Παρακολούθησα άφωνος την εκπομπή που παρουσιάστηκε στο κρατικό γερμανικό τηλεοπτικό κανάλι ZDF για το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας και την αδικία των πολεμικών αποζημιώσεων! Οσοι δεν έχουν παρακολουθήσει ακόμα το σχετικό βίντεο αξίζει να ψάξουν να το βρουν γιατί η συγκεκριμένη εκπομπή είναι ό,τι καλύτερο και ακριβέστερο έχω δει σε όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης. Το εντυπωσιακό είναι ότι οι Γερμανοί παραγωγοί ξεπέρασαν ακόμα και τους Ελληνες και παρουσίασαν με απόλυτα εύστοχο τρόπο το δράμα της χώρας τόσο στα χρόνια του Μνημονίου όσο και στα μαύρα χρόνια της Κατοχής.
Με ένα απλό θεατρικό σκετς απέδειξαν ότι η συνταγή που εφαρμόζουν οι δανειστές στην Ελλάδα δεν είναι απλά λανθασμένη, αλλά αγγίζει τα όρια της παράνοιας. Βάζοντας στη θέση του Ελληνα έναν ταβερνιάρη, παρουσίασαν την τρόικα ως μια ομάδα ελεγκτών που χωρίς επιχειρήματα απαιτεί να βγει από το μενού κάθε ελληνικό φαγητό, να πουληθούν οι καρέκλες και τα πιάτα, να απολυθεί ο μάγειρας και ουσιαστικά να κλείσει το μαγαζί. Με μια απλοϊκή ιστοριούλα ανέλυσαν όλο τον παραλογισμό των τελευταίων πέντε χρόνων.
Το δεύτερο μέρος της εκπομπής, όμως, είναι ακόμα πιο εντυπωσιακό. Εκεί παρουσιάζονται αναλυτικά στοιχεία για την καταστροφή που επέφεραν οι ναζί στην Ελλάδα και αποκαλύπτεται η υποκρισία των γερμανικών κυβερνήσεων στο θέμα των αποζημιώσεων. Με έξυπνο τρόπο καυτηριάζονται οι πονηρές διατάξεις συμφωνιών του παρελθόντος και αναδεικνύεται 100% το δίκαιο της Ελλάδας. Κάπου εκεί εμφανίζεται η εικόνα ενός μικρού αγοριού που έχασε στο Δίστομο όλη την οικογένειά του και λίγο μετά το εν λόγω παιδί εμφανίζεται όπως είναι σήμερα. Ο κ. Αργύρης Σφουντούρης, μιλώντας στα γερμανικά, εξηγεί τι συνέβη στο Δίστομο και διηγείται όλες τις άκαρπες προσπάθειες δικαίωσης της Ελλάδας.
Στη συνέχεια, οι παρουσιαστές συνδέουν τις «αρχές» που επικαλείται η τρόικα με τις αποζημιώσεις: «Εφόσον ο απαράβατος κανόνας είναι όποιος έχει χρέη να πληρώνει χωρίς τρικ, γιατί αυτό δεν εφαρμόζεται για όσα έγιναν στο Δίστομο;» είναι το ρητορικό ερώτημα στην κατάληξη της εκπομπής.
Στο τέλος, το κοινό όρθιο χειροκροτούσε επί ώρα τόσο τον κ. Αργύρη Σφουντούρη όσο και τους παρουσιαστές-ηθοποιούς. Ολα αυτά θυμίζουν έντονα τις εκπομπές του Λάκη Λαζόπουλου, όμως μεταδόθηκαν από την κρατική συχνότητα της Γερμανίας. Αυτή ήταν ίσως η μεγαλύτερη επικοινωνιακή νίκη που πέτυχε η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, αλλά δεν οργανώθηκε από εμάς! Τη σχεδίασαν και την εκτέλεσαν Γερμανοί, που, όπως φαίνεται, έχουν μνήμη και συναίσθηση του δικαίου.
Τόλμησαν να καταγγείλουν τη χώρα τους και να κατακεραυνώσουν τους σφαγείς προγόνους τους χωρίς να φοβούνται αν θα πέσουν σε δυσμένεια ή αν θα χάσουν τη δουλειά τους. Τόλμησαν να ταχθούν με τον αδύναμο, τα «μαύρα πρόβατα», γιατί έκριναν ότι αυτό είναι το σωστό.
Ναι λοιπόν, αυτοί οι Γερμανοί είναι φίλοι μας. Είναι αυτοί που πάνε κόντρα στο ρεύμα και αντιστέκονται στα ψέματα, στην προπαγάνδα και στον κιτρινισμό των περισσότερων γερμανικών ΜΜΕ (με σημαιοφόρο στον ανθελληνικό αγώνα τη δηλητηριώδη «Bild»).
Η ομάδα του ZDF έδωσε ένα πολύ καλό μάθημα ελευθερίας και δημοκρατίας όχι μόνο στη Γερμανία, αλλά και στην Ελλάδα. Κυρίως, όμως, μας δίδαξε ότι δεν πρέπει να ταυτίζουμε συνολικά τον γερμανικό λαό με την κυβέρνηση Μέρκελ.
Δημήτρης Ριζούλης
