Είναι απολύτως επιτακτικό για το Βερολίνο να εμφανιστεί η χώρα μας ως αποκλειστικά υπεύθυνη για το επικείμενο ναυάγιο
Χυδαία, προκλητική αλλά και εξαιρετικά επικίνδυνη μορφή χιονοστιβάδας παίρνουν τα ενορχηστρωμένα ξένα δημοσιεύματα, που εμφανίζουν την Ελλάδα, σε συλλογική αμεριμνησία, να σφυρίζει αδιάφορα, περιμένοντας να «βρέξει ευρώ ο ουρανός».
Αυτού του είδους η κατευθυνόμενη προπαγάνδα των δανειστών, που βαφτίζει ένα ολόκληρο έθνος «ασυνείδητο και ανεύθυνο», δεν είναι ούτε τυχαία ούτε άσχετη με τις τελικές προθέσεις τους.
Ατυχώς, η εκπομπή του μηνύματος είναι… στερεοφωνική. Από τη μία έχουμε τα ντόπια «παπαγαλάκια» των Γερμανών να προφητεύουν καθημερινά την καταστροφή της χώρας στα δελτία των οκτώ, προσδιορίζοντας ακόμη και ημερομηνίες έλευσης του μοιραίου. Κι από την άλλη, τα ελεγχόμενα από το Βερολίνο ξένα μέσα ενημέρωσης φιλοτεχνούν την εικόνα μιας ελληνικής κυβέρνησης που είναι αναίσθητη, πουλά ψευτονταηλίκι και εκβιάζει, χωρίς καμία συναίσθηση του Αρμαγεδδώνα που έρχεται…
Στις αρχές της περασμένης εβδομάδας η εκστρατεία λάσπης και συκοφάντησης έφτασε στο ζενίθ, όταν η θεωρούμενη «έγκυρη» «Frankfurter Allgemeine Zeitung» έφτασε να παρομοιάσει τη διαπραγματευτική τακτική της ελληνικής αντιπροσωπίας στις Βρυξέλλες με συμπεριφορά… αλανιάρη ταξιτζή!
Προσέξτε: Η μεταφορά δεν είναι καθόλου συμπτωματική. Προσωπικά δεν βρίσκω τίποτα μεμπτό στο επάγγελμα του ταξιτζή. Στο μυαλό των Γερμανών, όμως, ο «Ελληνας ταξιτζής» είναι ένας αγράμματος «γκασταρμπάιτερ», κουτοπόνηρος και θρασύς, που κοιτά να σε κλέψει πειράζοντας το ταξίμετρο…
Η αναπαραγωγή αρνητικών στερεότυπων για τους Ελληνες είναι δυστυχώς παλαιά γερμανική τέχνη. Το… 1923 το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών είχε αναγκαστεί να προβεί σε έντονο διάβημα προς το Βερολίνο για μία γερμανική κινηματογραφική ταινία της εποχής με τίτλο «Η εκατομμυριούχος» και κεντρικό ήρωα έναν επιτήδειο Ελληνα, που προσπαθούσε να υφαρπάξει την περιουσία της εύπορης Γερμανίδας! Το όνομα του Ελληνα απατεώνα ήταν… «Κλεπτομανίδης» ή «Κλεπτομανίξ», επί το γερμανικότερον!
Στις μέρες μας ο «Κλεπτομανίξ» ή «απατεώνας ταξιτζής» προσωποποιήθηκε στον Ελληνα διαπραγματευτή Νίκο Θεοχαράκη. Εναν εξαιρετικό τεχνοκράτη, με υψηλό επίπεδο παιδείας και κύρους, που όσοι τον γνωρίζουν μόνο με… «κουτσαβάκη» δεν τον παρομοιάζουν.
Το στοιχείο, όμως, της υπερβολής δεν ενοχλεί καθόλου τους Γερμανούς. Είναι απλώς ενδεικτικό της σπουδής του Βερολίνου να «μαυρίσει» με γκεμπελικού τύπου αφορισμούς την Ελλάδα, εμφανίζοντας την κυβέρνηση και τον ελληνικό λαό ως ένα έθνος ακαμάτηδων, που πιστεύει σε παραμύθια και έχει μάθει να σιτίζεται χωρίς να δουλεύει.
Μπορεί οι χαρακτηρισμοί να σοκάρουν, αλλά είναι απολύτως ενδεικτικοί της γερμανικής εκστρατείας λάσπης, που εξυπηρετεί ένα ιδιότυπο «blame game», δηλαδή ένα παιχνίδι κατευθυνόμενου καταλογισμού ευθυνών, ώστε όταν συμβεί το μοιραίο, να μη δοθεί η εντύπωση πως οι ισχυροί της Ευρώπης στραγγάλισαν μια υπερχρεωμένη και ανήμπορη χώρα.
Η συντήρηση της «ηθικής υπεροχής» είναι εκ των ουκ άνευ για τη γερμανική στρατηγική στην Ευρώπη, καθώς το Βερολίνο επικρίνεται όλο και εντονότερα για αυταρχική συμπεριφορά και αναβίωση επεκτατικών συνδρόμων του πρόσφατου παρελθόντος. Είναι επομένως αναγκαίο να εμφανιστεί η Ελλάδα ως αποκλειστικά υπεύθυνη για το διαφαινόμενο ναυάγιο.
Οι απόψεις διίστανται για το αν αυτό θα συμβεί «πιλοτικά» εντός του Μαΐου ή στο τέλος Ιουνίου, όταν έρθει η ώρα να συζητηθεί το μεγαλύτερο πακέτο στήριξης. Πάντως οι ενδείξεις συνηγορούν ότι οι Γερμανοί βιάζονται να τελειώνουν με την Ελλάδα, προβάροντας ένα πιστωτικό γεγονός εντός ευρώ τις επόμενες εβδομάδες, που αργότερα μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για το διπλό νόμισμα ή και την έξοδο της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ενωση.
Οι σκηνές οικονομικού χάους, ο ταμειακός πανικός και τα μέτρα ελέγχου φυγής κεφαλαίων (capital control), που μοιραία θα επιβληθούν, ελπίζουν ότι θα αποθαρρύνουν επίδοξους τολμητίες, με το βλέμμα κυρίως στην Ισπανία.
Το πρόβλημα είναι ότι στην αντιπαράθεσή τους με τον Τσίπρα οι Γερμανοί δεν διστάζουν να συκοφαντήσουν έναν ολόκληρο λαό, προσπαθώντας να αποδείξουν ότι «τους άξιζε αυτό που έπαθαν». Πρόκειται για αμιγώς ρατσιστική συμπεριφορά από ένα κράτος που έχει βαριά κληρονομιά σε τέτοιου είδους μεθοδεύσεις. Και αυτό πρέπει να αναδειχθεί διεθνώς ως εθνική υπόθεση και όχι υπόθεση του Τσίπρα. Αν το καταλάβαιναν και κάποιοι στην αντιπολίτευση, που συμπεριφέρονται χαιρέκακα σαν κολαούζοι του Σόιμπλε, σίγουρα η χώρα θα είχε περισσότερες ελπίδες να αντεπεξέλθει στην άνιση μάχη που δίνει…
Γιώργος Χαρβαλιάς
