Η επιλογή του προέδρου της ΝΔ να συναντηθεί με τον πρώην αρχηγό του ΠΑΣΟΚ
«Λίθοι τε και πλίνθοι και ξύλα και κέραμος ατάκτως μεν ερριμμένα, ουδέν χρήσιμα εστίν» έγραφε ο Ξενοφών στα «Απομνημονεύματά» του (φράση που την αποδίδει στον Σωκράτη), θέλοντας να περιγράψει την εικόνα ενός στρατεύματος που είναι άτακτο. Αυτή η φράση θα μπορούσε να είναι το καλύτερο σχόλιο για την αντιπολιτευτική τακτική που εφαρμόζει ο κ. Σαμαράς, πράγμα που απεικονίζεται και σε όλες τις δημοσκοπήσεις, με αποτέλεσμα η ιστορική παράταξη να χάνει τα ερείσματά της στην κοινωνία.
Η εμμονή του να μην ανταποκρίνεται στον θεσμικό ρόλο του ως αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που του επιβάλλει αυτήν την κρίσιμη ώρα να έχει ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας με τον πρωθυπουργό, τον οδηγεί σε επιλογές που απομονώνουν, ακόμη περισσότερο και τον ίδιο αλλά και τη Ν.Δ.
Προφανώς ο κ. Σαμαράς δεν θέλει να υπάρχει φωτογραφία του με τον κ. Τσίπρα, που να τον δείχνει στο Μαξίμου όχι ως πρωθυπουργό αλλά ως αρχηγό της αντιπολίτευσης. Ομως ο λαός αυτόν τον ρόλο τού ανέθεσε στις τελευταίες εκλογές. Αν δεν μπορεί να τον υπηρετήσει, όπως επιβάλλουν οι θεσμοί, υπάρχει και ο δρόμος του Συνεδρίου.
Ο Σαμαράς θα έπρεπε ΗΔΗ να έχει ζητήσει συνάντηση με τον κ. Τσίπρα. Αυτό θα έκανε οποιοσδήποτε άλλος αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης την ώρα που η χώρα κινδυνεύει ΑΜΕΣΑ με χρεοκοπία. Αντ’ αυτού, επιλέγει να κάνει συναντήσεις με τον κ. Σημίτη, οι οποίες σε αυτήν τη συγκυρία δεν έχουν κανένα όφελος. Ούτε καν επικοινωνιακό. Αντίθετα, μάλιστα, ζημιά κάνουν. Ο Σημίτης για τη σημερινή κατάσταση όπου βρίσκεται η χώρα έχει μεγάλες ευθύνες. Η συνάντηση αυτή μόνο ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ λειτουργεί για τον πρώην αρχηγό του ΠΑΣΟΚ.
Δεν είναι, μάλιστα, καθόλου τυχαίο ότι η συνάντηση αυτή έγινε την επομένη της συνάντησής του με τον κ. Καραμανλή. Σαν μια προσπάθεια, δηλαδή, να χρησιμοποιηθεί ο κ. Καραμανλής ως ένα βαρύ πολιτικό άλλοθι στο βεβαρημένο πολιτικά παρελθόν του κ. Σημίτη.
Η επίμαχη αυτή συνάντηση έχει ακόμα μία πτυχή. Ο κ. Σαμαράς, λόγω της εμμονής του να αποδεχθεί το αποτέλεσμα των τελευταίων εκλογών, έχει, όπως είπαμε, απομονωθεί πολιτικά. Και ενώ οι αρχηγοί των υπόλοιπων κομμάτων αλλά και στελέχη της Ν.Δ., όπως η κυρία Μπακογιάννη, έχουν διαβουλεύσεις και συζητήσεις με τον πρωθυπουργό, ο κ. Σαμαράς χάνει πολύτιμο χρόνο με κινήσεις αντιπερισπασμού – εντυπωσιασμού, όπως αυτή με τον κ. Σημίτη, που όμως δεν φέρνουν τα επιθυμητά αποτελέσματα.
Είναι δυστύχημα για το μέλλον της χώρας ο τρόπος με τον οποίο χειρίζεται η κυβέρνηση όλους αυτούς τους μήνες το θέμα της διαπραγμάτευσης. Είναι όμως και τραγικά αναποτελεσματικός -αλλά και αδιέξοδος για τη χώρα- ο τρόπος που η Ν.Δ. ασκεί την αντιπολίτευση. Γιατί έτσι επιτρέπεται στον ΣΥΡΙΖΑ και τον κ. Τσίπρα να παίζουν χωρίς αντίπαλο. Και τα επακόλουθα τα βιώνει η κοινωνία με τραγικό τρόπο…
Γιάννης Μιχελάκης
