Η στάση του Παπανδρέου το 2009 και οι χειρισμοί του Τσίπρα
Οποια εκδοχή του πρωτοσέλιδου της «δημοκρατίας» και να υιοθετήσει ο Τσίπρας για τη στάση που κράτησε το 2009 ο Παπανδρέου («Προδότης ή βλαξ;»), τα συμπεράσματα είναι προφανή. Αν θελήσει να είναι επιεικής, τότε θα πρέπει να συμφωνήσει με την άποψη ότι ο κοσμοπολίτης Παπανδρέου είχε συγκλονιστική άγνοια των διεθνών ισορροπιών, της διεθνούς οικονομίας, των πλανητικών διακυβευμάτων. Διαφορετικά δεν θα είχε την αφέλεια να πιστεύει ότι το ΔΝΤ είναι ένα περίστροφο με το οποίο θα μπορούσε να απειλήσει την Ευρώπη. Επειδή ο πρωθυπουργός βρίσκεται σε μια ανάλογη ψυχολογική φάση σήμερα, απειλεί και εκείνος την Ευρώπη, ευτυχώς όχι με τα περίστροφα Παπανδρέου αλλά με τις καμπάνες Χέμινγουεϊ, καλό είναι να έχει μια γεύση για τα όρια του εκβιασμού που μπορεί να κάνει μια χρεοκοπημένη χώρα.
Στη βερσιόν της βλακείας έχουμε να κάνουμε με έναν πρωθυπουργό που το 2009 αγνοούσε πάνω σε τι τεκτονικές πλάκες πατούσε. Ας αναρωτηθεί ο Τσίπρας: Μήπως έχει καταστεί και εκείνος υπνοβάτης υποτιμώντας το γεγονός ότι κάθε «θεσμός» περιέχει εντός του πολλά κέντρα εξουσίας; (Στην Ε.Ε. έχουμε αθέατους εχθρούς την Ισπανία, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία, την Πολωνία, τη Φινλανδία – στο ΔΝΤ τις αναπτυσσόμενες χώρες, στην ΕΚΤ το γερμονόφωνο μπλοκ). Μήπως με αφορμή την αντιευρωπαϊκή στάση Παπανδρέου το 2009 πρέπει να λογαριάσει με ακρίβεια τα όρια χειρισμών του;
Αν ο πρωθυπουργός υιοθετήσει τη θεωρία της σκοπιμότητας, τότε και εδώ υπάρχει πεδίο δόξης λαμπρόν. Οπως αποδεικνύεται, ο Παπανδρέου είχε καλέσει τον Στρος Καν σύμφωνα με νεότερη δήλωση του ιδίου από τον Οκτώβριο του 2009! Η αποκάλυψη
«δένει» με αυτό που μου είχε αποκαλύψει ο Ανδρέας Λοβέρδος στη ΝΕΤ, ότι ο πρώην πρωθυπουργός έσκιζε τα ρούχα του υπέρ της ανάμειξης του ΔΝΤ στα άτυπα -χωρίς πρακτικά- υπουργικά συμβούλια της εποχής. Ας αναρωτηθεί ο πρωθυπουργός: Μήπως έκανε λάθος που δέχθηκε να του φυτέψουν ανθρώπους του ΔΝΤ στην καρδιά της κυβέρνησής του; Μήπως οι μαρτυρίες που θα προκύψουν στην Εξεταστική αποτελέσουν πυρηνικό όπλο για τη χώρα; Εισφέρω ακόμη ένα στοιχείο. Η εισαγγελική πρόταση για την ΕΛ.ΣΤΑΤ. εκτιμά ότι δεν υπήρξε έννομη συνέπεια από την παραποίηση των στατιστικών του 2009.
Ο πρώην υπουργός Χάρης Καστανίδης όμως αποκαλύπτει στο βιβλίο του ότι η αναθεώρηση του ελλείμματος στο 15,4% είχε ως άμεση συνέπεια να ζητήσει η Ευρώπη Μεσοπρόθεσμο με μέτρα 4 δισ. ευρώ! Ισχύει λοιπόν αυτό που έγραψε κάποτε ο Ελύτης, κύριε πρωθυπουργέ: Ερχεται η εποχή που το παρελθόν θα μας συγκλονίσει με την επικαιρότητά του.
Μανώλης Κοττάκης
