Ας ετοιμάζεται ο Τσίπρας και για άλλες αποκαλύψεις
Η κυβέρνηση ξεπέρασε μάλλον ανώδυνα στην πρώτη της φάση την υπόθεση Κατρούγκαλου. Αν δεν ήταν ο πρώτος και αν δεν επίκειτο το ραντεβού με τη Μέρκελ, σήμερα ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου θα ήταν παρελθόν. Προμήθεια 12% για νομοθετική ρύθμιση είναι ο ορισμός του σκανδάλου. Ωστόσο, για να μην υπάρχουν αυταπάτες και επειδή το κλίμα παρουσιάζει ομοιότητες με το φθινόπωρο του 2004, θεωρώ σκόπιμο να θυμίσω στον πρωθυπουργό ότι χειρίστηκε αντίστοιχες καταστάσεις ο Κώστας Καραμανλής την εποχή που έδωσε στη δημοσιότητα τον βασικό μέτοχο.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται σήμερα, ελπίζω όχι ως φάρσα. Από τον Μάρτιο του 2004, που εξελέγη η κυβέρνηση της Ν.Δ., έως και τον Νοέμβριο, που ανακοίνωσε τα σχέδιά της για τον βασικό μέτοχο, οι ισχυροί παίκτες του συστήματος κράτησαν θεσμική στάση απέναντί της. Ούτε συμπολίτευση ούτε και αντιπολίτευση. Ουδετερότης. Δεν ήρξαντο πρώτοι χειρών αδίκων. Από την ημέρα που πήγε ο Καραμανλής στο ξακουστό γεύμα του Μπαϊρακτάρη και είπε την περίφημη φράση «δεν μπορεί να διοικούν τη χώρα πέντε νταβαντζήδες, πέντε συντεχνίες και άλλες δυνάμεις», όλα άλλαξαν. Κανάλια, εφημερίδες, αναλυτές άρχισαν να αποκαλύπτουν μικρά και μεγάλα «σκάνδαλα» της περιόδου εκείνης, πυροβολώντας την κυβέρνηση των ολίγων μηνών, λες και βρισκόταν δεκαετίες στην εξουσία. Τόση ήταν η ένταση των πυροβολισμών. Ο Καραμανλής δεν αιφνιδιάστηκε. Αποφάσισε όμως -δεδομένου ότι η βασική προεκλογική διακήρυξή του ήταν το «σεμνά και ταπεινά»- να αντιμετωπίσει κάθε περίπτωση χωριστά.
Δεν είμαι απολύτως βέβαιος ότι επί των ημερών του ο Κατρούγκαλος θα την είχε γλιτώσει. Εκείνον τον πρώτο χρόνο της διακυβέρνησης της χώρας από τη Ν.Δ. απομακρύνθηκε ένας υφυπουργός Οικονομικών για ανάρμοστη σχέση με επιχειρηματία, απομακρύνθηκε υποδιοικητής δημόσιου οργανισμού, επειδή είχε υπερασπιστεί έμπορο ναρκωτικών ως δικηγόρος, ο διευθυντής του γραφείου Τύπου νυν πολιτειακού παράγοντα και άλλοι για τους οποίους ηγέρθησαν θέματα. Παρέμειναν όμως στην κυβέρνηση όσοι αποδεδειγμένα δέχτηκαν εμπαθείς και αστήρικτες επιθέσεις.
Ο Καραμανλής προστάτεψε πεισματικά κάθε έντιμο, αλλά και δεν ήταν διατεθειμένος να σπαταλήσει πολιτικό κεφάλαιο για να υπερασπιστεί όποιον δεν πολιτευόταν όπως αυτός. Ταπεινά. Στο ίδιο ακριβώς σημείο βρίσκεται, τηρουμένων των αναλογιών, και ο Αλέξης Τσίπρας. Στο παρασκήνιο βρίσκεται ηδη σε εξέλιξη μια σφοδρή κόντρα του με τμήματα της κραταιάς επιχειρηματικής τάξης που όρισε την Ελλάδα μεταπολιτευτικά. Και, ως γνωστόν, στους πολέμους δεν σου πετούν λουλούδια και τριαντάφυλλα. Η αποκάλυψη για τον Κατρούγκαλο δεν φαίνεται ότι εντάσσεται σε αυτόν τον πόλεμο, αλλά οι επόμενες, που η ίδια η ζωή έχει δείξει ότι θα έρθουν -η εμπειρία και όχι η γνώση σε βοηθά να το μαντεύεις-, θα τον φέρουν προ ισχυρών διλημμάτων. Ας ετοιμάζεται.
Μανώλης Κοττάκης
