Πρωτοβουλία σε σωστή κατεύθυνση συνιστά η απόφαση του πρωθυπουργού να προσκαλέσει στην Αθήνα τον Τούρκο ομόλογό του, με πρόσχημα τη διεξαγωγή του -αναβληθέντος- ανώτατου συμβουλίου συνεργασίας των δύο χωρών, αλλά με πραγματικό στόχο την αποκλιμάκωση της έντασης με την Αγκυρα.
Σωστή και επιβεβλημένη, θα προσέθετα, καθώς ένα «μπρα ντε φερ» διαρκείας με τις τουρκικές αεροναυτικές δυνάμεις στο Αιγαίο θα μπορούσε να προκαλέσει τη σπίθα που θα οδηγούσε σε ανεξέλεγκτη ανάφλεξη.
Το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται σήμερα η Ελλάδα είναι μια στρατιωτική εμπλοκή με την Τουρκία, η οποία διαθέτει δυστυχώς την πολυτέλεια για τυχοδιωκτισμούς και περιπέτειες. Κάποιοι επιπόλαιοι ΑΟΖολόγοι και γεωστρατηγικοί «φιλόσοφοι» που κατοικοεδρεύουν στου Μαξίμου ισχυρίζονται ότι οι διεθνείς συγκυρίες και ιδιαίτερα η διαφαινόμενη αποστασιοποίηση των ΗΠΑ από τον Ερντογάν ενισχύουν τη θέση της χώρας μας, που θα μπορούσε να συνθέσει μια μίνι «συμμαχία» εναντίον της Τουρκίας με την Αίγυπτο και το Ισραήλ. Αυτά βεβαίως είναι αποκυήματα καλπάζουσας φαντασίας όπως αποδείχτηκε και με την τριμερή συνάντηση του Καΐρου, που κατέληξε απλώς σε μία υπενθύμιση της ανάγκης «για επίσπευση των συνομιλιών καθορισμού της ΑΟΖ», χωρίς να είναι βέβαιον αν σε αυτή συμπεριλαμβάνεται το Καστελόριζο!
Κοντολογίς, υπάρχουν πράγματι κοινά συμφέροντα που θα επέτρεπαν μια τετραμερή «συνεννόηση», αλλά ως εκεί. Ούτε η Αίγυπτος ούτε το Ισραήλ θα μπουν σε πόλεμο με την Τουρκία για να προστατέψουν κυπριακές πλατφόρμες ή ελληνικά ψαράδικα…
Συνεπώς, μπροστά στο απευκταίο ενδεχόμενο είμαστε μόνοι μας και αυτό το έχει συνειδητοποιήσει ο πρωθυπουργός. Αυτός είναι κι ο λόγος που καλεί τον Νταβούτογλου στην Αθήνα, προτού το θερμόμετρο φτάσει σε σημείο… βρασμού.
Μόνο που η πρόσκληση ενέχει ρίσκο. Γιατί δεν ξέρουμε τι κουβαλάνε στο μυαλό τους οι απέναντι και με τι διαθέσεις θα έρθουν στην Αθήνα.
Αν ο κ. Νταβούτογλου προσέλθει με ύφος εκ προοιμίου νικητή και ανοίξει το στόμα του παραπάνω απ΄ όσο επιτρέπουν οι διπλωματικοί κανόνες φιλοξενίας, ο Ελληνας πρωθυπουργός θα πρέπει να τον ανακαλέσει στην τάξη, εν ανάγκη όπως ακριβώς έπραξε ο Σέρβος πρωθυπουργός Αλεξάντρ Βούτσιτς μπροστά στον αποθρασυμένο Αλβανό ηγέτη Εντι Ράμα, που επιχείρησε να τον ταπεινώσει μέσα στη χώρα του.
Ταπείνωση (κι) από τους Τούρκους εντός έδρας δεν αντέχει η χώρα, ύστερα από αυτά που έχει περάσει τα τελευταία χρόνια. Καλό θα ήταν επομένως να το διαμηνύσει εγκαίρως αυτό ο Σαμαράς στην άλλη ακτή του Αιγαίου, για να αποφύγουμε παρατράγουδα…
Γιώργος Χαρβαλιάς
