Το αφήγημα του Τσίπρα συνοψίζεται σε αυτό: Η Μέρκελ, οι δανειστές, φοβούμενοι τις συνέπειες στην ευρωζώνη από πιθανή κατάρρευση της Ελλάδας, θα υποχωρήσουν στον τσαμπουκά του. Θα καθίσει ο Αλέξης απέναντι σε αυτή και στον Σόιμπλε, θα πει αυτά που λέει εδώ, παίζοντας τον νοερό «ζουρνά» του, κι αυτοί περιδεείς θα υποχωρήσουν. Θα μας «κουρέψουν» το χρέος και ταυτόχρονα θα του δώσουν ζεστό χρήμα, γιατί από αλλού δεν υπάρχει, για να κάνει προσλήψεις στρατιών ανέργων και επαναπροσλήψεις απολυμένων, να ξαναφτιάξει μια νέα ελλειμματική Ολυμπιακή, καταβόθρα δισεκατομμυρίων, να ξανανοίξει την ΕΡΤ με μερικές χιλιάδες υπαλλήλους, να μοιράσει μισθούς, συντάξεις, επιδόματα, να αγοράσει πίσω τις ιδιωτικοποιημένες εταιρίες, τον ΟΤΕ, τον ΟΠΑΠ κ.λπ., να δώσει στους πάντες τα πάντα και να χρηματοδοτήσει και ανάπτυξη με δημόσιες επενδύσεις και χρήμα των δανειστών.
Πόσο πιθανό είναι αυτό; Πόσο πιθανό είναι να μας χαρίσουν μέρος του χρέους και να μας χρηματοδοτήσουν κι από πάνω για να επιστρέψει η χώρα στο 2008, στις ίδιες πολιτικές, που έφεραν τη χώρα εδώ με κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ ή Ν.Δ. και έναν μηχανισμό λεηλασίας και παρακμής στην Παιδεία, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, στα ΜΜΕ, στα έργα και στις προμήθειες, στελεχωμένο από κάργα αριστερούς, με μια μεγάλη δεξιά τσέπη έκαστος;
Αυτό είναι και το πραγματικό δίλημμα ενός εκάστου των 300 για τις τρεις αλλεπάλληλες ψηφοφορίες, πέρα φυσικά από την πιθανότητα προσωπικής επανεκλογής τους στις εθνικές εκλογές, αν γίνουν τον Ιανουάριο, και του εάν ευρισκόμενοι ξαφνικά σπίτι τους θα μπορέσουν ποτέ να έχουν ως εργαζόμενοι τις γενναίες απολαβές του βουλευτή, τα προνόμια και το ονόρε του.
Με τη ΔΗΜ.ΑΡ., που τώρα κολεγιάζει μ’ αυτούς που κατήγγειλαν λάβροι, είναι φανερό τι συμβαίνει. Πάω στοίχημα μια ποιητική συλλογή του ρέκτη Κουράκη κι ένα δακρύβρεχτο άρθρο της πονόψυχης Ζωής για φιλομαθείς ληστές ότι έχουν υποσχεθεί στον Φώτη ότι θα τον βάλουν επικεφαλής στο Επικρατείας και μετά θα τον εκλέξουν Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Στους δε βουλευτές του, που πριν στήριζαν με ζέση την παρούσα πολιτική και κατήγγελλαν με οργή τον ΣΥΡΙΖΑ για τυχοδιωκτισμό και ανευθυνότητα, πιθανώς έταξαν θέση στα ψηφοδέλτια και σε όσους δεν εκλεγούν γιούργια στο κράτος σε οργανισμούς και άλλα σιγουρατζίδικα μέρη.
Στους εναπομείναντες ΑΝ.ΕΛ. δεν ξέρω αν και τι έταξαν, γιατί με τόσο βαθύ ΠΑΣΟΚ, συνιστώσες και δημαρίτες να συνωστίζονται, θα μείνουν μόνον κάτι λιμά. Δεδομένων των «πολιτισμικών διαφορών» που επισήμανε σηκώνοντας το φρύδι ο Αλέξης, ίσως τους δώσει την προεδρία της Γιορτής του Κρασιού ή ανασυστήσει για πάρτη τους την Εταιρία Κωπαΐδος.
Αν επικρατήσουν οι εκβιασμοί και η ιδιοτέλεια, παρότι σχεδόν όλοι στην αντιπολίτευση αντιλαμβάνονται την καψοκαλύβικη βάση της πρότασης της Κουμουνδούρου, τότε θα έχουμε τη μεγάλη ρελάνς, το ξεκαθάρισμα που πάντα κάνει μόνο η ανελέητη πραγματικότητα.
Αν η μοίρα μας το φέρει και ο Αλέξης τα πει αυτά ως εκπρόσωπός μας στον Σόιμπλε κι ο Τεύτων υπουργός, αντί να πάει προς νερού του, απλά σηκώσει το φρύδι του πιο ψηλά από τον Αλέξη και νεύσει αρνητικά, τότε θα ζήσουμε όλοι ζωντανά το σενάριο του «Mad Max»…
Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης
