεκαρδίζονται όταν ακούν ότι το ελληνικό κράτος δεν μπορεί να ερευνήσει τη «λίστα Λαγκάρντ». Ειδικοί του κλάδου των διεθνών οικονομικών ερευνών τη θεωρούν μάλιστα από τις «εύκολες περιπτώσεις», υπογραμμίζοντας ότι «τα περισσότερα στοιχεία τα έχετε ήδη στο πιάτο». Η -αναμενόμενη- άρνηση συνεργασίας της Ελβετίας δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, αφού οι αριθμοί των λογαριασμών είναι ήδη σε γνώση των ελληνικών Αρχών και, μέσω της διακρατικής συνεργασίας με άλλες χώρες και οργανισμούς, όπως ο SWIFT, είναι εύκολη η αναζήτηση εμβασμάτων παγκοσμίως.
Σύντομα η «δ» θα παρουσιάσει, μέσω μιας ενδιαφέρουσας δικαστικής διαδικασίας στο εξωτερικό, ορισμένα από τα στοιχεία που έχει συγκεντρώσει για μερικούς πρωταγωνιστές της υπόθεσης. Αυτό που μπορεί να κάνει μία εφημερίδα δεν μπορεί να το καταφέρει το ελληνικό κράτος;
Αλέξανδρος Τάρκας
* Εκδότης του περιοδικού «Αμυνα & Διπλωματία» και σύμβουλος ξένων εταιριών μελέτης επιχειρηματικού ρίσκου για τη ΝΑ Ευρώπη.
